Արկադի Բաբչենկո

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Արկադի Բաբչենկո
ռուս.՝ Аркадий Аркадьевич Бабченко
Arkadiy Babchenko.jpg
Ծնվել է մարտի 18, 1977(1977-03-18) (41 տարեկան)
Ծննդավայր Մոսկվա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ[1]
Քաղաքացիություն Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Flag of Russia.svg Ռուսաստան
Մայրենի լեզու ռուսերեն
Կրթություն Modern University for the Humanities
Երկեր Q54502914?
Մասնագիտություն լրագրող, գրող, ռազմական թղթակից, հրատարակիչ և իրավաբան
Պարգևներ և
մրցանակներ
«Դեբյուտ» մրցանակ
Arkadiy Babchenko Վիքիպահեստում

Արկադի Արկադևիչ Բաբչենկո (ռուս.՝ Аркадий Аркадьевич Бабченко, մարտի 18, 1977(1977-03-18), Մոսկվա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ[1]), ռուս գրող և ժուռնալիստ, զինվորական թղթակից, հրատարակիչ:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծնվել է 1977 թվականին ինժեներ-կոնստրուկտորի և ռուսաց լեզվի և գրականության ուսուցչուհու ընտանիքում[2]։1995 թվականին զորակոչվել է բանակ, ծառայության է անցել Հյուսիսային Կովկասում։ Ծառայել Է կապի զորքերում, մասնակցել է Առաջին չեչենական պատերազմին։ 1997 թվականին զորացրվել է։ Ավարտել է Մոսկվայի ժամանակակից հումանիտար ակադեմիայի իրավաբանական ֆակուլտետը և ստացել միջազգային իրավագիտության բակալավրի որակավորում։ Երկրորդ չեչենական պատերազմի ժամանակ պայմանագիր է կնքել Ռուսաստանի զինված ուժերի հետ և մասնակցել հակաահաբեկչական գործողություններին։ Եղել է կապավոր, այնուհետև ծառայել է մոտոհրաձգային զորքերում։ 2000 թվականին ավագ սերժանտ կոչումով զորացրվել է, զբաղվել է լրագրությամբ։

Աշխատել է զինվորական թղթակից «Московский комсомолец» օրաթերթում»[3], այնուհետև եղել է «Մոռացված գունդ» (ռուս.՝ «Забытый полк» ) հաղորդաշարի թղթակիցը (НТВ — ТВ-6 — ТВС)[4][5], համագործակցել է թերթերի, ամսագրերի և հեռուստահաղորդումների հետ․ «Գյուղական Ռուսաստան» (ռուս.՝ «Крестьянская Россия»), «Բանակային խանութ» (ռուս.՝ «Армейский магазин»), (Առաջին ալիք)[6], «Հետգրություն» (ռուս.՝ «Постскриптум») (ТВЦ)[7]և այլն։

Որոշ ժամանակ թողել է ժուռնալիստիկայի աշխատանքը և աշխատել որպես տաքսու վարորդ, այնուհետև աշխատանքի է անցել «Новая газета» պարբերաթերթում, սակայն որոշ ժամանակ անց ազատվել է աշխատանքից իր դիմումի համաձայն։ 2008 թվականին, Ռուս-վրացական պատերազմի ժամանակ եղել է զինվորական թղթակից[8]։

Արկադի Բաբչենկոն Զախար Պրիլեպինի և Ալեքսանդր Կարասյովի հետ համարվում են ժամանակակից ռազմական արձակի հիմնադիրները[9][10]։ Նա նաև «Искусство войны» ամսագրի հրատարակիչն է [11]։

2012 թվականի մարտին Բաբչենկոյի նկատմամբ հարուցվել է քրեական գործ՝ ՌԴ քրեական օրենսգրքի 212-րդ հոդվածով (զանգվածային անկարգությունների կոչ[12])՝ կապված Պետական դումայի ընտրությունների պատճառով սկսված բողոքի ակցիաների համար[13]։

2013 թվականին Բաբչենկոն մեկնել էր Ստամբուլ, որտեղ այդ ժամանակ զանգվածային ցույցեր էին սկսվել։ Ստամբուլում ոստիկանները նրան չարտոնված նկարահանումների համար ծեծի ենթարկեցին և արտաքսեցին երկրից[14]։

2014 թվականի մայիսի 29-ին Բաբչենկոն փրկվել է մահից․ ուկրաինացի գեներալ-մայոր Սերգեյ Կուլչիցկին Մի-8 ուղղաթիռով իր հետ չի վերցնում Բաբչենկոյին ինքնաթիռի գերբեռնածության պատճառով, և երկու ժամ անց ուղղաթիռը խփվում է Սլովյանսկ քաղաքի մոտ և ոչ ոք ողջ չի մնում[15][16]։

Բաբչենկոն դեմ է Ռուսաստանի գործող իշխանությանը։ Դոմբասի պատերազմին ժամանակ աջակցել է Ուկրաինայի զինված ուժերին[17]։

Սպանության բեմականացում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արկադի Բաբչենկոն Ուկրաինայի նախագահ Պետրո Պորոշենկոյի հետ, մայիսի 30, 2018 թվական․ սպանության բեմականացումից հետո

2018 թվականի մայիսի 28-ին հայտնի դարձավ, որ Կիևում իր բնակարանի մուտքի մոտ սպանվել է Արկադի Բաբչենկոն[18][19][20][21]։ Անհայտ անձինք մի քանի անգամ կրակել են նրա մեջքից[22] և նա շտապ օգնության մեքենայի մեջ հիվանդանոցի ճանապարհին մահացել է[22]։

Սակայն մայիսի 30-ին Ուկրաինայի անվտանգության ծառայությունում կայացած ասուլիսին ներկայացավ անձամբ Բաբչենկոն և հայտնեց, որ իր սպանությունը եղել է բեմականացված[23]։

Աշխատություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Թարգմանություննեչ օտար լեզվից

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #13255304X // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  2. Чем был известен российский журналист Аркадий Бабченко?
  3. «Аркадий Бабченко: «В информационной войне Украина как раз выигрывает»»։ Детектор медиа։ 2014-12-22 
  4. «Аркадий Бабченко: «Какая страна, такая и армия»»։ БелГазета։ 2013-09-30 
  5. «ИНОПЛАНЕТЯНИН ИЗ ПАРАЛЛЕЛЬНОЙ РОССИИ. Аркадий БАБЧЕНКО: «Есть две России — воевавшая и другая, они живут в параллельных мирах»»։ Новая газета։ 2005-04-25 
  6. «Аркадий Бабченко: "Вы даже не поверите, с какой радостью мы воевали бы в Москве"»։ Эхо России։ 2015-10-26 
  7. «Аркадий Бабченко»։ Сноб 
  8. «Он не выбирал слов. Светлая память старшине запаса и специальному корреспонденту Аркадию Бабченко»։ Новая газета։ 2018-05-29 
  9. Пустовая В. Е. Человек с ружьём: смертник, бунтарь, писатель. О молодой «военной» прозе // Новый мир : журнал. — 2005. — № 5.
  10. Рудалёв А. Обыкновенная война. Проза о чеченской кампании // Дружба народов : журнал. — 2006. — № 5.
  11. Искусство войны с Аркадием Бабченко. Интернет-конференция // Беломорканал. — 27.03.20»10.
  12. Статья 212 УК РФ. Массовые беспорядки
  13. «Против журналиста Аркадия Бабченко возбуждено уголовное дело о призывах к массовым беспорядкам»։ СОВА։ 2012-03-21։ Վերցված է 2015-06-09 
  14. Российский журналист избит и задержан в Стамбуле
  15. "Спасибо, товарищ генерал": россиянин поразил откровенным постом о Кульчицком
  16. Четыре года назад в Донбассе погиб генерал-майор Сергей Кульчицкий
  17. «Аркадий Бабченко: В войне на Донбассе победит Украина»։ Redaxe։ 2016-10-20 
  18. Росбизнесконсалтинг, 29 мая 2018. В Киеве застрелен журналист Аркадий Бабченко
  19. «В Киеве убит журналист Аркадий Бабченко»։ Meduza։ 2018-05-29։ Վերցված է 2018-05-29 
  20. «В Киеве застрелили известного журналиста Аркадия Бабченко»։ Обозреватель։ 2018-05-29։ Վերցված է 2018-05-29 
  21. «В Киеве застрелили журналиста Аркадия Бабченко»։ Медиазона։ Վերցված է 2018-05-29 
  22. 22,0 22,1 «Появились подробности убийства журналиста Бабченко»։ Lenta.ru։ 29 мая 2018։ Վերցված է 29 мая 2018 
  23. «Аркадий Бабченко жив»