Արշավիր Ղարամյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Արշավիր Ղարամյան
Դրոշ
ԱՀ Ազգային անվտանգության ծառայության տնօրեն
2014, հոկտեմբերի 29 - մինչ օրս
 
Կրթություն՝ Հայաստանի պետական տնտեսագիտական համալսարան և Արցախի պետական համալսարան
Մասնագիտություն՝ զինծառայող
Ազգություն հայ
Ծննդյան օր հուլիսի 22, 1965(1965-07-22) (53 տարեկան)
Ծննդավայր Ակնաղբյուր, Ասկերանի շրջան
Զավակներ 2 զավակ
 
Պարգևներ

Արցախի հերոս

Արշավիր Սուրենի Ղարամյան (հուլիսի 22, 1965(1965-07-22), Ակնաղբյուր, Ասկերանի շրջան), հայ պետական և քաղաքական գործիչ, գեներալ-լեյտենանտ, Արցախի Հանրապետության Ազգային անվտանգության ծառայության նախկին պետ (մինչև 2018 թվականի հունիսի 6-ը[1])։ Անկուսակցական է։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1994 թվականին ավարտել է Երևանի պետական տնտեսագիտական համալսարանը, 2004 թվականին՝ Արցախի պետական համալսարանի «Իրավագիտություն» բաժինը։ 1982-1983 թվականներին եղել է Ակնաղբյուրի կոլտնտեսության շարքային կոլտնտեսական, 1989-1991 թվականներին՝ Ակնաղբյուրի կոլտնտեսության գլխավոր տնտեսագետ, 1991-1992 թվականներին՝ կամավորական ջոկատի հրամանատար, 1992-1996 թվականներին՝ ԱՀ ՊԲ Ասկերանի պաշտպանական շրջանի 35-րդ ՄՀԳ-ի հրամանատար, 1996-1997 թվականներին՝ ԱՀ Շուշիի շրջանի վարչակազմի ղեկավար։ 1997-1999 թվականներին եղել է ԱՀ ՊԲ Ասկերանի ՊՇ հրամանատար, 1999-2000 թվականներին՝ ԱՀ ՆԳՆ փոխնախարար, 2000-2004 թվականներին՝ ԱՀ ՆԳՆ նախարարի 1-ին տեղակալ, 2004-2007 թվականներին՝ ԱՀ Ոստիկանության պետի 1-ին տեղակալ։ 2007 թվականի հոկտեմբերի 1-ին նշանակվել է ԱՀ Ոստիկանության պետ, 2007 թվականի դեկտեմբերի 19-ին ԱՀ Ազգային Ժողովի որոշմամբ նշանակվել է ԱՀ Գլխավոր դատախազ, 2013 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ԱՀ Ազգային Ժողովի որոշմամբ կրկին նշանակվել է ԱՀ Գլխավոր դատախազ, 2014 թվականի հոկտեմբերի 29-ին ԱՀ Նախագահի հրամանագրով նշանակվել է ԱՀ ԿԱ Ազգային անվտանգության ծառայության տնօրեն։ 1984-1987 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ ԶՈՒ՝ ռազմածովային նավատորմ (Խաղաղ օվկիանոս)[2][3]:

Բողոքի ակցիաներ Ստեփանակերտում և մեղադրանքներ Արշավիր Ղարամյանի նկատմամբ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ըստ ականատեսների վկայությունների հիման վրա ԶԼՄ-ներում տարածված տեղեկության, 2018 թվականի հունիսի 1-ին Ստեփանակերտում ԱՀ ԱԱԾ մի խումբ աշխատակիցներ ծեծի են ենթարկել երկու քաղաքացու՝ ոստիկանների լռելյայն ներկայությամբ, որից հետո ոստիկանները բերման են ենթարկել ծեծվածներին, այլ ոչ թե ծեծողներին: Դրանից հետո նույն օրը երեկոյան տասնյակ դժգոհ քաղաքացիներ փակել են Ստեփանակերտի ավտոկայանի հարակից կենտրոնական փողոցը, դրանով մեկնարկելով Արցախում հունիսյան բողոքի ակցիաները[4]: Ցուցարարների հիմնական պահանջն է Արցախի Հանրապետության բանակից բացի բոլոր ուժային կառույցների ղեկավարների՝ Արշավիր Ղարամյանի (ԱՀ ԱԱԾ պետ) Կամո Աղաջանյանի (ԱՀ ոստիկանապետ), Արթուր Մոսիյանի (ԱՀ գլխավոր դատախազ)[4]:

Պարգևներ, մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • ԱՀ «Արցախի հերոս»
  • «Ոսկե արծիվ» շքանշան
  • «Մարտական խաչ» 1-ին և 2-րդ աստիճանների շքանշաններ
  • «Շուշիի ազատագրման համար» մեդալ
  • «Մարշալ Բաղրամյան» մեդալ
  • «Մայրական երախտագիտություն Արցախի քաջորդիներին» մեդալ
  • «Դրաստամատ Կանայան» մեդալ
  • «ՀՀ դատախազության պատվավոր աշխատող» կրծքանշան
  • «ՀՀ անվտանգության պատվավոր աշխատակից» կրծքանշան
  • «ՀՀ Դատախազության պատվավոր աշխատող» կրծքանշան
  • «Անվտանգության մարմինների պատվավոր աշխատակից» կրծքանշան

Ընտանիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ամուսնացած է, ունի 2 զավակ։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Ղարաբաղյան ազատագրական պատերազմ (1988—1994) հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են՝ Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ CC-BY-SA-icon-80x15.png