Ավգուստ Լանդմեսեր

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ավգուստ Լանդմեսեր
August-Landmesser-Almanya-1936.jpg
Ծնվել էմայիսի 24, 1910(1910-05-24)
ԾննդավայրMoorrege, Պինեբերգ, Շլեզվիգ-Հոլշտայն, Գերմանիա
Մահացել էհոկտեմբերի 17, 1944(1944-10-17) (34 տարեկանում)
Մահվան վայրSton, Դուբրովնիկ Ներետվա, Խորվաթիա
ՔաղաքացիությունFlag of Germany.svg Գերմանիա
Մասնագիտությունmanual worker
Քաղաքական կուսակցությունՆացիոնալ-սոցիալիստական ​​գերմանական բանվորական կուսակցություն
August Landmesser Վիքիպահեստում

Ավգուստ Լանդմեսեր (գերմ.՝ August Landmesser, մայիսի 24, 1910(1910-05-24), Moorrege, Պինեբերգ, Շլեզվիգ-Հոլշտայն, Գերմանիա - հոկտեմբերի 17, 1944(1944-10-17), Ston, Դուբրովնիկ Ներետվա, Խորվաթիա), Համբուրգի «Blohm + Voss» նավաշինարարական ընկերության աշխատակից, որն առավել հայտնի է լուսանկարով[1], որտեղ 1936 թվականի հունիսի 13-ին[2] նացիստական ողջույնի ժամանակ ձեռքը չի բարձրացրել[3]:

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ավգուստը եղել է Ավգուստ Ֆրանց Լանդմեսերի և Վիլհելմինա Մագդալինայի միակ զավակը: 1931 թվականին մորական բարեկամների հետ միասին անդամակցել է Նացիոնալ-սոցիալիստական ​​գերմանական բանվորական կուսակցությանը[4], որպեսզի աշխատանք գտնի: 1935 թվականին ամուսնանում է հրեուհի Իրմա Էկլերի հետ և դուրս է գալիս կուսակցության շարքերից: Դրանից մեկ ամիս անց ընդունվում է Նյուրնբերգի ռասայական օրենքը և արգելեցին գերմանացներին Համբուրգի ՔԿԱԳ-ում ամուսնանալ հրեաների հետ: Լանդմեսերներն ունեցան երկու դուստրեր՝ Ինգրիդը (ծնվել է 1935 թվականի հոկտեմբերի 25-ին) և Իրենան (ծնվել է 1937 թվականի օգոստոսի 6-ին):

1937 թվականի հուլիսի սկզբին Ավգուստ Լանդմեսերը փորձեց ապօրինի կերպով ներթափանցել Դանիա, սակայն կալանավորվեց և որոշակի ժամանակ ազատազրկման ենթարկվեց: Նույն ժամանակ նրա կինը հղի էր երկրորդ երեխայով ու նրան մեղադրանք առաջադրվեց ռասայի պղծության հանցանքով: 1937 թվականի սեպտեմբերի 15-ին Ավգուստը Համբուրգում ենթարկվեց նախնական կալանքի: Լենդմեսերը, ենթադրվում է, կարողացել է դատարանին ապացուցել, որ չի գիտեցել կնոջ՝ Իրմա Էկլերի հրեական ծագման մասին: Արդյունքում, 1938 թվականի մայիսի 27-ին բաց է թողնվում այն պայմանով, որ այլևս կապ չհաստատի կնոջ հետ, իսկ եթե ոչ, ապա կդատապարտվի տաժանակիր աշխատանքի[5]:

Երեք օր անց գեստապոն նախնական կալանքի վերցրեց նաև Ավգուստի կնոջը՝ ռասայի պղծման մեղադրանքով: Նա տեղափոխվեց «Ֆուլսբյուտել» բանտ, որտեղից էլ Օրանիենբուրգ համակենտրոնացման ճամբար: Այդտեղից էլ նրան տեղափոխեցին Լիխտենբուրգ կանանց ճամբար, իսկ դրանից հետո Ռավենսբրյուկ: Ենթադրվում է, որ 1942 թվականի փետրվարին Իրմա Էկլերին տեղափոխել են Բերնբուրգ բուժման, որտեղ սպանել են 14 հազար այլ կալանավորների հետ միասին: 1949 թվականի դեկտեմբերի 20-ին Ալտոնայի դատարանը Իրմայի մահվան ամսաթիվը հաստատեց 1942 թվականի ապրիլի 28-ը:

Ավգուստի ու Իրմայի երեխաներին՝ Ինգրիդին ու Իրենային սկզբից տեղափոխեցին քաղաքային որբանոց: Մորական տատին հաջողվեց այդտեղից վերցնել Ինգրիդին, իսկ կրտսեր դուստրի՝ Իրենան որբանոցում մնաց մինչև 1941 թվականը. այստեղից նրան վերցրին խորթ ծնողները: Տատիկի մահվանից հետո, 1953 թվականին Ինգրիդը նույնպես որդեգրվեց այլ ընտանիքի կողմից: Նա դարձավ վաճառողուհի , իսկ Իրենան հաշվապահ ու ուսուցչուհի:

1941 թվականի հունվարի 19-ին Ավգուստ Լանդմեսերը ազատ արձակվեց և սկսեց աշխատել որպես տասնապետ «Պյուստ» տրանսպորտային գործակալությունում[6]: 1944 թվականի փետրվարին կանչվել է XIX/999 պատժական գումարտակ և անհայտ կկորել Խորվաթիայում: Հնարավոր է, որ նա սպանվել է 1944 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Ստոն համայնքում[7]: 1949 թվականին Ռոստոկի շրջանային դատարանը նրան ճանաչեց զոհված, իսկ մահվան ամսաթիվ ընդունվեց 1949 թվականի օգոստոսի 1-ին:

1951 թվականի ամռանը Ավգուստ Լանդմեսերի և Իրմա Էկլերի ամուսնությունը պաշտոնապես հաստատվել է Համբուրգի սենատի կողմից: Նույն թվականի աշնանը Ինգրիդն ու Իրենան ստացան հոր ազգանունը: Սակայն Իրենան շարունակեց կրել մոր ազգանունը:

Լուսանկար[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1936 թվականի հունիսի 13-ին Համբուրգի «Blohm + Voss» նավաշինարանում արվել է լուսանկար, որտեղ բոլոր աշխատակիցները նացիստական ողջույն են տալիս: Ողջույնը նվիրված էր «Horst Wessel» ռազմածովային ուսումնական նավի նավիջեցմանը: Միայն մեկ մարդ՝ Ավգուստ Լանդմեսերն է կանգնած մարդկանց հոծ խմբի մեջ առանց ձեռքը վեր բարձրացնելու. նա արհամարհանքով քմծիծաղ է տալիս ու կանգնել է ձեռքերը կրծքին խաչած ձևով:

1991 թվականին Իրենա Էկլերը թերթում տեսնում է այս լուսանկարն ու ճանաչում իր հորը՝ Ավգուստ Լանդմեսերին: Այսպիսով ևս մեկ անգամ իր բողոքն է ներկայացնում Երրորդ ռայխի ռասայական քաղաքականության դեմ:

1996 թվականին Իրենան հրապարակում է «A Family Torn Apart by „Rassenschande“» գիրքը, որտեղ պատմում է իր ընտանիքի պատմության մասին. այստեղ ներկայացվում են շատ փաստաթղթեր ու նամակներ:

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Straße Amanda։ «Verbotene Liebe | Courage»։ Fasena.de։ 1&1 Internet։ Վերցված է 15 January 2014 
  2. Flock Elizabeth (7 February 2012)։ «August Landmesser, shipyard worker in Hamburg, refused to perform Nazi salute (photo)»։ The Washington Post (Washington, D.C.: Washington Post Media)։ Վերցված է 15 January 2014 
  3. Simone Erpel: Zivilcourage : Schlüsselbild einer unvollendeten „Volksgemeinschaft". In: Gerhard Paul (Hrsg.): Das Jahrhundert der Bilder, Bd. 1: 1900–1949, Göttingen 2009, pp. 490–497, 978-3-89331-949-7.
  4. Roux François։ Comprendre Hitler et les allemands։ Paris, France: Éditions Max Milo։ ISBN 9782315004614։ Վերցված է 15 January 2014 
  5. A family torn apart by „Rassenschande“ : Political persecution in the Third Reich : Documents and reports from Hamburg in German and English. Horneburg Verlag, Schwetzingen 1998, ISBN 3-8012-3585-8
  6. Straße Amanda։ «Father reported missing»։ Fasena.de։ 1&1 Internet։ Վերցված է 15 January 2014 
  7. Bartrop Paul R. (2016)։ Resisting the Holocaust: Upstanders, Partisans, and Survivors։ ABC-CLIO։ էջ 152 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]