Արտաշես Բաբայան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Արտաշես Բաբայան
Ծնվել է հոկտեմբերի 25, 1923(1923-10-25)
Ծննդավայր Սարուխան, Գեղարքունիքի մարզ, Հայաստան, ԽՍՀՄ
Վախճանվել է դեկտեմբերի 29, 2009(2009-12-29) (86 տարեկանում)
Վախճանի վայր Երևան, Հայաստան
Մասնագիտություն թարգմանիչ, դրամատուրգ և թատերագետ
Լեզու հայերեն
Ազգություն հայ
Կրթություն Երևանի պետական գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտ
Անդամակցություն ԽՍՀՄ Գրողների միություն
Աշխատավայր Հակոբ Պարոնյանի անվան պետական երաժշտական կոմեդիայի թատրոն և Հայաստանի թատերական գործիչների միություն
Պարգևներ Հայկական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ
Արտաշես Բաբայան Վիքիդարանում

Արտաշես Մնացականի Բաբայան (հոկտեմբերի 25, 1923(1923-10-25), Սարուխան, Գեղարքունիքի մարզ, Հայաստան, ԽՍՀՄ - դեկտեմբերի 29, 2009(2009-12-29), Երևան, Հայաստան), հայ դրամատուրգ, թատերագետ, թարգմանիչ: ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1975), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1964 թվականից։ ԽՄԿԿ անդամ 1945 թվականից:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է Սարուխան գյուղում։ 1941-1945 թվականներին ծառայել է խորհրդային բանակում։ 1951 թվականին ավարտել է Երևանի թատերական ինստիտուտի թատերագիտական ֆակուլտետը։ 1953-1966 թվականներին աշխատել է ՀԽՍՀ կուլտուրայի մինիստրությունում որպես խաղացանկային բաժնի պետ, գլխավոր խմբագիր, վարչության պետի տեղակալ։ 1966-1974 թվականներին եղել է Երևանի Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի թատրոնի տնօրեն ու գեղարվեստական ղեկավարը։ 1974 թվականին եղել է Հայկական թատերական ընկերության նախագահի առաջին տեղակալ։

Անդրկովկասի հայկական պետական թատրոններն ու թատերական ինքնագործ խմբերը բեմադրել են նրա «Հայրը» (1951), «Հարազատներ» (1957), «Մոր սիրտը չի խաբի», «Նրա որդին», «Նրանք նորից հանդիպեցին», «Տոսկանա, Տոսկանա...», «Քեռիների քեփը կիսատ մնաց» (Ղափան, 1979), «Հեռու և մոտիկ գիշեր» (Արտաշատ, 1979), «Խոզուկի և արջուկի արկածները» (տիկնիկային թատրոն, 1979), «Լեգենդ սիրո և պատերազմի մասին» (Ստեփանակերտ, 1984) պիեսները։ Նրա «Հարազատները» դրաման բեմադրել են նաև Բուլղարիայի հայկական թատերախմբերը։ Ա. Բաբայանը պիեսի է վերածել Րաֆֆու «Ոսկե աքաղաղը», որը բեմադրվել է Կիրովականում (այժմ՝ Վանաձոր), Ղափանում (այժմ՝ Կապան) և Կամոյում (այժմ՝ Գավառ)։ Թարգմանել է մի շարք պիեսներ[1]:

Մահացել է Երևանում[2]։

Ա. Բաբայանի երկերի մատենագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Պիեսների ժողովածու (գրքում տեղ է գտել Ա. Բաբայանի «Հայրը» պիեսը), Երևան, ժողստեղծագործության ռեսպուբլիկական տուն, 1955, 167 էջ։
  • Հարազատներ (դրամատիկական նովել), Երևան, ՀՍՍՀ կուլտուրայի մինիստրության կուլտլուս հիմնարկների գործերի վարչության ժողովրդական ստեղծագործության ռեսպուբլիկական տուն, 1957, 36 էջ։
  • Պիեսների ժողովածու, գիրք 5 (գրքում տեղ է գտել Ա. Բաբայանի «Հարազատներ» պիեսը), Երևան, Հայպետհրատ, 1959, 768 էջ։
  • Նրա որդին (պիեսներ), Երևան, Հայպետհրատ, 1963, 92 էջ։
  • Որտե՞ղ ես, Ջոնի (տիկնիկային ժամանակակից հեքիաթ-պիես), Երևան, «Հայաստան», 1969, 56 էջ։
  • Հանդիպում նորից (չորս պիես), Երևան, Հայկական թատերական ընկերություն, 1976, 244 էջ։
  • Զմրուխտե սափոր (մանկական պիեսների ժողովածու), Երևան, «Լույս», 1980, 183 էջ։
  • Պիեսներ, Երևան, «Սովետական գրող», 1984, 184 էջ։

Ա. Բաբայանի կատարած թարգմանությունները (ռուսերենից)[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Հայկ Խաչատրյան (1986)։ Գրական տեղեկատու։ Երևան: «Սովետական գրող»։ էջ էջ 86 
  2. Վախճանվել է դրամատուրգ Արտաշես Բաբայանը