Բլանշ Մարքեզի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Բլանշ Մարքեզի
ֆր.՝ Blanche Marchesi
Դիմանկար
Ծնվել էապրիլի 4, 1863(1863-04-04)[1][2]
ԾննդավայրՓարիզ, Ֆրանսիա[2]
Մահացել էդեկտեմբերի 15, 1940(1940-12-15)[1][2] (77 տարեկան)
Մահվան վայրԼոնդոն, Միացյալ Թագավորություն[2]
ՔաղաքացիությունFlag of France (1794–1815, 1830–1974, 2020–present).svg Ֆրանսիա
Մասնագիտություներգչուհի, օպերային երգչուհի և երաժշտության ուսուցիչ
Ծնողներհայր՝ Salvatore Marchesi?, մայր՝ Մաթիլդա Մարքեզի
Commons-logo.svg Blanche Marchesi Վիքիպահեստում
Մարքեզիի դիմանկարը, հեղինակ՝ Սոլոմոն Սոլոմոն ժոզեֆ
Մարքեզիի ուրվանկարը, հեղինակ՝ Ջոն Սինգեր Սարջենթ (մոտ․ 1910 թվական)

Բլանշ Մարքեզի (ապրիլի 4, 1863(1863-04-04)[1][2], Փարիզ, Ֆրանսիա[2] - դեկտեմբերի 15, 1940(1940-12-15)[1][2], Լոնդոն, Միացյալ Թագավորություն[2]), ֆրանսիացի մեցցո-սոպրանո և վոկալի ուսուցչուհի, որը հայտնի է Ռիխարդ Վագների ստեղծագործությունների իր մեկնաբանություններով։

Գերմանացի հանրահայտ վոկալի ուսուցչուհի Մաթիլդա Մարքեզիի[3] դուստրը։

Վաղ կյանք և կարիերա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է Փարիզում 1863 թվականի փետրվարին։ Կրթություն ստանալու համար հաճախել է գիշերօթիկ դպրոցներ Գերմանիայի Մայնի Ֆրանկֆուրտ քաղաքում, ապա նաև Փարիզում։ Թեև սկզբում կրթություն էր ստանում ջութակահար դառնալու համար, 1881 թվականին որոշել է զբաղվել երգեցողությամբ ու առաջին անգամ համերգով հանդես եկել 1896 թվականին Լոնդոնի Queen's Hall համերգային դահլիճում[4]։ Օպերային քննադատներին դուր չի եկել նրա տեխնիկական վարպետությունը, բայց գնահատել են մեկնաբանական ունակությունը։ Վոկալի ուսուցչուհի աշխատելու ընթացքում դասվանդել է այնպիսի երգչուհիների, ինչպիսիք են՝ բրիտանացի կոնտրալտոներ Մյուրիել Բրանսկիլը և Աստրա Դեսմոնդը[4]։ 1890-ական թվականներին Անգլիայում առաջին անգամ ներկայացրել է Սեսիլ Շամինադի ստեղծագործություններից[5]։ Մարտին Շոուի «Heffle Cuckoo Fair» երգը նվիրված է նրան։ Հրաժեշտի համերգով հանդես է եկել 1938 թվականին՝ մահից երկու տարի առաջ[6]։

Անձնական կյանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Մարքեզին ունեցել է երկու քույր՝ Թերեզան ու Ստելլան, իսկ ծնողները Մաթիլդա Մարքեզին ու Սալվատորե դե Կաստրոնեն էին (Պալերմոյի մարքիզը, այստեղից էլ՝ Մարքեզի բեմական անվանումը)․ հայրը նաև օպերային երգիչ և վոկալի ուսուցիչ էր[7], որը 1848 թվականի իտալական հեղափոխության կարկառուն դեմքերից էր։ Նախ ամուսնացել է Վիեննայում, բարոն Ալեքսանդր վոն Պոդրագիի հետ, որից ունեցել է երեք որդի՝ Լեոպոլդ, Ֆրից և Էռնստ։ Նացիստներն ու Ավստրիայի Դեմոկրատական կուսակցությունը Լեոպոլդին պետության թշնամի են հայտարարել և ունեզրկել։ Ֆրիցին Ավստրիայում 1948 թվականին սպանել են ավստրիացի նացիստները, իսկ Էռնստին վտարել են գերմանական Դախաու քաղաքը, որտեղից նա փախել է Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ։ Լոնդոնցի բարոն Անդրե Անզոն-Կակամիսին նրա երկրորդ ամուսինն էր, որի հետ ամուսնացել է 1894 թվականին և ունեցել մեկ որդի՝ բարոն Ջերոմ Անզոն-Կակամիսիին։ Վերջինս որպես ընդդիմադիր ու ֆրանսիական հետախուզության աշխատակից սպանվել է 1945 թվականի փետրվարին Ավստրիայի Մաուտհաուզեն համակենտրոնացման ճամբարում նացիոնալ-սոցիալիստների կողմից։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 Archivio Storico Ricordi — 1808.
  3. Sorabji Kaikhosru Shapurji (1986)։ Mi Contra Fa: The Immoralisings of a Machiavellian Musician։ Da Capo Press։ էջ 133 
  4. 4,0 4,1 Wood Joseph Henry (1871)։ My Life of Music։ Ayer Publishing։ էջ 148։ ISBN 0-8369-5820-9 
  5. Summers Jonathan։ «CECILE CHAMINADE»։ NAXOS։ NAXos։ Վերցված է փետրվարի 26, 2014 
  6. «Blanche Marchesi»։ Opera News 37 (19)։ 1973։ «Blanche Marchesi gave her farewell concert in 1938, aged seventy-five...» 
  7. Hetherington John Aikman (1967)։ Melba: a Biography։ Faber & Faber։ էջ 62 

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]