Բուգեր-Լամբերտ-Բերի օրենք

Բուգեր-Լամբերտ-Բերի օրենք, որոշում է մեներանգ լույսի զուգահեռ ճառագայթների փնջի ինտենսիվության աստիճանական թուլացումը կլանող միջավայրում։

Ըստ Բուգեր-Լամբերտ-Բերի օրենքի նյութի $l$ հաստության շերտով անցած լույսի ինտենսիվությունը՝

$I=I_{0}e^{-\varkappa cl}$,

որտեղ $I_{0}$-ն լուսային ճառագայթների փնջի սկզբնական ինտենսիվությունն է, $\varkappa$-ն՝ կլանման տեսակարար ցուցիչը (կախված է նյութի հատկություններից, վիճակից և լուսային ալիքի երկարությունից), $c$-ն՝ նյութի խտությունը։

Այդ օրենքը հայտնաբերել է Պ․ Բուգերը (1729), մանրակրկիտ ուսումնասիրել է Յ․ Լամբերտը (1760), իսկ կախումը խտությունից փորձով հետազոտել է Ա․ Բերը (1852)։ Կլանման ցուցչի անկախությունը նյութի խտությունից և ընկնող լույսի ինտենսիվությունից մոտավոր է։ Մեծ խտությունների դեպքում մոլեկուլների ֆիզիկաքիմիական փոխազդեցությունների հետևանքով $\varkappa$-ն փոփոխվում է։ Իսկ $\varkappa c$-ն անկախ է ինտենսիվությունից միայն որոշ նյութերի (օրինակ՝ օրգանական բյուրեղների լուծույթներ) համար՝ կլանվող լույսի էներգիայի փոփոխության շատ լայն սահմաններում։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 2, էջ 582)։