Անուշ Բաբաջանյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search

Անուշ Բաբաջանյան, հայ ֆոտոլրագրող և «4Plus» կանանց լուսանկարչական միության հիմնադիր։ Նա առավել հայտնի է Կովկասի հակամարտությունների գոտիների մասին իր փաստագրական նյութերով։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Անուշ Բաբաջանյանը սովորել է Կովկասյան մեդիա համալսարանում[1]։ 2005 թվականին Բաբաջանյանն ավարտել է Ռուբեն Մանգասարյանի կազմակերպած «World Press Photo» լուսանկարչության դասընթացը[2], իսկ 2006 թվականին՝ Բուլղարիայի ամերիկյան համալսարանի զանգվածային հաղորդակցության բաժինը[3]։

Գործունեություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ուսումն ավարտելուց հետո Բաբաջանյանն աշխատել է Հայաստանում որպես կապալառու BBC մոնիտորինգային ծառայությունում, որից հետո դարձել է անկախ ֆոտոլրագրող[3]։

2008 թվականից Բաբաջանյանն սկսել է Երևանի փողոցներում լուսանկարել կանանց, որոնք աչքի էին ընկնում իրենց վառ ու անզուսպ հագուստով։ Դա վերածվեց մի նախագծի, որը նա անվանեց Ինլանդիշ նեոգալիզմ, օգտագործելով այն արտասովոր բառի փոխարեն, որտեղ նա ուսումնասիրել է, թե ինչպես է դրսևորվում կանանց ներքին կյանքը նրանց արտաքին աշխարհում[1]։

2009 թվականին Բաբաջանյանը սկսել է Գյումրիի երկրաշարժից փրկվածների մասին փաստագրական նախագիծը։ Անգամ քսան տարի անց մոտ 4000 ընտանիք ապրում էր մետաղյա ինքնաշեն տնակներում, որոնք կոչվում էին դոմիկներ, որոնք էլեկտրականություն կամ ջուր չունեին և այնքան խարխլված էին, որ մեկ այլ ցնցում կփշրեր դրանք։ 2009 թվականի դեկտեմբերին Երևանում ցուցադրվել են նրա լուսանկարները[4]։

Բաբաջանյանը 2013 թվականին համահիմնել է «4Plus» կանանց լուսանկարչական միությունը[2]։ Մայր Հայաստանը ցուցահանդեսը «4Plus»-ի և տասը լուսանկարիչների հետ համատեղ առաջին նախագծերից էր։ Ոգեշնչված և հակադրվելով Երևանի Հաղթանակի զբոսայգում գտնվող Մայր Հայաստանի արձանին, որը խորհրդանշում էր ակնածանքը կանանց հանդեպ, տասը հավաքածուներից յուրաքանչյուրը բացահայտել է երկրի կանանց առջև ծառացած տարբեր խնդիրներ։ Բաբաջանյանը նաև սկսել է երկարաժամկետ ծրագիր, որը փաստում է հայ կանանց արտագնա աշխատանքի մեկնումը Թուրքիա[5]։

2016 թվականին Բաբաջանյանը սկսել է նախագիծ՝ վավերագրելու սիրիական քաղաքացիական պատերազմից Երևան փախած սիրիահայերի փորձառությունները։ Թեև Հայաստանի կառավարությունն արագորեն գործեց փախստականներին քաղաքացիություն տալու համար, նրանց տնտեսական վիճակը մնաց անկայուն՝ թե՛ աշխատատեղերի, թե՛ պաշտոնական բնակարանների պակասի պատճառով։ Բաբաջանյանի լուսանկարները ցույց են տվել փախստականների կենցաղային կյանքը։ Մասնավորապես, նա ցույց է տվել այն կարևոր արտեֆակտները, որոնք նրանք բերել են իրենց հետ՝ հիշելու իրենց նախորդ կյանքը[6]։ Նա Ջոն Սթենմեյերի և Սերա Աքջանի հետ միասին սկսել է Կամրջող պատմություններ՝ լուսանկարչական ուսուցման ծրագիր թուրքերի և հայերի համար, որպեսզի նկարեն և կիսվեն իրենց առօրյա կյանքով Instagram-ում՝ իրենց ժողովուրդների միջև փոխըմբռնումը խթանելու համար[7]։

2017 թվականին Բաբաջանյանը ճանապարհորդել է Փղոսկրի Ափ, որտեղ փաստել է երկվորյակների առեղծվածային ուժերի հանդեպ մարդկանց հավատը։ Միանման հագնված քույր-եղբայրները աղաղակում էին մզկիթների մոտ, իսկ անցորդները օրհնության դիմաց նրանց փող էին տալիս։ Աբիջանում ֆոտոշարք է ցուցադրվել[8]։ Նա նաև նկարահանվել է Լևիսոն Վուդի Ռուսաստանից Իրան հեռուստածրագրում, որտեղ նրան ուղղորդել է դեպի Լեռնային Ղարաբաղ[9]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 Claire Voon (19 September 2016)։ «The Street Style of Armenian Women»։ Hyperallergic։ Վերցված է 9 December 2017 
  2. 2,0 2,1 Karine Vann (26 July 2016)։ «Empowering Women Through Photography»։ Picsart։ Վերցված է 9 December 2017 
  3. 3,0 3,1 Alessia Glaviano (6 June 2017)։ «Anush Babajanyan • Portfolio»։ Vogue։ Վերցված է 10 December 2017 
  4. Liana Aghajanian (20 December 2009)։ «Culture Vulture: Photojournalist Anush Babajanyan»։ Ianyan Mag։ Վերցված է 10 December 2017 
  5. Emily Thompson (22 February 2016)։ «Photojournalists Changing The Image Of Women In Armenia»։ Radio Free Europe։ Վերցված է 10 December 2017 
  6. Jordan G. Teicher (27 June 2017)։ «After a Century, Syrian Refugees Return to Armenia»։ The New York Times։ Վերցված է 9 December 2017 
  7. James Estrin (24 January 2017)։ «Building Bridges Between Turkey and Armenia»։ The New York Times։ Վերցված է 10 December 2017 
  8. Maanvi Singh (25 November 2017)։ «PHOTOS: People Think The Twins Of Abidjan Can Make A Wish Come True»։ NPR։ Վերցված է 9 December 2017 
  9. «From Russia to Iran: Crossing the Wild Frontier»։ Bradfordzone։ 4 September 2017։ Արխիվացված է օրիգինալից 30 November 2017-ին։ Վերցված է 10 December 2017