Jump to content

Անօդոնտիա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Անօդոնտիա
Մարդու հիվանդություն Խմբագրել Wikidata
հիվանդության կարգ Խմբագրել Wikidata
Ենթակատեգորիաtooth agenesis, tooth abnormality, ատամների հիվանդություն, հիվանդություն Խմբագրել Wikidata
Բժշկական մասնագիտությունստոմատոլոգիա Խմբագրել Wikidata

Անօդոնտիա, հազվադեպ հանդիպող գենետիկական համախտանիշ, բնութագրվում է բոլոր կաթնատամների կամ մշտական ատամների բնածին բացակայությամբ: Այն բաժանվում է երկու ենթախմբի՝ ամբողջական ատամնաշարի բացակայություն կամ որոշ ատամների բացակայություն: Այն կապված է մի խումբ մաշկային և նյարդային համախտանիշների հետ, որոնք կոչվում են էկտոդերմալ դիսպլազիաներ: Անօդոնտիան հիմնականում այլ համախտանիշների հետ զուգակցված է առաջանում, հազվադեպ առաձին: Հստակ պատճառ չկա անօդոնտիայի առաջացման համար: Արատն առաջանում է ատամնային թիթեղի խցանման հետևանքով սաղմնային զարգացման ընթացքում՝ պայմանավորված տեղային, համակարգային և գենետիկական գործոններով:

Մշտական ատամների բնածին բացակայությունը կարող է ի հայտ գալ հիպօդոնտիայի ձևով, որի դեպքում մեկ կամ երկու մշտական ատամ է բացակայում, կամ օլիգօդոնտիայի ձևով վեց կամ ավել ատամների բացակայությամբ: Առավել տարածված է բոլոր իմաստության ատամների և երրորդ աղորիքների բնածին բացակայությունը: Անօդոնտիան ատամների բնածին բացակայությունն է, որը կարող է հանդիպել որոշ կամ բոլոր ատամներում, մինչդեռ մասնակի անօդոնտիան (կամ հիպոդոնտիան), ընդգրկում է երկու ատամնաշար կամ միայն մշտական ատամնաշարի ատամները: Պոպուլյացիայի մոտավորապես 0.08-0.25%-ն ունի օլիգօդոնտիա[1]: Շատ հիվանդություններ անվանվել են այս անոմալիայի անունով՝ մասնակի անօդոնտիա, հիպօդոնտիա, օլիգօդոնտիա, բնածին բացակայություն, անօդոնտիա, երկկողմանի ապլազիա: Անոդոնտիան այն եզրույթն է, որն օգտագործվում է Միացյալ Նահանգների Ազգային բժշկական գրադարանի կողմից մշակված MEDLINE տվյալների բազայի Medical Subject Headings (MeSH) վերահսկվող բառապաշարում։ Մշտական ատամներից անգամ մեկի բնածին բացակայությունը բավականին տարածված ատամնաբուժական անոմալիա է և կարող է հանգեցնել ծամիչ, խոսքի և էսթետիկ ֆունկցիայի, ինչպես նաև կծվածքի խանգարման: Կողմնային կտրիչների բացակայությունը կարծրատիպային է: Այս ատամների բացակայություն ունեցող մարդիկ համարվում են սոցիալապես ագրեսիվ համեմատ անօդոնտիա ունեցողների[2]: Անօդոնտիան ավելի քիչ է տարածված, քան հիպօդոնտիան, որը կաթնատամների դեպքում կազմում է 0.1-0.7%, իսկ մշտական ատամների դեպքում՝ 3-7.5%[3]:

Նշաններ և ախտանիշներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Անօդոնտիայի գլխավոր նշանն այն է, որ մինչև 12 տարեկանը երեխան չունի զարգացած մշտական ատամներ: Մեկ այլ նշան է կաթնատամների բացակայությունը, երբ երեխան հասնում է 12-13 ամսական հասակի[4]:

Ախտանիշները, որոնք կապված են անօդոնտիայի հետ, ընդգրկում են ալոպեցիան, քրտնագեղձերի սակավությունը, շրթունքի կամ քիմքի ճեղքվածքը և եղունգների բացակայությունը: Այս ախտանիշները սովորաբար առկա են, քանի որ անօդոնտիան սովորաբար կապված է էկտոդերմալ դիսպլազիայի հետ: Հազվադեպ, երբ էկտոդերմալ դիսպլազիա չի լինում, այդ անօդոնտիան առաջանում է անհայտ գենետիկական մուտացիայի պատճառով[4]:

Անօդոնտիան սովորաբար առաջանում է էկտոդերմալ դիսպլազիայի հետ միասին: Էկտոդերմալ դիսպլազիան համախտանիշների խումբ է, որտեղ երկու կամ ավելի էկտոդերմալ ծագման կառուցվածքներ ունեն ոչ նորմալ զարգացում: Հազվադեպ դեպքերում եթե էկտոդերմալ դիսպլազիան բացակայում է, այդ ժամանակ անօդոնտիան առաջանում է անհայտ գենետիկական մուտացիայի հետևանքով: Չնայած որևէ հատուկ գեն չի հայտնաբերվել, բայց կան մի քանի տարբեր գեներ կապված անօդոնտիայի հետ, այդ թվում EDA,EDAR և EDARADD գեները: Այլ գեների օրինակներ են MSX1, PAX9, IRF6, GREM2, ASIN2, LRP6, SMOC2, LTBP3, PITX2 և WNT10B: WNT10B գենը համարվում է գլխավոր գեն, որը կապված է հիպօդոնտիայի և օլիգոդոնտիայի հետ: Եթե անօդոնտիան առկա է ծնողներից մեկի մոտ, հավանականությունը ժառանգելու մեծանում է[4]:

Մեխանիզմ և ախտաֆիզիոլոգիա

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Անօդոնտիան գենետիկական խանգարում է, որը սովորաբար առաջանում է այլ համախտանիշի հիման վրա: Հետևանքները կարող են լինել տարբեր, կախված այն բանից, թե որ գենն է ժառանգվել: Հստակ պարզ չէ, թե որ հատուկ գենն է անմիջական պատճառը, բայց հայտնի է որ մի քանի գեներ կարող են դեր ունենալ ժառանգման գործընթացում: Այս և սրա հետ կապված խանգարումների դեպքում ընգրկված են տարբեր գեներ: Հիմնական ներառված գեններն են՝ EDA, EDAR և EDARADD: Ժառանգվում են մեկ գործող և մեկ չգործող գեներ, ընդ որում մեկը հիվանդ ծնողից, մյուսը՝ ոչ հիվանդ ծնողից, ինչը հանգեցնում է երեխայի կողմից գենետիկական խանգարումը ժառանգելու 50% հավանակության: Անօդոնտիան առանձին ազդեցություն չի ունենում այլ մարմնամասերի վրա, բացի ատամների բացակայությունից[4]:

Փոխկապակցված համախտանիշներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հիպօդոնտիան և անօդոնտիան հաճախ ասոցացվում են բազմաթիվ գենետիկական խանգարումների և համախտանիշների հետ, մոտավորապես 70: էկտոդերմալ ախտահարման հետ համախտանիշները հիմնական պատճառն են անօդոնտիայի առաջացման համար: Դրանցից են Ռիգերի, Ռոբինսոնի և օջախային մաշկային հիպոպլազիան: Երեք համախտանիշները, որոնք ունեն անօդոնտիայի դասական նշաններ օկուլոմանդիբուլոդիսցեֆալիան, մեզոէկտոդերմալ դիսպլազիան և էկտոդերմալ դիսպլազիան են: Օկուլոմանդիբուլոդիսցեֆալիայի դեպքում չկան մշտական ատամներ, բայց կան ժամանակավոր ատամներ: Մեզոէկտոդերմալ դիսպլազիայի ախտանիշներն են անօդոնտիան և հիպօդոնտիան: Իսկ էկտոդերմալ դիսպլազիայի դեպքում առկա է նաև օլիգոդոնտիա:

Անօդոնտիան կարող է ախտորոշվել այն ժամանակ, երբ երեխայի մոտ չեն զարգանում ատամներ 12- 13 ամսականներում կամ երբ մինչև 10 տարեկանը երեխայի մոտ չեն զարգանում մշտական ատամները: Ատամնաբույժը կարող է օգտագործել ռենտգեն հետազոտությունը, օրինակ պանորամային պատկերը տեսնելու համար, կան արդյոք զարգացող ատամներ: Բարձր ռիսկ կա նաև, որ երեխայի մոտ կզարգանա անօդոնտիա, եթե ծնողները նույնպես ունեն: Անօդոնտիան կախտորոշվի, եթե բացակայում են բոլոր մշտական ատամները: Եթե բացակայի մեկից հինգ ատամ, կախտորոշվի հիպօդոնտիա, վեց կամ ավել ատամի բացակայության դեպքում՝ օլիգօդոնտիա[4]:

Բարդություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Բարդությունները անօդոնտիայի ժամանակ կարող են տարբեր լինել, բայց հիմնականում կապված են էսթետիկ տեսքի, խոսքի և ծամիչ ֆունկցիայի հետ: Բարդություններ կարող են առաջանալ ատամնային իմպլանտների տեղադրման հետ կապված, երբ պրոցեսի ընթացքում վնասվում են հարևան ատամները: Չնայած հազվադեպ է հանդիպում, բայց որոշ բարդություններ կարող են առաջանալ կապված իմպլանտի պտուտակի թուլացման կամ ցավոտ տեղերի առաջացման հետ[5]:

Կանխարգելում և բուժում

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Անօդոնտիան հնարավոր չէ կանխարգելել, քանի որ այն գենետիկական խանգարում է: Պրոթեզային փոխարինումը բացակայող ատամի հնարավոր է իրականացնել ատամնային իմպլանտների կամ պրոթեզների միջոցով[6]: Այս բուժումը հաջող եղանակ է անօդօնտիա ունեցող բուժառուներին հաճելի էսթետիկ տեսք ապահովելու համար: Իմպլանտային պրոթեզների կիրառումը ստորին ծնոտում խորհուրդ է տրվում երիտասարդ բուժառուներին, քանի որ ապացուցվել է, որ այն բարելավում է դիմային գանգի աճը, սոցիալական զարգացումը և արտաքին տեսքը: Հետազոտությունը, որը հիմնվում է այս փաստի վրա աշխատել է էկտոդերմալ դիսպլազիա ունեցող անհատների հետ, հետևյալ տարիքային խմբերում մինչև 11, 11-ից 18 և 18-ից բարձր: Հետազոտության արդյունքում պարզվել է, որ ատամնային իմպլանտների տեղադրման ձախողումների ռիսկը մեծ է 18 տարեկանից փոքր հիվանդների դեպքում[5]: Ընդհանուր առմամբ իմպլանտային պրոթեզների կիրառումը գործառութային, էսթետիկ և հոգեբանական տեսակետից ավելի շատ առավելություններ ունի, քան ավանդական պրոթեզների կիրառումը[7]:

Անօդոնտիա ախտորոշված ​​հիվանդների մոտ սպասվում է նորմալ կյանքի տևողություն։ Երբ անօդոնտիան ախտորոշվում է, ատամնային իմպլանտները կամ պրոթեզները պետք է կրել, որպեսզի բուժվի այս խանգարումը: 88.5-100% հավանականություն կա, որ ատամնային իմպլանտների տեղադրումը կլինի հաջող էկտոդերմալ դիսպլազիայով կամ ատամի ագենեզիայով հիվանդների մոտ, եթե տեղադրվեն 18 տարեկանից հետո:

Համաճարակաբանություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Անօդոնտիայի տարածվածությունը անհայտ է, բայց այն բավականին հազվադեպ հանդիպող համախտանիշ է: Մշտական ատամների անօդոնտիան հանդիպում է պակաս քան 2-8% ընդհանուր պոպուլյացիայի մոտ, իսկ կաթնատամների դեպքում 0.1-0.7%: Սեռը և ազգությունը դեր չեն խաղում անօդոնտիայի դեպքում[8]:

Հետազոտություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2016 թվականին հետազոտություն է կատարվել և վեց տարեկան տղա երեխայի մոտ ախտորոշվել է անօդոնտիա[9] : Ընտանեկան պատմության մեջ անօդոնտիա բացակայում է, և բուժառուն էկտոդերմալ դիսպլազիայի ախտանիշներ չի ունեցել[9]: Դիտարկման արդյունքում հաստատվել է հիպօդոնտիայի առկայություն վերին ծնոտային աղեղում և միակ առկա ատամները եղել են ձախ առաջին կաթնատամ աղորիքը և երկու կողմից երկրորդ կաթնատամ աղորիքները: Նաև հետազոտվել է հիվանդի թշային լորձաթաղանթը, քիմքը, բերանի հատակը և դրանք եղել են նորմալ[9]: Բուժառուն շարունակել է օրալային(բերանացի) վերականգնումը, որի ընթացքում նա պետք է կրեր շարժական պրոթեզներ: Սկզբնական շրջանում հիվանդը ունենում էր դժվարություններ կրելու հետ կապված, մինչև աստիճանաբար սովորել է հարմարվել դրանց: Ծնողները հայտնել են, որ ատամների պահպանման հետ կապված որևէ խնդիր չկա և սկսել են ամսական այցելություններ կատարել՝ ատամների ծկթումը կամ անհրաժեշտ ճշգրտումները վերահսկելու համար[9]: Նկատվել է խոսքի հմտությունների, հաղորդակցության և ինքնագնահատականի բարելավում պրոթեզների կրելուց հետո:

Մեկ այլ հետազոտություն 2013 թվականին է կատարվել: Ութ տարեկան երեխայի մոտ հայտնաբերվել է բացակայող ատամ, ծամման և խոսքի դժվարացում, ինչպես նաև էկտոդերմալ դիսպլազիայի ախտանիշներ[10]: Երեխայի հայրը նշում է ընտանիքում հաստատված բացակայող ատամների դեպքեր: Բուժառուն նաև ունեցել է տաք սննդի նկատմամ զգայունություն, քրտինքի բացակայություն, ունքերի և թարթիչների բացակայություն, հիպերպիգեմնտացիա և այլ էկտոդերմալ ախտանիշներ[10]: Ամբողջական հետազոտությունից հետո հիվանդի մոտ ախտորոշվել է լրիվ անօդոնտիա: Հիվանդի բուժումը իրականացվել է լրիվ շարժական պրոթեզների միջոցով[10]: Երբ հիվանդը սկսել է կրել պրոթեզները դիմագիծը և արտաքին տեսքը բարելավվել են: Նրան նաև նշանակվել է ամեն վեց ամիսը մեկ պարբերական այցելություն: Ակնառու առաջըթաց է գրանցվել ծամելու և խոսքի գործընթացում[10]:

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. Zhou, Mengqi; Zhang, Hong; Camhi, Heather; Seymen, Figen; Koruyucu, Mine; Kasimoglu, Yelda; Kim, Jung-Wook; Kim-Berman, Hera; Yuson, Ninna M. R.; Benke, Paul J.; Wu, Yiqun; Wang, Feng; Zhu, Yaqin; Simmer, James P.; Hu, Jan C-C. (2021-11-12). «Analyses of oligodontia phenotypes and genetic etiologies». International Journal of Oral Science (անգլերեն). 13 (1). doi:10.1038/s41368-021-00135-3. ISSN 1674-2818. PMC 8484616. PMID 34593752.
  2. Shaw, William C. (1981 թ․ ապրիլ). «The influence of children's dentofacial appearance on their social attractiveness as judged by peers and lay adults». American Journal of Orthodontics. 79 (4): 399–415. doi:10.1016/0002-9416(81)90382-1. ISSN 0002-9416. PMID 6939333.
  3. Laskaris, George (2000). Color Atlas of Oral Diseases in Children and Adolescents (անգլերեն). Thieme. ISBN 9780865777897.
  4. 1 2 3 4 5 «Tooth Agenesis». NORD (National Organization for Rare Disorders) (ամերիկյան անգլերեն). Վերցված է 2020-12-16-ին.
  5. 1 2 Yap, Alan K. W.; Klineberg, Iven (May–June 2009). «Dental implants in patients with ectodermal dysplasia and tooth agenesis: a critical review of the literature». The International Journal of Prosthodontics. 22 (3): 268–276. ISSN 0893-2174. PMID 19548409.
  6. Borzabadi-Farahani; A (2012 թ․ դեկտեմբեր). «Orthodontic considerations in restorative management of hypodontia patients with endosseous implants». Journal of Oral Implantology. 38 (6): 779–791. doi:10.1563/AAID-JOI-D-11-00022. PMID 21728818.
  7. de Santé, Haute Autorité (2010), Traitement implantoprothétique de l'adulte atteint d'agénésies dentaires multiples liées à une maladie rare [Treatment of multiple missing teeth in adults with rare diseases by using implant-supported denture] (ֆրանսերեն), Paris{{citation}}: CS1 սպաս․ location missing publisher (link)
  8. Vahid-Dastjerdi E, Borzabadi-Farahani A, Mahdian M, Amini N (2010). «Non-syndromic hypodontia in an Iranian orthodontic population». J. Oral Sci. 52 (3): 455–461. doi:10.2334/josnusd.52.455. PMID 20881340.
  9. 1 2 3 4 Rathee, Manu; Malik, Poonam; Dua, Madhuri; Yadav, Vikas (2016). «Early functional, esthetic, and psychological rehabilitation of preschool child with nonsyndromic oligodontia and anodontia in mixed dentition stage through conservative systematic approach: A case report with 5-year follow-up». Contemporary Clinical Dentistry. 7 (2): 232–235. doi:10.4103/0976-237X.183051. ISSN 0976-237X. PMC 4906870. PMID 27307674.
  10. 1 2 3 4 Ladda, R; Gangadhar, SA; Kasat, VO; Bhandari, AJ (2013). «Prosthodontic Management of Hypohidrotic Ectodermal Dysplasia with Anodontia: A Case Report in Pediatric Patient and Review of Literature». Annals of Medical and Health Sciences Research. 3 (2): 277–281. doi:10.4103/2141-9248.113679. ISSN 2141-9248. PMC 3728879. PMID 23919206.