Աշոտ Աբրահամյան (բժիշկ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
HS Disambig.svg Անվան այլ կիրառումների համար տես՝ Աշոտ Աբրահամյան (այլ կիրառումներ)
Picto infobox med.png
Աշոտ Աբրահամյան
Ashot Movsesi Abrahamyan.jpg
Ծնվել է1912
ԾննդավայրԵնիքենդ
Մահացել է1995
Մահվան վայրԵրևան
ՔաղաքացիությունԽորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն ԽՍՀՄ
Հայաստան Հայաստան
Ազգությունհայ
Մասնագիտությունբժիշկ, զինվորական
ԿոչումՓոխգնդապետ

Աշոտ Մովսեսի Աբրահամյան (1912, Ենիքենդ - 1995, Երևան), հայ բժիշկ, փոխգնդապետ, Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից։

Վաղ զրկվելով ծնողներից՝ 14 տարեկան հասակում ստիպված բանվորություն է անում Կիրովաբադի տեքստիլ գործարանում: Այնուհետև սովորում է Երևանի ինդուստրիալ-տեխնիկական բանֆակում, որն ավարտելուց հետո 1935 թվականին ընդունվում, 1940 թվականին ավարտում է Երևանի բժշկական ինստիտուտը և նույն թվականի սեպտեմբերին զորակոչվում է բանակ: Չորս ամիս վերապատրաստվելուց հետո ուղարկվում է Վիլնյուս որպես 46-րդ տանկային գնդի կրտսեր բժիշկ: Մարտնչել է Վիլնյուսի, Մինսկի, Սմոլենսկի, Վյազմայի, Գոմելի, Չեռնիգովի, Խարկովի, Պոլտավայի, Կուրսկի, Օրյոլի և այլ քաղաքների ու բնակավայրերի ազատագրման համար մարտերին: Մասնակցել է Ստալինգրադի ճակատամարտին, որից հետո նշանակվել է 16-51 հոսպիտալի պետ: Պատերազմից հետո զինվորական ծառայությունը շարունակել է տարբեր զորամասերում: 1967 թվականին զորացրվել է և աշխատել Երևանի 1-ին բժշկական ուսումնարանում՝ դասախոսելով վիրաբուժություն առարկան:

Պարգևատրվել է մարտական 15 շքանշանով և մեդալներով[1]:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Ա. Վ. Գրիգորյան, Բ. Գ. Մելքումյան, Հայաստանի բժիշկները Մեծ հայրենականում, գիրք 2, էջ 20-22: