Աննա Գուցոլ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Աննա Գուցոլ
ուկրաիներեն՝ Ганна Василівна Гуцол
Դիմանկար
Ծնվել էհոկտեմբերի 16, 1984(1984-10-16) (38 տարեկան)
ԾննդավայրՄուրմանսկ, ՌԽՖՍՀ, Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն
ՔաղաքացիությունFlag of Ukraine.svg Ուկրաինա
Կրոնհուդայականություն
ԿրթությունՇևչենկոյի անվան համալսարան
Մասնագիտությունտնտեսագետ և իրավապաշտպան
ԱնդամությունFEMEN?
Commons-logo.svg Anna Hutsol Վիքիպահեստում

Աննա Գուցոլ (ուկրաիներեն՝ Ганна Василівна Гуцол, հոկտեմբերի 16, 1984(1984-10-16), Մուրմանսկ, ՌԽՖՍՀ, Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն[1][2]), Femen շարժման կազմակերպիչն ու առաջնորդը։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Աննա Գուցոլը ծնվել է 1984 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Մուրմանսկում[2]։ 1991 թվականին տեղափոխվել է Ուկրաինա[3][4]։

2008 թվականին կազմակերպել էր ուկրաինական չգրանցված Femen կանանց շարժումը[5]։ Խումբը սկսել է բողոքել Ուկրաինայում մարմնավաճառության դեմ և ընդլայնել է Ուկրաինայում և ամբողջ աշխարհում կանանց իրավունքների[6][7] և քաղաքացիական իրավունքների վերաբերյալ իր օրակարգը[8]։

Գուցոլը ցանկանում էր Գերագույն Ռադայում Femen-ից ներկայացուցչություն ստանալ 2011 թվականի հունվարին[9], սակայն Femen-ը չի մասնակցել 2012 թվականի հոկտեմբերին ուկրաինական խորհրդարանական ընտրություններին[10][11]։

2012 թվականի նոյեմբերի 16-ին Աննա Գուցոլը ձերբակալվել էր Սանկտ Պետերբուրգի օդանավակայանում[12], իսկ ավելի ուշ՝ արտաքսվել[13]

2013 թվականի օգոստոսի վերջին Շևչենկոն և Femen-ի մի քանի այլ մասնակիցներ փախել էին Ուկրաինայից՝ վախենալով իրենց կյանքի և ազատության համար[14][15][16]։ Գուցոլը Շվեյցարիայում ապաստան է խնդրել 2013 թվականին, սակայն 2014 թվականի մարտի 27-ին։ իշխանությունները մերժել են նրա խնդրանքը[17]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Онлайн конференция с Гуцол Анной Васильевной, основательницей и лидером женского движения FEMEN» (ռուսերեն)։ РБК-Украина։ 2010-07-23։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-08-16-ին։ Վերցված է 2013-10-04 
  2. 2,0 2,1 Ackerman, Gail (2013), Femen (Calmann-Levy), pp 45, 46. ISBN 9782702144589
  3. Ackerman, Gail (2013), Femen (Calmann-Levy), pp 45, 46. 9782702144589.
  4. Игры на раздевание. Femen завоевывает симпатии мужчин и теряет поддержку феминисток Games on the strip. Femen winning the sympathies of men and losing the support of feminists, Focus (27 March 2012)
  5. Feminine Femen targets 'sexpats', Kyiv Post (May 22, 2009)
  6. Popova Yuliya (սեպտեմբերի 25, 2008)։ «Feminine Femen targets 'sexpats'»։ Kyiv Post։ Արխիվացված է օրիգինալից September 12, 2012-ին 
  7. «How they protest prostitution in Ukraine»։ France 24։ օգոստոսի 28, 2009 
  8. Preece Rob (օգոստոսի 2, 2012)։ «Ukrainian feminists stage topless protest near Tower Bridge over Olympic body’s ‘support for bloody Islamist regimes’»։ Daily Mail 
  9. Magnay Diana (January 21, 2011)։ «Topless feminist protesters show what they're made of»։ CNN։ Արխիվացված է օրիգինալից October 6, 2012-ին։ Վերցված է March 6, 2012 
  10. Information on the registration of electoral lists of candidates Archived 2012-12-22 at Archive.is, Central Election Commission of Ukraine
  11. Ukraine's Femen: Topless protests 'help feminist cause', BBC News (23 October 2012)
  12. «Лидер FEMEN задержана в аэропорту Санкт-Петербурга» (ռուսերեն)։ Lenta.ru։ 17.11.2012։ Վերցված է 2012-11-17 
  13. «Лидера FEMEN выслали из России во Францию» (ռուսերեն)։ Українська Служба Бі-Бі-Сі։ 17 ноября 2012։ Արխիվացված է օրիգինալից 2013-01-08-ին։ Վերցված է 2012-11-17 
  14. У колишньому офісі Femen відкрили книжкову крамницю In the former office Femen opened a bookstore, Ukrayinska Pravda (23 October 2013)
  15. Активістки Femen втекли з України Femen activists fled from Ukraine, Ukrayinska Pravda (31 August 2013)
  16. Femen закриє офіс в Україні, але діяльність не припинить Femen closes office in Ukraine, however, the activities do not stop, Ukrayinska Pravda (27 August 2013)
  17. «Topless protest group founder denied asylum»։ մարտի 27, 2014 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]