Գաբրիել Անսուրլյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox med.png
Գաբրիել Անսուրլյան
Ծնվել է1885
ԾննդավայրՄելիտինե, Օսմանյան կայսրություն
Մահացել է1915
Մահվան վայրԵդեսիա
Ազգությունհայ
ԿրթությունՍեն Ժոզեֆ ֆրանսիական համալսարան
Մասնագիտությունբժիշկ

Գաբրիել Ղազարի Անսուրլյան (1885, Մելիտինե, Օսմանյան կայսրություն - 1915, Եդեսիա), հայ բժիշկ։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Գաբրիել Անսուրլյանը ծնվել է 1885 թվականին Խարբերդի նահանգի Մելիտինեի (Մալաթիա) գավառի կենտրոն Մելիտինե քաղաքում։ Ծնողները՝ Ղազար և Գոհար Անսուրյանները վաղաժամ են մահացել, և նա մեծացել է Հովսեփ հորեղբոր խնամքի տակ։ 1895 թվականի հայկական կոտորածների ժամանակ զոհվել է նաև հորեղբայրը, և Գաբրրիելը մնացել է կատարյալ որբ։

Նախնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրի Սբ. Երրորդություն վարժարանում։ 1903 թվականին ուղարկվել է Կարին և անվճար ուսանել Սանասարյան վարժարանում։ 1906 թվականին ավարտելով ուսումը, վերադարձել է Մելիտինե և ուսուցչություն արել Մայր վարժարանում՝ դասավանդելով քիմիա, բուսաբանություն, թվաբանություն, տոմարակալություն և բնագիտություն։ Միաժամանակ, եղել է Մելիտինեի ՀՅԴ կոմիտեի քարտուղարը։

1909 թվականի Ադանայի եղեռնը սթափեցրել է Մելիտինեի մտավորականներից շատերին, և Գաբրիելը, մի խումբ գաղափարակից երիտասարդների հետ, լծվել է Մելիտինեի ինքնապաշտպանության գործին։ Ընկերների հետ ռումբ պատրաստելիս վերջինս պայթել է ու վնասել Գաբրիելի աջ ձեռքը։

Ուսուցչություն անելու ընթացքում կապուչին մի աբանահայր Սելեսթինի մոտ ֆրանսերեն է ուսանել։ 1910 թվականին մեկնել է Բեյրութ և ընդունվել Սեն Ժոզեֆ ֆրանսիական համալսարանի բժշկական ֆակուլտետը։ 1911 թվականին նշանվել է մի հայ օրիորդի հետ։ Ուսումն ավարտել է 1914 թվականի ամռանը։

1915 թվականի մայիսին Բեյրութում ձերբակալվել է իբր իր ծննդավայրը ուղարկվելու համար։ Սպանվել է նույն տարվա ամռանը՝ Եդեսիայի մոտ կամ Մելիտինեի բանտում, 30 տարեկանում։ Այլ տվյալներով՝ վերապրել է։

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Հարություն Մինասյան, Օսմանյան կայսրությունում և Թուրքիայի Հանրապետությունում բռնաճնշումների և ցեղասպանության ենթարկված հայ բժիշկներ, Երևան, «Լուսաբաց», 2014 — 520 էջ։

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Կարոյեան Գասպար «Մեծ Եղեռնի նահատակ հայ բժիշկները (անոնց պատգամները)», Պոսթոն, 1957
  • Խաչատրյան Լուսինե և Բաբլումյան Արփինե «Ցուցակ Հայոց ցեղասպանության զոհերի (1915-1923 թթ.)», հ. 2, Խարբերդի նահանգ, Երևան, 2004։