Բանդարե Անզալի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Քաղաք
Բանդարե Անզալի
պարս․՝ بندرانزلی‎‎
Bolvare Bandar-e Anzali.jpg
Քաղաքային բուլվար
Կոորդինատներ: 37°28′28″ հս․ լ. 49°26′59″ ավ. ե. / 37.47444° հս․. լ. 49.44972° ավ. ե. / 37.47444; 49.44972
ԵրկիրԻրան Իրան
ՕսթանԳիլանի նահանգ
ՇահրեսթանԲանդարե Անզալիի գավառ
ԲախշԲանդարե Անզալիի շրջան
Կլիմայի տեսակբարեխառն ցամաքային
Պաշտոնական լեզուգիլակի, պարսկերեն
Բնակչություն144 664 մարդ (2011)
Ազգային կազմգիլանցիներ
Ժամային գոտիUTC+3.30, ամառը UTC+4.3
Հեռախոսային կոդ0181
Պաշտոնական կայքanzali.ir
##Բանդարե Անզալի (Իրան)
Red pog.png

Բանդարե Անզալի կամ Էնզելի (պարս․՝ بندرانزلی‎‎), քաղաք Իրանի Իսլամական Հանրապետության տարածքում՝ Կասպից ծովի ափին։ Վարչականորեն գտնվում է Գիլանի նահանգի Բանդարե Անզալիի գավառում, հանդիսանում է նաև համանուն շրջանի կենտրոնը։ Նախքան իսլամական հեղափոխությունը՝ 1935 թվականից սկսած, հայտնի էր որպես «Բանդարե Փահլավի»[1]` իշխող Փահլավիների արքայատոհմի (1925-1979) անունով:

Բանդարե Անզալին Իրանի կարևորագույն քաղաքներից մեկն է՝ զբոսաշրջության, տնտեսության և սպորտի տեսանկյունից: Տեսարժան վայրերից է «մանարե» ժամացույցի աշտարակը, բուլվարը, Անզալիի խորշը, Իրանի ամենամեծ ակվարիումը[2]: Քաղաքում կա նաև հայկական եկեղեցի՝ կառուցված 1855 թվականին[3]: Թեհրանի հայոց թեմը պարբերաբար կազմակերպում է ուխտագնացություն՝ դեպի Ռաշթ և Անզալի[4]:

Աշխարհագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բանդարե Անզալին կառուցված է Սեֆիդ գետի դելտայում՝ Կասպից ծովի ափին՝ Գիլանի նահանգում: Գտնվում է վարչական միավորի կենտրոն Ռաշթ քաղաքից 45 կմ հյուսիս: Նավահանգստից ոչ հեռու Անզալիի խորշն է, իսկ հարավում անտառապատ Ալբորզի լեռնային համակարգը:

Կլիման խոնավ միջերկրածովյան է, շոգ ամառներով (առավելագույնը՝ 37°C) և մեղմ ձմեռներով (նվազագույնը՝ -7°C): Անձրևային օրերի թիվն անցնում է 110-ը[5]:

Բանդարե Անզալին դեռ նախորդ դարից հայտնի էր որպես խավիարի արտադրության կենտրոն: 21-րդ դարի սկզբին սև և կարմիր խավիարի արտադրությունը մշակվել է Ֆինանսների նախարարության վերահսկողության ներքո՝ իրանական ձկնորսական ընկերության միջոցով: Բուծում են հսկայական թառափներ, որոնց մեջ հանդիպում են մինչև 3 մետր երկարությամբ 100 կիլոգրամ զանգվածով հսկաներ:

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բանդարե Անզալին եղել է Կասպից ծովի հարավային ափերին առաջին և ամենամեծ նավահանգիստը: 19-րդ դարում այն աշխույժ առևտուր էր կատարում Ռուսական կայսրության քաղաքների հետ: Այստեղ, բացի բնիկ բնակչությունից, հաստատվել են նաև հայեր, ազարիներ, պարսիկներ, թալիշներ: Քաղաքը չի կորցրել իր նշանակությունը մինչև այժմ՝ կապ հանդիսանալով Ղազախստանի, Ադրբեջանի, Ռուսաստանի և Թուրքմենստանի հետ[6]: Երկաթուղիներով ու բարձրակարգ ավտոխճուղիներով այն կապված է Պարսից ծոցի ափին գտնվող մեկ այլ նավահանգստի՝ Բանդար Աբբասի հետ, որով էժան առևտրային միջանցք է բացում վերոնշյալ երկրների համար՝ դուրս գալու դեպի Հնդկական օվկիանոս[7]:

1919 թվականին, «սպիտակների» գեներալ Անտոն Դենիկինի տասնհինգ նավեր ապաստան են գտնում այստեղ: Սակայն հաջորդ տարի՝ մայիսի 18-ին Անզալիի վրա հարձակվել է Կարմիր բանակի՝ 12 նավերից բաղկացած մի նավատորմ, հաղթել բրիտանական կայազորին և գրավելով «սպիտակների» նավերը[8]: Նավահանգիստում կառուցված քաղաքապետարանը, Միան Փոշթե պալատը և այլ շինություններ տեղի գլխավոր տեսարժան վայրերն են:

Անզալի նավահանգիստը
Անզալի նավահանգիստը


Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]