Jump to content

Աննա Վյազեմսկի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Աննա Վյազեմսկի
ֆրանսերեն՝ Anne Wiazemsky
Ծննդյան անունֆրանսերեն՝ Anne France Sophie Wiazemsky[1]
Ծնվել էմայիսի 14, 1947(1947-05-14)[2][3][4][…]
ԾննդավայրՇարլոտենբուրգ, Բեռլին[1]
Վախճանվել էհոկտեմբերի 5, 2017(2017-10-05)[3][4][5][…] (70 տարեկան)
Վախճանի վայրՓարիզի 15-րդ շրջան, Փարիզ[1]
ԳերեզմանՄոնպարնաս գերեզմանատուն
Մասնագիտությունկինոդերասանուհի, կինոռեժիսոր, վիպասան և սցենարիստ
Քաղաքացիություն Ֆրանսիա
ԿրթությունՓարիզ-Նանթեր համալսարան
Ուշագրավ աշխատանքներQ18563313?, Q3549710?, Q3549321? և Jeune fille?
Պարգևներ
ԱմուսինԺան Լյուկ Գոդար
 Anne Wiazemsky Վիքիպահեստում

Աննա Վյազեմսկի (ֆրանսերեն՝ Anne Wiazemsky. մայիսի 14, 1947(1947-05-14)[2][3][4][…], Շարլոտենբուրգ, Բեռլին[1] - հոկտեմբերի 5, 2017(2017-10-05)[3][4][5][…], Փարիզի 15-րդ շրջան, Փարիզ[1][12]), ֆրանսիացի դերասանուհի և գրող: 

Ծնվել է Բեռլինում, ռուսական արմատներով ֆրանսիացի դիվանագետի ընտանիքում[13]: Հայրը՝ ռուս իշխան Իվան Վյազեմսկին, Ռուսաստանից Ֆրանսիա էր արտագաղթել 1917 թվականի հեղափոխությունից հետո[14]: Մայրը՝ Կլեր Մորիակը, ֆրանսիացի գրող, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Ֆրանսուա Մորիակի դուստրն էր:

Աննան մանկությունն ու պատանեկությունն անց է կացրել աշխարհի տարբեր քաղաքներում (Ժնև, Կարակաս և այլն)՝ կապված հոր աշխատանքի վայրի փոփոխությունների հետ: Փարիզ է վերադարձել 1962 թվականին[13][15]: Ավարտել է Փարիզի Ecole Sainte Marie de Passy ավագ դպրոցը[13]: Կինոյում իր նորամուտը կատարել է 1966 թվականին ռեժիսոր Ռոբեր Բրեսոնի «Ինչ է հաջորդը, Բալթազար» ֆիլմում։ Ֆիլմի պրեմիերան կայացել է 1966 թվականին Վենետիկի կինոփառատոնում, որտեղ այն շահել է OCIC ( Կինոյի միջազգային կաթոլիկ կազմակերպություն ) մրցանակը, Սան Ջորջո մրցանակը և Նոր կինոյի մրցանակը[16]։ Քննադատների կողմից այն ճանաչվել է որպես բոլոր ժամանակների մեծագույն ֆիլմերից մեկը[17]: Կինոռեժիսոր և Cahiers du Cinéma ամսագրի քննադատ Ժան-Լյուկ Գոդարը փայլուն ակնարկ է գրել ֆիլմի մասին՝ շեշտելով, որ «յուրաքանչյուր ոք, ով դիտի այս ֆիլմը, բացարձակապես կզարմանա...քանի որ այս ֆիլմն իսկապես աշխարհն է՝ ներկայացված մեկուկես ժամում»[18]: Կարճ ժամանակ անց Աննան սկսել է աշխատել Ժան-Լյուկ Գոդարի հետ, նկարահանվել նրա Week-End, La Chinoise (երկուսն էլ 1967 թ.), «Sympathy for the Devil» (1968) և Tout va bien (1972) ֆիլմերում։ 1967 թվականին ամուսնացել է իրենից 17 տարով մեծ Գոդարի հետ[19], սակայն 1970 թվականին նրանք բաժանվել են[20] (պաշտոնապես ամուսնալուծվել են 1979 թվականին)։ Հետագայում Աննան նկարահանվել է մի շարք այլ ֆիլմերում, որոնցից հիշարժան են հատկապես «L'Enfant secret»-ը (1979), «Schůzka»-ն (1985) և «Elle a passé tant d'heures sous les sunlights…»-ը (1985): 1980-ականների վերջին նա հրաժեշտ է տվել դերասանությանը, հետագայում իրեն նվիրել է գրքեր գրելուն: Վյազեմսկու առավել հիշարժան վեպերից են Marimé-ն (1991), Sept garçons-ը (2002) և Un saint homme-ը (2017), որոնք նրան հեղինակավոր գրական մրցանակներ են բերել: Նրա երկերի հիման վրա են նկարահանվել Call Me Elizabeth (2006) և The Feared (2017) ֆիլմերը։ Ինքը նույնպես հանդես է եկել որպես ռեժիսոր և սցենարիստ՝ նկարահանելով մի շարք հեռուստատեսային վավերագրական ֆիլմեր[21]:

Աննա Վյազեմսկին մահացել է 70 տարեկան հասակում, կրծքի քաղցկեղից[22][23]։

Ֆիլմագրություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Որպես դերասանուհի (մասնակի ցանկ)

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Տարին Վերնագիրը Դերը
1966 Au hasard Balthazar Մարի
1967 Չինուհին / La Chinoise Վերոնիկա
Շաբաթավերջ / Week End աղջիկ
1968 Թեորեմ / Teorema Օդետա
Les Gauloises bleues բուժքույր
Համակրանք դևի հանդեպ / Sympathy for the Devil Եվա
1969 Il seme dell'uomo Դորա
Pigsty Իդա
1970 Քամին Արևելքից / Wind from the East հեղափոխականուհի
1971 Ռաֆայել / Raphael, or The Debauched One Դիանա
Վլադիմիրն ու Ռոզան / Vladimir et Rosa Աննա
1972 Tout va bien ձախ հայացքների տեր կին
1973 Գնացքը / The Train մանկահասակ մայր
1973 George qui? Ժորժ Սանդ
1974 La vérité sur l'imaginaire passion d'un inconnu քրիստոնեուհի
1975 Die Auslieferung Նաթալի Հերցեն
1976 Քաղաքացիական պատերազմը Ֆրանսիայում / Guerres civiles en France Էլիզաբեթ Դիմիտրիեֆ
1978 Մարմնագույն / Flesh Color վաճառականուհի
1979 Մանկական գաղտնիք / L'enfant secret Էլյա
1980 Même les mômes ont du vague à l'âme լուսանկարչուհի
1983 Grenouilles Նորա
1984 Ժամադրություն / Rendez-vous ադմինիստրատոր
1988 Ville étrangère Ստեֆանի

Մատենագրություն

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Վեպեր
  • 1989: Mon beau navire, Գալիմար, Փարիզ
  • 1991: Marimé, Գալիմար, Փարիզ
  • 1993: Canines, Գալիմար, Փարիզ
  • 1998: Une poignée de gens (1998, Ֆրանսիական ակադեմիայի մեծ մրցանակ, Գալիմար, Փարիզ, 2-07-074676-3
  • 2001: Aux quatre coins du monde, Գալիմար, Փարիզ
  • 2002: Sept garçons, Գալիմար, Փարիզ
  • 2004: Je m'appelle Elizabeth (էկրանավորվել է), Գալիմար, Փարիզ
  • 2007: Jeune Fille, Գալիմար, Փարիզ, 2-07-077409-0
  • 2009: Mon enfant de Berlin, Գալիմար, Փարիզ
  • 2012: Une année studieuse, Գալիմար, Փարիզ 978-2-07-045387-0
  • 2015: Un an après, Գալիմար, Փարիզ, 978-2-07-013543-1
Պատմվածքներ
  • 1988: Des filles bien élevées, Գալիմար, Փարիզ
Մանկական
  • 2003: Les Visiteurs du soir (պատկերազարդումը՝ Ստանիսլաս Բովիեի)
Հուշագրություններ
  • 1996: Hymnes à l'amour (1996, Մորիս Ժենևուայի անվան մրցանակ), Գալիմար, Փարիզ
  • 2017: Un saint homme, Գալիմար, Փարիզ, 978-2-07-010712-4
Կենսագրականներ
  • 1992: Album de famille
  • 2000: Il était une fois... les cafés (պատկերազարդումը՝ Ռոժե Վիոլետի)
  • 2000: Tableaux de chats
  • 2001: Venise (պատկերազարդումը՝ Ժան Նոել դը Սուայեի)
Ներածական
  • 1994: En habillant

Ծանոթագրություններ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Fichier des personnes décédées mirror
  2. ↑ 2,0 2,1 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Lundy D. R. The Peerage
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Discogs(անգլերեն) — 2000.
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 filmportal.de — 2005.
  6. ↑ Les Goncourt dans leur siècle : Un siècle de « Goncourt » (ֆր.) — Presses universitaires du Septentrion, 2005. — doi:10.4000/BOOKS.SEPTENTRION.54288
  7. ↑ Académie française (ֆր.)
  8. ↑ https://www.lalettredulibraire.com/Palmar%C3%A8s-du-Prix-Renaudot-des-lyc%C3%A9ens
  9. ↑ https://www.lemonde.fr/livres/article/2007/03/15/prix_883614_3260.html
  10. ↑ https://www.nouvelobs.com/essais/20080605.BIB1469/le-prix-dumenil-pour-jerome-garcin.html
  11. ↑ https://www.folio-lesite.fr/catalogue/je-m-appelle-elisabeth/9782070318582
  12. ↑ la romanciere et actrice Anne Wiazemsky est morte Արխիվացված 2017-10-06 Wayback Machine Le Monde
  13. ↑ 13,0 13,1 13,2 Roberts, Sam (2017 թ․ հոկտեմբերի 5). «Anne Wiazemsky, Film Star, Wife of Godard and Author, Dies at 70». New York Times. Վերցված է 2017 թ․ հոկտեմբերի 8-ին.
  14. ↑ «Obituary: Anne Wiazemsky, actor, director and writer». The Irish Times. 2017 թ․ հոկտեմբերի 13. Վերցված է 2018 թ․ ապրիլի 8-ին.
  15. ↑ Roberts, Sam (2017 թ․ հոկտեմբերի 5). «Anne Wiazemsky, Film Star, Wife of Godard and Author, Dies at 70». The New York Times (ամերիկյան անգլերեն). ISSN 0362-4331. Վերցված է 2019 թ․ մայիսի 24-ին.
  16. ↑ «Robert Bresson : Awards». IMDb. Վերցված է 2015 թ․ հունվարի 18-ին. The San Giorgio Prize was given from 1956 through 1967 for "artistic works that had been considered especially important for the progress of civilization."
  17. ↑ Christie, Ian (2012 թ․ սեպտեմբեր). «The 50 Greatest Films of All Time». Sight & Sound. British Film Institute (BFI). Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ օգոստոսի 2-ին.
  18. ↑ Quandt, James (2005 թ․ հունիսի 13). «Au hasard Balthazar : Robert Bresson». The Criterion Collection. Վերցված է 2015 թ․ մայիսի 3-ին.
  19. ↑ «French Film Director Wed». The Los Angeles Times. Associated Press. 1967 թ․ հուլիսի 25. էջ IV-7. Վերցված է 2022 թ․ հունիսի 20-ին – via Newspapers.com.
  20. ↑ Brody, Richard (2017 թ․ հոկտեմբերի 7). «Highlights from the Second Weekend of the New York Film Festival». The New Yorker. Վերցված է 2017 թ․ հոկտեմբերի 8-ին.
  21. ↑ Williams, James S. (2017 թ․ հոկտեմբերի 10). «Anne Wiazemsky obituary». The Guardian (բրիտանական անգլերեն). ISSN 0261-3077. Վերցված է 2019 թ․ մայիսի 24-ին.
  22. ↑ Citace elektronické monografie | příjmení = Williams | jméno = James S. | titul = Anne Wiazemsky obituary | url = https://www.theguardian.com/film/2017/oct/10/anne-wiazemsky-obituary | datum vydání = 2017-10-10 | datum přístupu = 2019-09-17 | vydavatel = The Guardian | jazyk = anglicky
  23. ↑ Shepherd, Jack (2017 թ․ հոկտեմբերի 6). «Anne Wiazemsky, author and muse to Jean Luc Goddard, dies aged 70». The Independent. Արխիվացված օրիգինալից 2022 թ․ մայիսի 7-ին. Վերցված է 2017 թ․ հոկտեմբերի 8-ին.

Արտաքին հղումներ

[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Վիքիպահեստն ունի նյութեր, որոնք վերաբերում են «Աննա Վյազեմսկի» հոդվածին։
 ⛭ 
  Թեմատիկ կայքեր
Բառարաններ և հանրագիտարաններ
Ստացված է «https://hy.wikipedia.org/w/index.php?title=Աննա_Վյազեմսկի&oldid=10363548» էջից