Բորիս Սպասկի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Բորիս Սպասկի
Борис Спасский
Spasski 2008 Dresden.jpg
Ծնվել է հունվարի 30, 1937({{padleft:1937|4|0}}-{{padleft:1|2|0}}-{{padleft:30|2|0}})[1] (79 տարեկան)
Ծննդավայր Սանկտ Պետերբուրգ[1]
Քաղաքացիություն Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of France.svg Ֆրանսիա
Flag of Russia.svg Ռուսաստան
Մասնագիտություն շախմատիստ և մարզիկ
Պարգևներ և
մրցանակներ
Շախմատային Օսկար, շախմատի աշխարհի չեմպիոն, Շախմատային Օսկար, «Պատվո նշան» շքանշան և «Աշխատանքային արիության համար» մեդալ
Boris Spassky Վիքիպահեստում

Բորիս Վասիլևիչ Սպասկի (ռուս.՝ Борис Васильевич Спасский, հունվարի 30, 1937[1], Սանկտ Պետերբուրգ[1]) խորհրդային և ֆրանսիական շախմատիստ։ Շախմատի աշխարհի 10-րդ չեմպիոն (1969 - 1972), միջազգային գրոսմայստեր (1955), ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ (1965), ԽՍՀՄ կրկնակի չեմպիոն (1961, 1973), աշխարհի պատանեկան չեմպիոն (1955), շախմատային օլիմպիադաների տասնակի մասնակից։

Սպասկին 1955 թվականին հաղթեց աշխարհի պատանեկան առաջնությունում և ընդգրկվեց հավակնորդների մրցաշարին։ Սակայն հետագա երկու անգամները չկարողացավ ընդգրկվել երկու հավակնորդական փուլերի մեջ։ 1966 թվականին նա իրավունք ստացավ մասնակցելու աշխարհի չեմպոնի կոչման մրցամարտում Տիգրան Պետրոսյանի դեմ, սակայն պարտվեց։ Երեք տարի հետո 1969 թվականին շախմատի աշխարհի չեմպիոնության համար մղվող մրցամարտում Սպասկին նվաճեց շախմատային գահը։ 1972 թվականին նա պարտվեց Ռոբերտ Ֆիշերին շախմատի աշխարհի չեմպիոնության համար մղվող մրցամարտում։ 1976 թվականին գրոսմայստերը մեկնում է Ֆրանսիա և 2012 վերադարնում Ռուսաստան։ Նա բարձր մակարդակում շարունակում է հանդես գալ մինչև 1980 թվականի վերջը։ Այսօր տղամարդկանց մեջ կենդանի մնացած չեմպիոններից ամենածերը Բորիս Սպասկին է։

Սկզբնական շրջանում Սպասկին տարբերվում էր հարձակողական, կոմբինացիոն խաղային ոճով։ Ժամանակի ընթացքում ավելի կատարելագործեց իր սկզբնախաղային խաղացանկը, դիրքային վարպետությունը և վերջնախաղային տեխնիկան և վերելքի ժամանակ նա արդեն բազմակողմանի շախմատիստ էր, որ յուրօրինակ ուժեղ էր խաղի բոլոր փուլերում։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]