Բրետ Իստոն Էլլիս

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Բրետ Իստոն Էլլիս
անգլ.՝ Bret Easton Ellis
Ellis.jpg
Ծնվել էմարտի 7, 1964(1964-03-07)[1][2][3][…] (56 տարեկան)
ԾննդավայրԼոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ
Մասնագիտությունգրող, սցենարիստ, վիպասան, պոդքաստեր, լրագրող, վիպասան և գործադիր պրոդյուսեր
Լեզուանգլերեն[4]
ՔաղաքացիությունFlag of the United States.svg ԱՄՆ[5][6]
ԿրթությունԲենինգթոնի քոլեջ (1986)[7]
Ժանրերերգիծանք
Ուշագրավ աշխատանքներLess Than Zero? և American Psycho (book)?
Ellis-signature.jpg
Կայքrandomhouse.com/kvpa/eastonellis/
Bret Easton Ellis Վիքիպահեստում

Բրետ Իստոն Էլլիս (անգլ.՝ Bret Easton Ellisմարտի 7, 1964(1964-03-07)[1][2][3][…], Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, ԱՄՆ), ժամանակակից ամերիկացի գրող։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բրետ Իստոն Էլլիսը ծնվել է 1964 թվականի մարտի 7-ին ԱՄՆ Կալիֆոռնիա նահանգի Լոս Անջելես քաղաքում: Հայրը` Ռոբերտ Մարտին Էլլիսը, կառուցապատող էր (a property developer), մայրը` Դեյլ Էլլիսը, տնային տնտեսուհի էր: Նրանք ամուսնալուծվում են 1982 թվականին` տղայի` քոլեջ ընդունվելուց շատ չանցած: Մինչև տասնութ տարեկանը տղան հաճախ է բռնության ենթարկվում հոր կողմից, որը լուրջ խնդիրներ ուներ ալկոհոլի հետ: Ռոբերտ Էլլիսը մահանում է 1992 թվականին` այդպես էլ չհաշտվելով որդու հետ: Նրանց բարդ հարաբերությունները հետագայում արտացոլվում են Բրետ Իստոն Էլլիսի ստեղծագործություններում. մասնավորապես, ամենահայտնի հերոսի` Պատրիկ Բեյտմանի կերպարն ստեղծելիս նա իբրև նախատիպ օգտագործում է իր հոր անձը[8] (թեև հետո ավելի ուշ կայացած հարցազրույցի ժամանակ Էլլիսը դա կհամարի իր կողմից բացարձակ սուտ, որը ծնվել է իր դժկամությունից` խոստովանելու, որ մեծ մասով Բեյտմանին կրկնօրինակել է հենց իրենից[9]): Ոչ պակաս իրարամերժ պատասխաններ է տալիս Էլլիսը տարբեր ժամանակներում իր կենսագրությանը, մասնավորապես անձնական կյանքին վերաբերող տարբեր հարցերին: Այսպես օրինակ. մի հարցազրույցի ժամանակ խոսելով իր կյանքում Մայքլ Կապլանի նշանակալի դերի մասին` որպես ընկեր և սիրեկան, որի մահը ծառայեց իբրև կատալիզատոր` ավարտելու համար «Լունապարկ»[10] վեպը, մի ուրիշ անգամ հայտարարում է, որ Մայքը կմեռներ ևս մեկ անգամ, եթե իր և Բրետի մասին լսեր «սիրեկան» բառը, չնայած նաև խոստովանում է տարիների հետ ուժգնացող «անորոշ սեռականությունը» (անգլ.` "indeterminate sexuality") և «ցանցի երկու կողմերում խաղալու» փորձը (անգլ.՝ "both sides of the fence")[9]: 2012 թվականին գրողն այնուամենայնիվ հաստատեց իր համասեռամոլ լինելը[11]:

Բրետ Իստոն Էլլիսը ուսումնասիրում է երաժշտություն Նոր Անգլիայում` Բենինգթոնի ազատ արվեստների քոլեջում, որտեղ 1986 թվականին ստանում է բակալավրի աստիճան: Նրա ուսուցիչներից մեկը եղել է գրող և լրագրող Ջո Մակգիննիսը: Ավելի ուշ այս ուսումնական հաստատությունը կդառնա նախատիպը գրողի հորինած Քեմդեն-քոլեջի, որում ծավալվելու են նրա «Սեքսի կանոնները» (անգլ.`The Rules of Attraction) գրքի գործողությունները:

Իր առաջին վեպը`«Զրոյից պակաս» (անգլ.`Less Than Zero, 1985), որը Էլլիսի` գրելու վարպետության դասընթացի կուրսային աշխատանքն է, հրատարակում է դեռևս ուսանող լինելով: Լոս Անջելեսի ոսկի երիտասարդության` սեքսով ու բռնությամբ լի կյանքի մասին գիրքը լավ արձագանքների է արժանանում մամուլում և հաջողություն ունենում ընթերցողների շրջանում. առաջին տարին այն սպառվում է 50 հազար տպաքանակով: 1987 թվականին Էլլիսը տեղափոխվում է Նյու Յորք, որտեղ հրատարակում է իր երկրորդ վեպը` «Սեքսի կանոնները» (անգլ.`The Rules of Attraction):

Ամենից շատ, այդ թվում նաև սկանդալային ճանաչում է ձեռք բերում Բրետ Իստոն Էլլիսի` 1991 թվականին լույս տեսած «Ամերիկյան հոգեգարը» (American Psych) վեպը: Դեռևս հրատարակվելուց առաջ գիրքն արդեն առաջացնում է խիստ ընդվզումներ մի շարք հասարակական կազմակերպությունների շրջանում, որոնք մեղադրում են հեղինակին բռնություն և կնատյացություն քարոզելու մեջ: Մյուս կողմից էլ Էլլիսին պաշտպանում են ամերիկյան գրականության այնպիսի երևելի դեմքեր, ինչպես Նորման Մեյլերը: Հասարակական դժգոհությունը ստիպում է փոխել հրատարակչին, և «Ամերիկյան հոգեգարը», ճիշտ է, որոշ ուշացումով, բայց լույս է տեսնում: Արյունոտ սպանություններ իրականացնող (հնարավոր է, սոսկ իր ֆանտազիաներում) ուոլստրիտցի հաջողակ յուպպի (yuppie) Պատրիկ Բեյտմանի մասին վեպը դառնում է ԱՄՆ գրքի շուկայի նշանակալի իրադարձություն:

«Ինֆորմատորներ» (The Informers ) գրքի էկրանավորման ժամանակ (2008, ռեժիսոր Գրեգոր Ջորդան) Բրետ Իստոն Էլլիսը առաջին անգամ հանդես է գալիս որպես սցենարի հեղինակ և պրոդյուսեր: 2010 թվականին գրողը հրատարակում է «Կայսերական ննջարաններ» ( Imperial Bedrooms )գիրքը` իբրև իր «Զրոյից պակաս» դեբյուտային վեպի շարունակություն:

2012 թվականին Էլլիսը սցենար է գրում «Կանյոններ» (The Canyons ) անկախ ֆիլմի համար: Պոլ Շրեդերի ֆիլմը` Լինդսի Լոհանի և Ջեյմս Դինի մասնակցությամբ, թողարկվեց 2013 թվականին, բայց հիմնականում եղան նեգատիվ արձագանքներ քննադատների կողմից, ու ցուցադրությունից հավաքվեց քիչ գումար[12]:

Մատենագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Էկրանավորումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 Internet Movie Database — 1990.
  2. 2,0 2,1 Internet Broadway Database — 2000.
  3. 3,0 3,1 Internet Speculative Fiction Database — 1995.
  4. Bibliothèque nationale de France идентификатор BNF (фр.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  5. http://web.archive.org/web/20170323035401/http://jeugdliteratuur.org/auteurs/bret-easton-ellis
  6. LIBRIS — 2018.
  7. https://www.bennington.edu/bennington-network/outsized-impact/bret-easton-ellis
  8. «Author Q & A: A conversation with Bret Easton Ellis»։ randomhouse.com։ Արխիվացված է օրիգինալից 2009-04-28-ին։ Վերցված է 20 мая 2011 
  9. 9,0 9,1 Coleman Robert F. (20 мая 2011)։ «Bret Easton Ellis interview»։ RobertFColeman.com։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-07-15-ին։ Վերցված է December 20, 2010 
  10. Edward Wyatt. Bret Easton Ellis: The Man in the Mirror // The New York Times, 7 August 2005.
  11. Dear Kathryn Bigelow: Bret Easton Ellis Is Really Sorry
  12. Марина Латышева (2013-11-22)։ «Несмешная девчонка: Линдси Лохан в «Каньонах» Пола Шредера»։ Газета РБК։ Արխիվացված է օրիգինալից 2014-11-29-ին։ Վերցված է 2014-11-21 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]