Աուրենգզեբ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search

Աուրենգզեբ (1618–1707), Հնդկաստանի մողոլ կայսր 1658-ից, Շահ Ջահանի որդին։

1636–44-ին և 1652–57-ին եղել է Դեկան երկրամասի փոխարքան, 1658-ին նվաճել հոր գահը։ Պատերազմներ է մղել տերության սահմաններն ընդարձակելու համար, ավելացրել հարկերը, վերականգնել ջիզիեն։ Բենգալիայի մողոլ փոխարքաների մայրաքաղաք Մուշիդաբադի արվարձան Սեիդաբադում Աուրենգզեբը հայերին տրամադրել է հող, տվել արտոնություններ (1665) և հովանավորել նրանց ներգաղթը Հնդկաստան։

Աուրենգզեբի օրոք Հնդկաստանում սկսեցին հաստատվել եվրոպական առևտրական ընկերություններ, որոնք և դրեցին գաղութատիրության հիմքերը։ Նրա օրոք Մողոլական կայսրությունը սկսել է անկում ապրել։

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Ալպոյաճյան Ա․, Պատմություն հայ գաղթականության, հ․ 3, մ․ 1, Կահիրե, 1961։
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 2, էջ 160 CC-BY-SA-icon-80x15.png