Արոսենի պարսկական

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Արոսենի պարսկական
Դասակարգում
Թագավորություն  Բույսեր (Plantae)
Վերնաբաժին Բարձրակարգ բույսեր (Embryophyta)
Ենթատիպ Սերմնավոր բույսեր (Spermatophytes)
Կարգ Վարդածաղկավորներ (Rosales)
Ընտանիք Վարդազգիներ (Rosaceae)
Ենթաընտանիք Խնձորայիններ (Maloideae)
Ցեղ Արոսենի (Sorbus)
Տեսակ Արոսենի պարսկական (S. persica)
Միջազգային անվանում
Sorbus persica
Կարգավիճակ
Հատուկ պահպանության կարգավիճակ՝ Status iucn3.1 LC hy.svg
Քիչ մտահոգող տեսակ

Արոսենի պարսկական (լատ.՝ Sorbus persica), վարդազգիների ընտանիքի, արոսենի ցեղի բույս։

Նկարագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Փոքր ծառ կամ թուփ է, 4-6 մ բարձրությամբ։ Բողբոջները թեթևակի աղվամազապատ են։ Տերևները կաշվեկերպ են, էլիպսաձև, երկարավուն կամ կլորա-էլիպսաձև, 5,5-8,5 սմ երկարությամբ ՝ և 3,5-8,5 սմ լայնությամբ, 4-6 բլթականի, տերևաթիթեղի գագաթնային մասում սեղանաբլթակավոր, վերևի կողմից մերկ, ներքևի կողմից պատված սպիտակ-թաղիքանման աղվամազով, սուր ատամնաեզր, 5-7 կողմնային ջղերով։ Ծաղկաբույլերը սակավածաղիկ են։ Ծաղկակիրը ծաղկման ժամանակ աղվամազապատ է, այնուհետև մերկանում է։ Պսակաթերթիկները սպիտակ են, հիմքում սեղմված։ Պտուղը գնդաձև է կամ երկարավուն, կապտակարմրավուն, ծաղկում է հունիսին, պտուղները հասունանում են սեպտեմբերին։

Տարածվածություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տարածված է Կովկասում, Միջին Ասիայում, Հյուսիսային Իրանում։ Հայաստանօ տարածքում հանդիպում է Արարատյան դաշտի նախալեռնային գոտում (Գեղարդ), Սևանի ավազանում, Վայքում, Զանգեզուրում և Մեղրիում, ամենուրեք միջին և վերին լեռնային գոտիներում, ծովի մակերևույթից 1300-2400 մ բարձրություններում, բաց, քարքարոտ լանջերում, գիհուտներում, թփուտներում, երբեմն՝ անտառներում։

Կիրառություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բարձր դեկորատիվ, դիմացկուն տեսակ է։ Էկոլոգիական տիպը XI: Մշակության հավանական շրջանները 1 -32[1]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Հարությունյան Լ․ Վ․, Հարությունյան Ս․ Լ․, Հայաստանի դենդրոֆլորան, հ. 1, Երևան, «Լույս հրատարակչություն», 1985, էջ (էջ 359)։