Արծրունի Գասպարյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Արծրունի Գասպարյան
Ծնվել էմայիսի 15, 1908(1908-05-15)
Վան, Թուրքիա
Մահացել էհունվարի 9, 1994(1994-01-09) (85 տարեկանում) կամ նոյեմբերի 2, 1994(1994-11-02) (86 տարեկանում)
Երևան, Հայաստան
Ազգությունհայ
Մասնագիտությունգիտնական, ճարտարագետ և քիմիկոս
Գործունեության ոլորտքիմիա
Ալմա մատերՀայաստանի ազգային պոլիտեխնիկական համալսարան
Կոչումպրոֆեսոր
Գիտական աստիճանտեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1964)
ՊարգևներՍտալինյան մրցանակ Լենինի շքանշան «Պատվո նշան» շքանշան ԽՍՀՄ պետական մրցանակ և Հայկական ԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ
Artsrouni Gasparyan Վիքիպահեստում

Արծրուն Մարտիրոսի Գասպարյան (մայիսի 15, 1908(1908-05-15), Վան, Թուրքիա - հունվարի 9, 1994(1994-01-09) կամ նոյեմբերի 2, 1994(1994-11-02), Երևան, Հայաստան), հայ ճարտարագետ-քիմիկոս: Տեխնիկական գիտությունների դոկտոր (1964), պրոֆեսոր (1965): ՀՀ ԳԱԱ թղթակից անդամ (1968)[1]: ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1968):

Արծրունի Գասպրայանի կիսանդրին Քիմիական տեխնոլոգիաների և բնապահպանական ճարտարագիտության ֆակուլտետի շենքի նախասրահում
Արծրունի Գասպարյանի անվան Քիմիական տեխնոլոգիաների և բնապահպանական ճարտարագիտության դեպարտամենտ

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արծրուն Գասպարյանը ծնվել է 1908 թվականի մայիսի 2(15)-ին, Վան քաղաքում: 1936 թվականին ավարտել է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը: 1934-1949 թվականներին աշխատել է Երևանի սինթետիկ կաուչուկի գործարանում: 1949-1966 թվականներին եղել է ՀԽՍՀ ԳԱ օրգանական քիմիայի ինստիտուտի տնօրեն, 1966-1980 թվականներին՝ ԵՊԻ ռեկտոր, 1980-1988 թվականներին՝ քիմիական տեխնոլոգիայի շարժընթացների և ապարատների ամբիոնի վարիչ, 1967-1980 թվականներին՝ ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր[2], 1972-1975 թվականներին՝ ՀԽՍՀ ԳԽ նախարար[3]:

Աշխատանքները վերաբերում են երկֆազ հոսքերի տեսության և պրակտիկայի հիմնախնդիրներին, ինչպես նաև պնևմափոխադրման հարցերին, քիմիական տեխնոլոգիայի պրոցեսների և ապարատների բնագավառին: Հեղինակ է խիտ շերտում մանրադիսպերսային նյութերի տեղափոխման եղանակի, աղաթթվի ստացման ռացիոնալ մեթոդի:Գասպարյանի մշակած «Աղաթթվի ստացման ադիաբատ եղանակը» ներդրվել և գրականության մեջ հայրնի է որպես «Գասպարյանի եղանակ»:

Մահացել է 1994 թվականի նոյեմբերի 2-ին, Երևանում:

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր («Գասպարյանի եղանակի» համար, 1946)
  • Լենինի շքանշան
  • «Պատվո նշան» շքանշան
  • ՀԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1968)

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «ՀՀ գիտությունների ազգային ակադեմիա»։ www.sci.am։ Վերցված է 2019-07-29 
  2. «Высшие органы государственной власти Армянской ССР»։ www.knowbysight.info։ Վերցված է 2019-07-29 
  3. Ով ով է. Հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005:

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Арцруни Мартиросович Гаспарян: Химический журнал Армении/ НАН РА. - Ереван, 1999. - 52,- № 4. - Էջ 75-76. ISSN 0515-9628