Աստղերն են մեղավոր (վեպ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox book.png
Աստղերն են մեղավոր
The Fault in Our Stars
Մեղավոր են աստղերը.jpg
Հեղինակ Ջոն Գրին
Տեսակ գիրք
Ժանր դեռահասական գրականություն, սիրավեպ և narration
Բնօրինակ լեզու անգլերեն
Նկարագրում է Ամստերդամ և Ինդիանապոլիս
Կազմի հեղինակ Ռոդրիգո Կորալ
Երկիր Flag of the United States.svg Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ
Հրատարակիչ E. P. Dutton
Հրատարակման տարեթիվ հունվարի 10, 2012
ԳՄՍՀ 0-525-47881-7
OCLC 843371432 և 738336589
Վիքիքաղվածք Աստղերն են մեղավոր
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տես՝ Աստղերն են մեղավոր (այլ կիրառումներ)

«Աստղերն են մեղավոր» (անգլ.՝ The Fault in our stars), ամերիկացի գրող Ջոն Գրինի վեպը։ Հրատարակվել է 2012 թվականին։ Վեպը նվիրվում է Էսթեր Ըրլին։ Չնայած ուռուցքը փոքրացնող բժշկական հրաշքին, որը Հեյզելին ապրելու ևս մի քանի տարի է պարգևել, նա, միևնույն է, անբուժելի հիվանդ է՝ քաղցկեղի վերջին փուլում, ում կյանքի վերջին գլուխը գրվել է հենց ախտորոշման պահից։ Սակայն, երբ Օգոստոս Ուոթերս անունով շրջադարձային պայծառ կերպարը հանկարծակի հայտնվում է «Քաղցկեղով հիվանդ երեխաների աջակցության խմբակում», Հեյզելի համար կյանքի նոր էջ է բացվում։ Խորաթափանց, համարձակ, հանդուգն և սուր «Աստղերն են մեղավոր» վեպը մրցանակակիր գրող Ջոն Գրինի դեռևս ամենահավակնոտ և սրտաճմլիկ ստեղծագործությունն է, որ փառահեղ կերպով ուսումնասիրում է ողջ և սիրահարված լինելու զվարճալի, հուզիչ և ողբերգական գործընթացը։

Սյուժե[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Զգուշացում նախքան ընթերցելը. մանրամասներ է պարունակում սյուժեից։
Վեպի հեղինակ Ջոն Գրինի ելույթ 2014 թվականի համաժողովին

Գլխավոր հերոսուհին Հեյզել Գրեյս Լանքասթրն է՝ 16-ամյա աղջիկ, ով տառապում է վահանագեղձի քաղցկեղով։ Նա իր մայրիկի խնդրանքով քաղցկեղով հիվանդների աջակցության խմբի անդամ է դառնում։ Հանդիպումներից մեկի ժամանակ Հեյզելը հանդիպում է 17-ամյա պատանու՝ Օգոստոս Ուոթերսին, ով հիվանդության պատճառով կորցրել էր իր աջ ոտքը։ Օգոստոսն այնտեղ էր իր ընկերոջը՝ Այզեքին սատարելու համար, ով քաղցկեղի պատճառով պետք է կորցներ տեսողությունը։ Հանդիպումից հետո Հեյզելն ու Օգոստոսը անմիջապես ընկերանում են, և Օգոստոսը հրավիրում է Հեյզելին իր տուն, որպեսզի միասին դիտեն «Վ նշանակում է Վենդետա» ֆիլմը, որտեղ էլ նրանց կապն ամրապնդվում է։ Մինչ բաժանումը Օգոստոսը առաջարկում է Հեյզելին կարդալ իր նախընտրած գրքերից մեկը՝ «Լուսաբացի գինը», իսկ Հեյզելնիր հերթին՝ «Արքայական վիշտը» գիրքը, որը քաղցկեղով տառապող մի աղջկա մասին էր, ով կիսում էր իր փորձն ու մտահգությունները։ Այսպիսով, նրանք պայմանավորվում են կարդալ այդ գրքերը, մինչև իրենց հաջորդ հանդիպումը։ Նրանք որոշեցին, որ պետք է մյուս հանդիպումը լինի այն ժամանակ երբ ավարտեն գիրքը։ Երբ Օգոստոսն ավարտեց ընթերցումը, նա զայրացած էր, քանի որ գիրքն ավարտվում էր շատ կտրուկ և չուներ եզրահանգում։ Գիրքը Աննայի կյանքի մասին էր, որը քաղցկեղով հիվանդ էր։ Օգոստոսը զանգահարում է Հեյզելին։ Հեյզելը բացատրեց նրան, որ գրքի հեղինակը հրատարակությունից հետո անհետացել է և այլևս ոչ ոք չի լսել նրա մասին։ Ոչ ոք չգիտի թե գիրքը շարունակություն ունենալու է թե ոչ։ Մեկ շաբաթ անց, Օգոստոսը ասում է Հեյզելին, որ նա գտել է գրքի հեղինակ վան Հաութենի օգնականին և նրա միջոցով կարողացել է նամակագրական կապ հաստատել հեղինակի հետ։ Հեյզելը գրում է Փիտեր վան Հաութենին էլ. նամակ՝ ուղղելով մի շարք հարցեր կապված վեպի անորոշ ավարտի մասին։ Նրան հետարքրրում էր թե Աննան մահանում է կամ չափից շատ վատառողջ է լինում գրելը շարունակելու համար, Աննայի մայրը ամուսնանում է Հոլանդացի Վարդակակաչ Մարդու հետ թե՞ ոչ, հետագայում մեկ ուրիշ երեխա ունենու՞մ է, թե՞ ոչ, արդյոք շարունակում է ապրել Թեմփլ 917 փողոցում, Հոլանդացի Վարդակակաչ Մարդը խաբեբա՞ է, թե՞ իրոք սիրում է նրանց, ինչ է լինում Աննայի ընկերների՝ հատկապես Քլերի և Ջեյքի հետ և ի վերջո ի՞նչ է տեղի ունենում Սիզիփոս գերմանամկան հետ։ Հեղինակը վերջապես պատասխանում է և բացատրում, որ Հեյզելի հարցերին կարող է պատասխանել անձամբ, քանի որ կարող է նրանց հեռախոսային զրույցը ձայնագրեն կամ նամակը տարածեն։ Հեյզելը Փիտեր վան Հաութենին անձամբ տեսնելու համար պետք է գնար Ամստերդամ։ Հեյզելի իր մայրիկին խնդրում է գնալ Ամստերդամ, բայց իր մայրիկը մերժում է աղջկա խնդրանքը, ճանապարհորդելու հետ կապված՝ ֆինանսական և բժշկական հնարավորությունների սահմանափակումների պատճառով։ Ավելի ուշ՝ ցերեկույթի ժամանակ, Օգոստոսն անակնկալ կերպով Հեյզելին է տալիս Ամստերդամ մեկնելու տոմսեր, որոնք նա ձեռք էր բերել բարեգործական կազմակերպությունից (պատճառն այն էր, որ, ինչպես Օգոստոնս էր անվանում այդ կազմակերպությանը «Ջիները», հասկանալով, որ նրանք արդեն ծայրահեղ վիճակում են, կարողանում են իրականացնել նրանց մեծ ցանկությունը։ Հեյզելը իր ցանկությունը «վատնել» էր Դիսնեյ Լենդ գնալու համար)։ Նա շատ ոգևորված էր, սակայն, երբ Օգոստոսը շոյեց նրա դեմքը, Հեյզելը փոքր-ինչ ամաչեց։ Հեյզելը իմացավ Օգոստոսի նախկին ընկերուհու մասինւմ և սկսեց փնտրել նրան։ Ընթացքում պարզ է դառնում, որ աղջիկը մահացել էր ուղեղի քաղցկեղից։ Մտածելով մահվան մասին, Հեյզելը հասկացավ, որ պետք է գնահատել կյանքի յուրաքանչյուր վայրկյանը և ապրել այն լիարժեք։ Նա նաև հասկացավ, որ չի ուզում իր հիվանդությամբ ցավ պատճառել Օգոստոսին։ Հեյզելը չէր ուզում Օգոստոսը նորից ապրի այդ դժվարին պահերը, նա չէր ուզում պատկերացնել իր թաղմանը Օգոստոսին։ Նրա մտահոգությունները Օգոստոսի և իր մահվան մասին պատճառ դարձան Հեյզելի առողջական վիճակի վատացման։ Հեյզելը ճճած,որ ծնողներին արթնացնի։ Հեյզելի ծնողները արագ ներս վազեցին, բայց ոչինչ չէին կարող անել։ Հեյզելին թվում էր իր ուղեղում գերնոր աստղի պայթուն է տեղի ունենում։ Հեյզելը մտածում էր, որ մեկընդմիշտ հեռանում է և, ինչպես նախկինում անընդհատ կրկնում էր, թե մարմինն անջատվում է, երբ ցավը չափից անտանեի է դառնում, որ գիտակցությունը ժամանակավոր է, և սա շուտով կանցնի։ նա մտածում էր, որ միակ լուծումը այս ամեն համար աշխարհը ջնջելն է, նորից դարձնել խավար, լուռ ու անմարդաբնակ։ Հեյզելին տարիներ շարունակ ծակել են, դանակի տակ պառկեցրել, թունավորել, բայց նա շարունակում էր ապրել։ Հեյզելը ուշագնաց է լինում և արդնանում է վերակենդանացման բաժանմունքում։ Նրա վատանալու պատճառը թերօքսիգենացումն էր, որն առաջացել էր թոքերի մեջ մեծ քանակությամբ՝ մեկ ու կես լիտր հեղուկ հավաքվելուց, ինչը բարեհաջող դուրդ էին բերել կրծքավանդակից։ Այդ ամենը նրա ծնողների և բժիշկների համար անհանգտանալու առիթ դարձան, քանի որ նրանք կարծում էին, որ տվյալ պարագայում ճանապարհորդությունը Հեյզելի համար ապահով չէր լինի։ Բժիշկների խումբը այնքան ժամանակ է դեմ լինում այդ ճամփորդությանը, մինչև բժիշկներից մեկը՝ բժշկուհի Մարիան, ով ամենաշատն էր մտնում Հեյզելի դրության մեջ, ասաց, որ Հեյզելն իրավունք ունի ապրելու իր կյանքը և, որ նա պետք է մեկնի։ Բայց Հեյզելի հետ պետք է լիներ մեկը, ով գիտեր նրա հիվանդության մասին և անհրաժեշտության դեպքում կարող էր օգնել նրան։ Ամստերդամ մեկնելու էին Հեյզելը, Օգոստոսը և Հեյզելի մայրիկը։ Երբ նրանք հասան Ամստերդամ, ռեստորաններից մեկում տեղեկացան, որ Վան Հաութենն արդեն նախապես վճարել է իրենց ուտելիքի և շամպայնի համար։ Այդ գիշեր Օգոստոսը խոսում է Հեյզելի հետ իր զգացմունքների մասին։ Խոստովանում է, որ սիրում է նրան։ Վերջապես նրանք հանդիպում են Վան Հաութենին, սակայն ապշած են լինում՝ բազմափորձ հանճարի փոխարեն տեսնելով հարբեցողի և, ինչպես հեղինակն էր ասում, գեր, անտաշ փորով մի մարդու։ Նա շարունակաբար վիրավորում էր Հեյզելին և ծաղրում իր հիվանդության պատճառով։ Վան Հաութենը նույնիսկ չպատասխանեց այն հարցերին, որոնց համար էլ Հեյզելը եկել էր Ամստերդամ։ Օգոստոսն ու Հեյզելը լքում են հեղինակի տունը՝ մեծ հիասթափությամբ և զայրույթով։ Այնուհետև Վան Հաութենի օգնականը՝ Լիդուվեյը, ուղեկցեց Հեյզելին և Օգոստոսին Աննա Ֆրանկի տուն-թանգարան։ Ընթացքում Հեյզելը դժվարանում է բարձրանալ՝ շատ և ոլորապտույտ աստիճանների պատճառով, և վատանում է ինքնազգացողությունը, սակայն դա նրան չի խանգարում հասնել ձեռնահարկ։ Այնտեղ նա Օգոստոսի հետ ռոմանտիկ համբույր է ունենում, որն ուղեկցվում է ծափահարություններով մյուս զբոսաշրջիկների կողմից։ Հաջորդ օրն Օգոստոսը դժվարությամբ պատմում է Հեյզելին, որ վերջին հետազոտություններից պարզ է դարձել, որ իր քաղցկեղը կրկնվել է և տարածվել։ Այդ ամենից հետո, նրանք առանց որևէ կասկածի խոսում էին իրենց սիրո մասին և հաստատում, որ միշտ միասին կլինեն և կաջակցեն իրար։ Մինչ իրենց վերադարձը, Օգոստոսի վիճակը կտրուկ վատանում է։ Մի քանի օր Օգոստոսը մնում է մոտակա հիվանդանոցում։ Իր վերջին օրերին, Օգոստոսը կանչում է Հեյզելին և Այզեքին իր նախապես պլանավորված հուղարկավորությանը, որտեղ Օգոստոսը պետք է լսեր նրանց նախահուղարկավորության խոսքը, որ պատրաստվում էին ասել հուղարկավորությանը։ Հեյզելը խոսեց մեծ և փոքր հավերժությունների մասին, որ Օգոստոսն իրեն պարգևել էր և կրկին խոսեց իր անսահման սիրո մասին Օգոստոսի հանդեպ։ Ութ օր անց Օգոստոսը մահացավ։ Հուղարկավորության ժամանակ Հեյզելն ապշած էր՝ տեսնելով Վան Հաութենին այնտեղ։ Նա բացատրեց, որ Օգոստոսի հետ հեռակա կապ է պահպանել և Օգոստոսը պահանջել է նրան ներկա գտնվել իր հուղարկավորությանը։ Ներման արժանանալու համար Վան Հաութենը ներկայացնում է գրքի հերոսուհի Աննայի մոր չբացահայտված ճակատագիրը։ Այնուամենայնիվ, Հեյզելը խնդրում է նրան հեռանալ, քանի որ դեռ չէր համակերպվել և դուրս չէր եկել հիասթափությունից։

Մի քանի օր անց, Այզեքի հետ զրուցելիս Հեյզելը պարզում է, որ Օգոստոսը գրել է «Արքայական վշտի» գրքի շարունակությունը Հեյզելի համար։ Այդ լուրը իմանալով՝ Հեյզելը որոշում է կրկին հանդիպել Վան Հաութենին։ Հեղինակը պատմում է, որ այդ գիրքը նվիրված է եղել իր աղջկան՝ Աննային, ով մահացել է ութ տարեկանում՝ քաղցկեղից։ Հեյզելն առաջարկում է Հաութենին սթափվել և գրել մեկ այլ գիրք։

Վերջապես Հեյզելն իմանում է, որ Օգոստոսն ուղարկել է իր գրած էջերը Վան Հաութենին, խնդրելով նրան օգտագործելով այդ էջերը՝ գրել Հեյզելի մասին։ Հեղինակի օգնականը ստիպել էր նրան կարդալ այդ ամենը և ուղարկել Հեյզելին։ Իր տողերում Օգոստոսը մասնավորապես գրել էր, որ մեզ միշտ ինչ-որ մեկը ցավ է պատճառում և մենք անկարող ենք դրա դեմ, բայց մենք կարող ենք ընտրել այն մարդուն, ում թույլ կտանք մեզ ցավ պատճառել և, որ նա ուրախ է, որ հենց Հեյզելին է ընտրել։ Ինչպես նաև նա հույս ուներ, որ Հեյզելը նույնպես գոհ է իր ընտրությունից։ Երկինք նայելով և դիմելով Օգոստոսին՝ Հեյզելը ակամա պատասխանում է, որ նա նույնպես երջանիկ է, որ հենց Օգոստոսին է ընտրել։

Հեղինակի խոսքը վեպի մասին[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս գիրքը գեղարվեստական գործ է՝ հնարովի պատմություն։ Ոչ վեպերը, ոչ էլ ընթերցողները երբևէ օգուտ չեն քաղել գուշակելու փորձերից, թե արդյո՞ք պատմության հիմքում իրական փաստեր են ընկած, թո՞ ոչ։ Այդպիսի ջանքերն ուղղակի գրոհներ են նույնիսկ գաղափարին, թե հնարած պատմությունները կարող են որևէ նշանակություն ունենալ, բայց սա մեր տեսակի հատուկ կարծրատիպերի շարքից է։ Հեղինակը շատ բարձր է գնահատում ընթերցողի համագործակցությունը այս հարցում։

Հետաքրքիր փաստեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հեղինակը հարկ է համարում նշել, որ այս վեպում հիվանդությունն ու դրա բուժումը հորինված են։ Օրինակ, ֆալանքսիֆոր դեղամիջոց գոյություն չունի, հեղինակն է հորինել դա, որովհետև շատ կցանկանար, որ նման դեղամիջոց լիներ։

Մեջբերումներ գրքից[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Իմ մտքերն աստղեր են, որոնք չեմ կարողանում համաստեղության մեջ միավորել։ Ես ուզում եմ ասել, որ համարյա բոլորը տարված են աշխարհի վրա իրենց հետևից ինչ-որ մի հետք թողնելու մտքով։ Բոլորն են ուզում հիշվել։ Ես էլ եմ դա ուզում։ Բայց մարդկանց թողած հետքերը շատ հաճախ սպիներ են...
  • Ցավը ուզում է, որ իրեն զգան։
  • Իրական սերը ծնվում է դժվարին ժամանակներում։
  • Սև օրերին Աստված մեր կյանք է ուղարկում լավագույն մարդկանց։
  • Եվ մինչև նա կարդում էր, ես սիրահարվեցի. այնպես, ինչպես մենք սովորաբար քնում ենք՝ դանդաղ և հետո միանգամից։
  • Լավ ընկերներին դժվար է գտնել, և անհնար է մոռանալ։
  • Աշխարհը ցանկությունների իրականացման գործարան չէ։
  • Կգա ժամանակ, երբ մենք բոլորս կմահանանք։ Բոլորս։ Կգա ժամանակ, երբ չեն մնա մարդիք, ովքեր հիշում են, թե ով է եղել և նույնիսկ ինչ է արել։ Չի մնա ոչ ոք, ով կհիշի Արիստոտելի կամ Կլեոպատրայի մասին, առավել ևս քո մասին։ Այն ամենը, ինչ մենք արել են, կառուցել ենք, գրել ենք, հորինել ենք և բացահայտել ենք, մոռացված կլինի։ Այդ ամենը անհետ կկորի։ Միգուցե, այդ ժամանակը կգա շուտով, միգուցե միլիոնավոր տարիներ անց, բայց եթե նույնիսկ մենք գոյատևենք մինչև Արևի անկումը, մարդկությունը հավերժ ապրել չի կարող։ Ժամանակը կար մինչև այն, որ կենդանի օրգանիզմները տեղյակ էին իրենց գոյության մասին, կլինի ժամանակը և մեզանից հետո։ Իսկ եթե քեզ անհանգստացնում է մոռացությունից անխուսափելիությունը, առաջարկում եմ անտեսել այդ վախը, ինչպես դա ուրիշներն են անում։
  • Սիրել, նշանակում է կատարել խոստումը ցանկացած պարագայում։
  • Փիտեր վան Հաութենը միակն էր, ով ա) գիտեր, թե ինչ է նշանակում մահանալ, և բ) դեռ չէր մահացել։
  • Իմ մտքերը՝ աստղեր են, որոնք ես չեմ կարողանում միացնել համաստեղություններում։
  • Յուրաքանչյուրը պետք է ունենա իրականա սեր, որը կտևի առնվազն մինչև կյանքի վերջ։
  • Կորցնել մի մարդու, ում հետ քեզ կապում են հիշողությունները, նույնն է ինչ կորցնել հիշողությունը, և կարծես այն ամենը, ինչ մենք արել ենք, պակաս իրական և կարևոր, քան մի քանի ժամ առաջ։
  • Նրա աչքերն այնքան թափանցիկ կապույտ էին, որ թվում էր՝ կարող ես դրանց միջով նրա ներքինը տեսնել։
  • Ամեն ինչ ավելի արագ կստացվեր, եթե պարզապես մի կողմ նետեին էդ արգելապատնեշները։
  • «Լավ» բառը լի է կրքով։
  • Հուսահատ ու մենավոր ճոճանակը սիրառատ ու ջերմ օջախ է փնտրում։
  • Գնանք, շրջենք կիսադատարկ փողոցներով, մրմունջների ապաստաններով անհանգիստ գիշերների՝ մեկ-գիշերանոց, էժանագին հյուրանոցներում, ոստրեների խեցիներով լի փոշոտ հատակով ռեստորաններում։ Քեզ կրնկակոխ հետևող փողոցներով, որ ինչպես տաղտկալի փաստարկ, հետապնդում են մի նենգ նպատակ. հանգեցնել քեզ մի ճնշող հարցի, բայց մի հարցրու, թե այդ ինչ հարցի, արի ուղղակի գնանք նրանց այցի։
  • Դու հավերժ կապրես մեր սրտերում, մեծատառով մարդ։
  • Դու հավերժ կապրես իմ հիշողությունների մեջ, որովհետև ես հավերժ ապրելու եմ։ Հիմա ես քո Աստվածն եմ, մեռած տղա։Հիմա ես եմ քո տերը։
  • Մենք ապրում ենք գիտակցականության արարմանն ու ոչնչացմանը նվիրված տիեզերքում։
  • Նա այնքան գեղեցիկ է, որ չես հոգնում նրան նայելուց։
  • Նա կատակասեր է, բայց ոչ երբեէ՝ ստոր։
  • Դու չես որոշում այս աշխարհում քեզ ցավ կպատճառեն, թե ոչ, բայց կարող ես ընտրել, թե ով ցավ պատճառի քեզ։
  • Մարմինն անջատվում է, երբ ցավը չափից անտանելի է դառնում,և հասկանում ես, որ գիտակցությունը ժամանակավոր է։
  • Միակ լուծումը աշխարհը ջնջելն է, և նորից դարձնել խավար, լուռ ու անմարդաբնակ։
  • Մեղավորը մեր աստղերը չեն, այլ մենք՝ ինքներս։
  • Կերտեք հիշողություններ ձեր երեխայի կամ երեխաների հետ, որպեսզի նրանք օրերից մի օր, նայելով ճոճանակին, համակվեն սուր, սենտիմենալ զգացողություններով։

Վեպի մասին[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Aquote1.png Ջոն Գրինը ճարպկորեն միահյուսում է խորիմաստն ու հասարակը մարդկային հոգուն ուղղված այս ծանր և հուզիչ սիրային բացիկում:
- «Վաշինգթոն փոսթ
Aquote2.png
Aquote1.png «Աստղերն են մեղավոր» վեպը պարզապես մի ինչ-որ հերթական վեպ չէ: Այն կարևոր վեպ է:
- «Կանզաս Սիթի սթար»
Aquote2.png
Aquote1.png Հիասքանչ ստեղծագործություն:
- «Մոնրեալ գազեթ»
Aquote2.png
Aquote1.png Երանի՜ այս վեպը անվերջ լիներ:
- Վանկուվեր սան
Aquote2.png
Aquote1.png Գրինը մեզ ցույց է տալիս իրական սերը. երկու դեռահասներ օգնում և ընդունում են իրար` անցնելով ֆիզիկական և ուզական ամենադաժան, ծանր փորձությունների միջով: Եվ սա շատ ավելի ռոմանտիկ է, քան ցանկացած արևամուտ լողափում:
- «Նյու Յորք թայմզ»
Aquote2.png
Aquote1.png Սուր, խորաթափանց սիրային պատմություն համացանցային սերնդի համար:
- Ֆամըլի սըրքլ
Aquote2.png
Aquote1.png Սրամիտ կատակերգություն, կրքոտ սիրավեպ և թեթև ներկայացված, լայնածավալ մտորումներ կյանքի ու մահվան կարևոր հարցերի շուրջ:
- «Հորն բուք», լավագույն կարծիքներից
Aquote2.png
Aquote1.png Անչափ գեղեցիկ, ցավալի պատմություն կյանքի և կորստի մասին:
- «Սքուլ լայբրարի» ամսագրիր, լավագույն կարծիքներից
Aquote2.png
Aquote1.png Սիրավեպի վարպետորեն կազմակերպված «մտքի պայթյուն»... Գրեթե ամեն էջն անասելի հիացմունք կպատճառի ընթերցողներին: Գրինի խնամքով կառուցված երկխոսություններից և ածելու սայրի պես սուր հերոսներից անկեղծ ու պարզ խելք, հումոր և ցանկություն է հորդում:
- «Քըրքըս», լավագույն կարծիքներից
Aquote2.png
Aquote1.png Կյանքի մահվան և դրանց մեջտեղում սիրո «դառը և քաղցր» պատմություն:
- «Դեզերեթ նյուզ»
Aquote2.png
Aquote1.png Իր հերոսների միջոցով Գրինն ապացուցում է, որ մնայուն սեր ունենալու համար այն կորցնելու վտանգ է անհրաժեշտ: Սա հիվանդության ու մահվան մասին մռայլ գիրք չէ: Հեյզելն ու Գասը մեզ կոչ են անում ծիծաղել և լիարժեք վայելել կյանքը, քանի կարող ենք:
- «Շելֆ ըվեյրենս»
Aquote2.png
Aquote1.png Ուրախ, զվարթ, կատաղի և սաստիկ տխուր:
- «Սկրիփս Հովանդ» լրատվական ծառայություն
Aquote2.png
Aquote1.png Ջոն Գրինը ժամանակակից լավագույն գրողներից է:
- «Է. Լոքհարթ»
Aquote2.png
Aquote1.png Գրեթե հանճար է... «Աստղերն են մեղավոր» վեպը ժամանակակից ամերիկյան գրականության ամենաանկեղծ և հուզիչ սիրային պատմություններից է, միևնույն ժամանակվիթխարի խելքի, քաջության ու տխրության ողբերգություն է:
- «Թայմ» ամսագիր
Aquote2.png
Aquote1.png Զվարճալի... սուր... լուսավոր:
- «Էնթերթեյնմենթ Վիքլի»
Aquote2.png
Aquote1.png Լիովին կատարյալ, թախծոտ կատակերգություն:
- «ՅուԷսԷյ թըդեյ»
Aquote2.png
Aquote1.png Սա մի գիրք է, որ կոտրում է սիրտդ, բայց ոչ թե հյուծելով, այլ շարունակ ավելի ու ավելի մեծացնելով, մինչև այն, ի վերջո, պայթում է:
- «Ատլանտիկ»
Aquote2.png
Aquote1.png Գրինի գրքերը պատանիների համար են, բայց նրա խոսքն այնքան կլանող է, որ ոչ մի դասակարգման չի ենթարկվում: Դուք շնորհակալ կլինեք այն փոքրիկ անվերջության համար, որ կանցնեք այս գրքում:
- «ԱՄՆ հանրային ռադիո»
Aquote2.png
Aquote1.png կատարյալ ամեն ինչում:
- «Սակրամենտո Բի»
Aquote2.png
Aquote1.png Գրինը տալիս է ավելին, քան պարզապես հավաքածուի ևս մի նմուշ... Պատմություն երկու պայծառ երեխաների մասին, ովքեր դեռ երկար կապրեն իրենց ճանաչած ընթերցողների մտքերում:
- «Փիփըլ»
Aquote2.png
Aquote1.png Ուրած և սրտաճմլիկ... Հիշեցնում է, որ երբեմն, երբ թվում է, թե կյանքն ավարտվում է, իրականում այն դեռ նոր է սկսում:
- «Փերընթինգ» ամսագիր
Aquote2.png
Aquote1.png Բոլոր տեսանկյուններից այս վեպը մեծ նվաճում է:
- «Բուքլիսթ», լավագույն կարծիքներից
Aquote2.png
Aquote1.png Կյանքի ու մահվան և դրանց մեջտեղում խճճված մարդկանց մասին «Աստղերն են մեղավոր» վեպում Ջոն Գրինն ուղղակի փայլում է: Դու ծիծաղում ես, լացում, իսկ հետո էլի ու էլի ես ուզում:
- «Մարկուս Ջուսաք»
Aquote2.png
Aquote1.png «Աստղերն են մեղավոր» վեպում անդրադառնում է համընդհանուր թեմաների` «ինձ կսիրե՞ն», «ինձ կհիշե՞ն», «այս աշխարհում որևէ հետք կթողնե՞մ», դրամատիկորենբարձրացնելով այդ հարցադրումներն անող հերոսների խաղադրույքները:
- «Ջոդի Փիքոլթ»
Aquote2.png


Էկրանավորում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2012 թվականի հունվարին 20th Century Fox-ը ստանում է իրավունք վեպը ֆիլմում ադապտացնելու համար։ Հեյզել Գրեյսի դերը խաղում է ամերիկացի դերասանուհի Շեյլին Վուդլին, Օգոստոսի դերը՝ Էնսել Էլգորթը։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 2014 թվականի մայիսի 16-ին։

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Wikiquote-logo-hy.svg
Վիքիքաղվածքն ունի քաղվածքների հավաքածու, որոնք վերաբերում են