Բարնիեի կառավարություն
Բարնիեի կառավարություն, Ֆրանսիայի քառասունվեցերորդ կառավարությունը Հինգերորդ Հանրապետության օրոք, որը ձևավորվել է 2024 թվականի սեպտեմբերի 5-ին՝ Միշել Բարնիեի նախագահությամբ, ով նշանակվել է վարչապետ 2024 թվականի սեպտեմբերի 5-ին։
Պատմություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Հունիսի 9-ին Էմանուել Մակրոնի կողմից Ֆրանսիական հինգերորդ Հանրապետության 17-րդ օրենսդիր մարմնի լուծարումից հետո, հունիսի 30-ին և հուլիսի 7-ին անցկացվել է արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններ: Չնայած «Ազգային միավորումը» պետք է հաղթեր առաջին տեղում, այն հետագայում զբաղեցրեց երրորդ տեղը՝ զիջելով առաջին տեղում գտնվող «Նոր ժողովրդական ճակատին» և երկրորդ տեղում գտնվող «Միասին Հանրապետության համար» շարժմանը:
Գաբրիել Աթալը հրաժարականի դիմում է ներկայացրել Էմանուել Մակրոնին, ով այն ընդունել է հուլիսի 16-ին։ Օլիմպիական խաղերի բացումից մեկ օր առաջ Նոր ժողովրդական ճակատը համաձայնվել է Լյուսի Կաստետին առաջադրել որպես վարչապետի թեկնածու։ Մակրոնը պնդում էր, որ ընտրություններում ոչ ոք մեծամասնություն չի ստացել և խորհրդակցել է կուսակցությունների հետ՝ կառավարություն ձևավորելու համար[1]։
Օգոստոսի 16-ին՝ Օլիմպիական խաղերից հետո, Մակրոնը օգոստոսի 23-ին կուսակցության առաջնորդներին և երկու պալատների խորհրդարանական խմբերի ղեկավարներին հրավիրել է Ելիսեյան պալատ՝ փորձելու ելք գտնել այդ փաստացի փակուղուց[2]։ Մակրոնը կուսակցության առաջնորդների և խորհրդարանական խմբերի նախագահների ընդունելուց հետո, Ելիսեյան պալատը օգոստոսի 26-ին հայտարարել է, որ Կաստետը չի նշանակվի վարչապետ[3]։
Սեպտեմբերի 2-ին Էմանուել Մակրոնը ընդունել է Բեռնար Կազնյովին (նախկին սոցիալիստ, Ֆրանսուա Օլանդի օրոք վարչապետ) և Քսավիե Բերտրանին (հանրապետական, Օ դը Ֆրանս շրջանի խորհրդի նախագահ), որոնք այնուհետև պետք է դառնային վարչապետ[4]։ Անվստահության քվեի վտանգի առջև կանգնած՝ Միշել Բարնիեի թեկնածությունը քննարկման է դրվել սեպտեմբերի 4-ին[5]։ Սեպտեմբերի 5-ին՝ խորհրդարանական ընտրությունների երկրորդ փուլից գրեթե երկու ամիս անց, Մակրոնը Բարնիեին նշանակել է վարչապետ[6][7][8][9]։ Մինչ Ազգային Ֆեդերացիան (ԱՖԿ) հայտարարել է, որ անվստահության քվեարկություն կանցկացնի իր չգլխավորող ցանկացած կառավարության դեմ, «Ազգային միավորումը» նշել էր, որ կսպասի, մինչև նոր կառավարությունը հայտարարի իր ընդհանուր քաղաքականության մասին, նախքան որոշելը՝ աջակցել անվստահության, թե՞ անվստահության քվեարկությանը[10][11]։
2024 թվականի դեկտեմբերի 2-ին «Նոր ժողովրդական ճակատ» և «Ազգային միավորում» խմբակցությունները վստահության քվե են հայտնել կառավարությանը, այն բանից հետո, երբ Բարնիեն փորձել է առանց քվեարկության անցկացնելու Ֆրանսիայի Սահմանադրության 49.3 հոդվածի հիման վրա խորհրդարանական աջակցություն չստացած 2025 թվականի սոցիալական ապահովագրության բյուջեի օրինագիծը[12]։
2024 թվականի դեկտեմբերի 4-ին Ազգային ժողովը 331 ձայնի մեծամասնությամբ (անհրաժեշտ էր 288 ձայն) անվստահություն է հայտնել Բարնիեի կառավարությանը[13]։
2024 թվականի դեկտեմբերի 5-ին նախագահ Մակրոնն ընդունել է Բարնիեի կառավարության հրաժարականը։ Նախագահը խնդրել է նրան ժամանակավորապես մնալ պաշտոնում մինչև կառավարության նոր ղեկավարի նշանակումը[14]։
2024 թվականի դեկտեմբերի 23-ին ձևավորվել է Բայրոյի կառավարությունը[15]։
Կառավարության ձևավորում
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Սեպտեմբերի 6-ին Միշել Բարնիեն ընդունում է Հանրապետական կուսակցության առաջնորդներին՝ համապատասխանաբար Հանրապետական աջ խմբակցության նախագահ Լորան Վոկիեին, Սենատում Հանրապետական կուսակցության խմբակցության նախագահ Բրունո Ռետայոյին, ինչպես նաև Ֆրանսիայի նախկին վարչապետ և «Հորիզոններ»[16] կուսակցության նախագահ Էդուար Ֆիլիպին, Ժերար Լարշեին[17], Սենատի նախագահ Ժերար Լարշեին և «Միասին Հանրապետության համար» խմբի նախագահ Գաբրիել Ատալին՝ այդ կուսակցությունների կառավարությանը միանալու նպատակով[18]։
Սեպտեմբերի 9-ին Բարնիեն ընդունել է «Ազատություններ, անկախներ, արտասահմանյան և տարածքներ» խմբի ներկայացուցիչներին[19]։
Գաբրիել Ատտալի կառավարության նախարարներին պահպանելու հնարավորությունը մասնավորապես նշվում է Քեթրին Վոտրինի, Ռաշիդա Դատիի, Ժերալդ Դարմանինի և Սեբաստիան Լեկորնուի գործերում, որոնցից վերջինիս «մնալը երաշխավորված է»[20] Բրունո Ռետայոն նույնպես համարվում է անկախ նախարար[21]։
Սեպտեմբերի 19-ին, նախագահ Մակրոնի նախարարների առաջին ցուցակը մերժելուց և Մակրոնի դաշինքի ու հանրապետականների միջև համաձայնության հասնելուց հետո, Միշել Բարնիեն Հանրապետության նախագահին ներկայացրեց 38 նախարարներից բաղկացած ցուցակ[22]։
2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին կառավարության կազմը հայտարարել է Ելիսեյան պալատի գլխավոր քարտուղար Ալեքսիս Քոլերը[23][24]։
Սկզբում շատ ձախակողմյան դիտորդներ այն համարում էին Հինգերորդ Հանրապետության ամենաաջակողմյան կառավարությունը[25][26]։ Նրա որոշ նախարարներ դեմ էին միասեռական ամուսնություններին[27] կամ դեմ էին աբորտի սահմանադրականացմանը։
2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ին նշանակվել են ևս երկու նախարար-պատվիրակներ. Շառլոտ Պարմանտիե-Լեկոկին հանձնարարվել է հաշմանդամություն ունեցող անձանց հարցերի լուծումը, իսկ Ժան-Լուի Տիերիոյին հանձնարարվել է զինված ուժերի և վետերանների հարցերի լուծումը[28]։
Կառավարության կազմ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Վարչապետ՝ Միշել Բարնիեր,
- Նախարարի պատվիրակ, կառավարության խոսնակ` Մոդ Բրեխոն
- Խորհրդարանի հետ հարաբերությունների նախարար-պատվիրակ` Նատալի Դելատրե
- Եվրոպական հարցերով նախարար-պատվիրակ` Բենջամին Հադդադ
- Վարչապետի արտասահմանյան տարածքների հարցերով նախարար` Ֆրանսուա-Նոել Բաֆեթ
- Վարչապետի բյուջեի և պետական հաշիվների նախարար` Լորան Սեն-Մարտեն
- Եվրոպայի և արտաքին գործերի նախարար՝ Ժան-Նոել Բարո
- Արտաքին առևտրի և Ֆրանսիայի արտասահմանյան հարցերով նախարար-պատվիրակ` Սոֆի Պրիմա
- Եվրոպայի հարցերով նախարար-պատվիրակ՝ Բենջամին Հադդադ
- Ֆրանկոֆոնիայի և միջազգային գործընկերության հարցերով պետքարտուղար՝ Թանի Մոհամեդ Սուալիհի
- Էկոլոգիական անցման, էներգետիկայի, կլիմայի և ռիսկերի կանխարգելման նախարար՝ Ագնես Պանիե-Ռունաշե
- Էներգետիկայի նախարարի պատվիրակ` Օլգա Ժիվերնե
- Բնակարանային շինարարության, քաղաքային վերականգնման և սոցիալական ապահովության նախարար՝ Վալերի Լետար
- Ազգային կրթության նախարար` Անն Ժանտե
- Դպրոցական առաջադիմության և մասնագիտական ուսուցման նախարարի պատվիրակ` Ալեքսանդր Պորտիե
- Սպորտի, երիտասարդության հարցերի և սպորտային ընկերությունների նախարար՝ Ժիլ Ավրու
- Տնտեսության, ֆինանսների և արդյունաբերության նախարար՝ Անտուան Արման
- Արդյունաբերության հարցերով նախարարի տեղակալ՝ Մարկ Ֆերաչի
- Սոցիալական և համերաշխության տնտեսության, շահերի և մասնակցության հարցերով նախարար-պատվիրակ` Մարի Ագնես Պուսիե-Վենսբախ
- Զբոսաշրջության էկոնոմիկայի նախարարի պատվիրակ` Մարինա Ֆերարի
- Սպառողների հարցերով պետքարտուղար` Լորենս Գարնիե
- Զինված ուժերի և վետերանների հարցերով նախարար՝ Սեբաստիան Լեկորնու
- Նախարար պատվիրակ՝ Ժան-Լուի Թիերիո (2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ից)
- Ներքին գործերի նախարար՝ Բրունո Ռետայո
- Ամենօրյա անվտանգության նախարարի պատվիրակ` Նիկոլաս Դարագոն
- Քաղաքացիության և խտրականության դեմ պայքարի պետական քարտուղար՝ Օթման Նարու
- Աշխատանքի և զբաղվածության նախարար՝ Աստրիդ Փանոսյան
- Համերաշխության, տարեցների ինքնավարության և տղամարդկանց ու կանանց հավասարության նախարար՝ Պոլ Քրիստոֆ
- Ընտանիքի և մանկության հարցերով նախարարի պատվիրակ` Ագնես Կանայե
- Հաշմանդամություն ունեցող անձանց հարցերով նախարար-պատվիրակ` Շառլոտ Պարմենտիե-Լեկոկ (2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ից)
- Սեռական հավասարության հարցերով պետքարտուղար՝ Սալիմա Սաա
- Կնիքների պահապան, արդարադատության նախարար՝ Դիդիե Միգո
- Մշակույթի նախարար՝ Ռաչիդա Դատի
- Բարձրագույն կրթության և հետազոտությունների նախարար՝ Պատրիկ Էտցել
- Արհեստական բանականության և թվայնացման հարցերով պետքարտուղար` Կլարա Շապազ
- Գյուղատնտեսության, սննդի ինքնիշխանության և անտառտնտեսության նախարար՝ Աննի Ժենևարդ
- Առողջապահության և առողջապահական ծառայությունների հասանելիության նախարար՝ Ժենևիվ Դարիեսեկ
- Քաղաքացիական ծառայության, պարզեցման և ֆունկցիոնալ վերափոխման նախարար՝ Գիյոմ Կազբարյան
- Տարածաշրջանների հետ համագործակցության և ապակենտրոնացման նախարար՝ Կատրին Վոտրին
- Գյուղական գործերի, առևտրի և արհեստների նախարար-պատվիրակ` Ֆրանսուազ Գատել
- Տրանսպորտի նախարարի պատվիրակ՝ Ֆրանսուա Դյուրովրեյ
- Ծովի և ձկնորսության հարցերով նախարարի պատվիրակ` Ֆաբրիս Լոեր
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- ↑ «Résultats législatives 2024 : Emmanuel Macron lance les grandes manœuvres (et assure que « personne n'a gagné »)». 20 Minutes (ֆրանսերեն). 2024 թ․ հուլիսի 10. Վերցված է 2024 թ․ սեպտեմբերի 5-ին.
- ↑ «Emmanuel Macron convie les chefs de partis le 23 août, pas de Premier ministre dans l'immédiat». La Voix du Nord (ֆրանսերեն). 2024 թ․ օգոստոսի 16. Վերցված է 2024 թ․ սեպտեմբերի 5-ին.
- ↑ «Nouveau gouvernement : Emmanuel Macron refuse de nommer Lucie Castets et lance de nouvelles consultations». Les Echos (ֆրանսերեն). 2024 թ․ օգոստոսի 26. Վերցված է 2024 թ․ սեպտեմբերի 5-ին.
- ↑ «Matignon: Macron "test" Cazeneuve and Bertrand, the Beaudet surprise emerges». TV5 Monde (ֆրանսերեն). 2024 թ․ սեպտեմբերի 2. Վերցված է 2024 թ․ սեպտեմբերի 5-ին.
- ↑ «Nouveau Premier ministre: Michel Barnier, nouvelle "piste sérieuse" d'Emmanuel Macron?». BFMTV (ֆրանսերեն). 2024 թ․ սեպտեմբերի 4. Վերցված է 2024 թ․ սեպտեմբերի 5-ին.
- ↑ Gouvernement : Michel Barnier est nommé Premier ministre — France Bleu
- ↑ Le Républicain Michel Barnier nommé Premier ministre
- ↑ Gouvernement: Michel Barnier succède à Gabriel Attal à Matignon
- ↑ Michel Barnier nommé Premier ministre par Emmanuel Macron
- ↑ «L'ancien ministre Michel Barnier, figure des Républicains, nommé Premier ministre par Emmanuel Macron». Franceinfo (ֆրանսերեն). 2024 թ․ սեպտեմբերի 5. Վերցված է 2024 թ․ սեպտեմբերի 5-ին.
- ↑ «Michel Barnier nommé Premier ministre : le RN attendra la "déclaration de politique générale" pour se positionner». Franceinfo (ֆրանսերեն). Վերցված է 2024 թ․ սեպտեմբերի 5-ին.
- ↑ «49.3 de Michel Barnier: les motions de censure du RN et de LFI seront étudiées à partir de ce mercredi» (ֆրանսերեն). BFM TV. 2024 թ․ դեկտեմբերի 2. Վերցված է 22024-12-05-ին.
- ↑ Julien Duffé (2024 թ․ դեկտեմբերի 5). «Le gouvernement Barnier renversé : votre député a-t-il voté la censure ?» (ֆրանսերեն). Le Parisien. Վերցված է 22024-12-05-ին.
- ↑ «Что ждет Францию после очередной отставки правительства» (անգլերեն). РБК. 2024 թ․ դեկտեմբերի 5. Վերցված է 2024 թ․ դեկտեմբերի 5-ին.
- ↑ Juliette Vignaud (2024 թ․ դեկտեմբերի 23). «Valls, Retailleau, Borne… Découvrez la liste du gouvernement de François Bayrou» (ֆրանսերեն). Le Point. Վերցված է 2024 թ․ դեկտեմբերի 23-ին.
- ↑ Nouveau gouvernement : Edouard Philippe et François Bayrou reçus à Matignon, Michel Barnier poursuit les consultations
- ↑ Reçue à Matignon, la droite négocie sa participation au gouvernement Barnier
- ↑ Gouvernement Barnier: Gabriel Attal laisse entrevoir une «possible participation» des macronistes
- ↑ Réforme des retraites, santé, pouvoir d’achat… Le groupe Liot fixe ses priorités auprès de Michel Barnier
- ↑ Sébastien Lecornu devrait rester ministre des Armées
- ↑ Quels ministres au gouvernement ? Michel Barnier face au " casse-tête " des nominations
- ↑ Un nouveau gouvernement devrait être nommé " avant dimanche ", annonce Matignon
- ↑ «Retailleau, Lecornu, Barrot... Voici la composition du nouveau gouvernement Barnier» (ֆրանսերեն). Le Figaro. 2024 թ․ սեպտեմբերի 21. Վերցված է 2024 թ․ սեպտեմբերի 21-ին.
- ↑ Composition du nouveau gouvernement : quatre choses à retenir de l’annonce de l'équipe de Michel Barnier
- ↑ Gouvernement Barnier : «Droite dure», «victoire du macronisme», «aucun avenir»… Les oppositions étrillent les nouveaux ministres
- ↑ Gouvernement Barnier : tournez à droite, prenez l’impasse
- ↑ La tendance " Manif pour tous " du nouvel exécutif inquiète
- ↑ «Nouveau gouvernement : deux nouveaux ministres délégués intègrent l'équipe de Michel Barnier» (ֆրանսերեն). Le Figaro. 2024 թ․ սեպտեմբերի 27. Վերցված է 2024 թ․ սեպտեմբերի 28-ին.
Արտաքին հղումներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- «La composition du gouvernement» (ֆրանսերեն). gouvernement.fr. Վերցված է 2024 թ․ հունվարի 12-ին.
- Եկատերինա Գվոզդևա (2024 թ․ սեպտեմբերի 23). «Ֆրանսիայում աջակողմյան կառավարություն՝ առանց աջակողմյանների». Moscow Daily News. Վերցված է 2024 թ․ սեպտեմբերի 24-ին.
 | Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Բարնիեի կառավարություն» հոդվածին։ |
