Աննա-Մարիա Բոցարի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Աննա-Մարիա Բոցարի
Anna Maria Botsari.jpg
Պետություն(ներ)Flag of Greece.svg Հունաստան
Ծննդյան ամսաթիվհոկտեմբերի 5, 1972(1972-10-05) (47 տարեկան)
ԾննդավայրԿավալա, Կավալայի մունիցիպալիտետ, Արևելյան Մակեդոնիա և Թրակիա, Մակեդոնիայի և Թրակիայի ապակենտրոնացված վարչատարածք, Հունաստան
Կոչումկանանց գրոսմայստեր[1] և կին միջազգային վարպետ
Ներկայիս վարկանիշ2222 (նոյեմբեր, 2019)
ՖԻԴԵ համար4200446
365chessAnna_Maria_Botsari
Chesstempo համար27022
ICCF համար27022
Մասնակցել էQ500176?, Q500161?, Q2229519?, Q499448?, Q608644?, Կանանց շախմատային օլիմպիադա 1996, Q608665?, Women's Chess Olympiad 2000?, Q650083?, Q2229528?, Q650127?, Կանանց շախմատային օլիմպիադա 2008, Կանանց շախմատային օլիմպիադա 2010, Կանանց շախմատային օլիմպիադա 2012 և Կանանց շախմատային օլիմպիադա 2014
Anna-Maria Botsari Վիքիպահեստում

Աննա-Մարիա Բոցարի (հուն․՝ Αννα-Μαρία Μπότσαρη, հոկտեմբերի 5, 1972(1972-10-05), Կավալա, Կավալայի մունիցիպալիտետ, Արևելյան Մակեդոնիա և Թրակիա, Մակեդոնիայի և Թրակիայի ապակենտրոնացված վարչատարածք, Հունաստան), հույն շախմատիստուհի և շախմատի մարզիչ, գրոսմայստեր կանանց շրջանում 1993 թվականից: 1995-1999 թվականներին հանդես է եկել Բոցարի-Միլադինովիչ անվամբ (այն ժամանակ ամուսնացած էր սերբ գրոսմայստեր Իգոր Միլադինովիչի հետ)։

Շախմատային կարիերա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Սկսած 1980-ականների կեսերից, պատկանում էր հույն առաջատար շախմատիստուհիների թվին։ 1985 և 1986 թվականներին ստացել է երկրի մինչև 20 տարեկան աղջիկների առաջնության ոսկե մեդալներ։ Եղել է նաև աղջիկների աշխարհի առաջնության կրկնակի մրցանակակիր՝ բրոնզե (Տիմիշոարա, 1988, մինչև 16 տարեկան) և արծաթե (Մամայա, 1991, մինչև 20 տարեկան): Բազմիցս մասնակցել Է Հունաստանի շախմատի առաջնության եզրափակչին, ընդ որում՝ ութ անգամ (1986, 1988, 1997, 2001, 2002, 2006, 2008, 2010)[2] ոսկե մեդալներ է նվաճել։ 1986 և 2008 թվականների միջև մասնակցել է բոլոր 12 շախմատային օլիմպիադաներին, որոնք տեղի են ունեցել այդ ժամանակ, այդ թվում՝ 5 անգամ 1-ին խաղատախտակի վրա[3]։ 1992-2007 թվականներին յոթ անգամ (4 անգամ 1-ին խաղատախտակի վրա) մասնակցել է Եվրոպայի թիմային առաջնություններին՝ 1992 թվականին Դեբրեցենում նվաճելով անձնական հաշվարկում ոսկե մեդալ 2-րդ խաղատախտակի վրա[4]։ Բոցարին նվաճել է երկու անհատական ոսկե մեդալ (1992 թվականին՝ Մանգալիայում և 1994 թվականին՝ Վառնայում) և թիմային ոսկե մեդալ (1992 թվականին՝ Վառնայում) կանանց շախմատի Բալկանիադներում[5]։

Միջազգային ասպարեզում ամենամեծ հաջողությունը հասել է զոնալ մրցաշարերում (աշխարհի առաջնության ընտրական փուլ)՝ 1993 թվականին հաղթելով Նեա Մակրիում և 1990 թվականի առաջին տեղը կիսելով Պուլայում (գարնանը Մեշանովիչի, Սուզանա Մաքսիմովիչի և Մարինա Մակրոպուլուի հետ): Երեք անգամ (1990, 1991, 1993) մասնակցել է միջզոնալ մրցաշարերին՝ լավագույն արդյունքը ցույց տալով 1993 թվականին Ջակարտայում, որտեղ 39 շախմատիստուհիների շարքում զբաղեցրել է 9-րդ տեղը[6]։ 2004 թվականին կիսել է 3-րդ տեղը (Մոնիկա Սոցկոյի և Քրիստինա-Ադելա Ֆոյշորի հետևում) Յանա Կրիվեցի հետ Աթենքի Ակրոպոլիս Ինթերնեշնլ մրցաշարում[7]։

2002 թվականի փետրվարի 27-28-ը Կալավրիտում (Հունաստան) Աննա-Մարիա Բոցարին սահմանել է նոր համաշխարհային ռեկորդ, որը գրանցվել Է Գինեսի ռեկորդների գրքում՝ 1102 տախտակների վրա անցկացնելով շախմատի միաժամանակյա խաղի սեանս[8][9]։

2009 թվականին Ռիեկայում հաղթել է Միջերկրական ծովի երկրների շախմատի կանանց 7-րդ առաջնությունում[10][11][12]։

1990 թվականին Բոցարին ստացել է Կանանց միջազգային վարպետի կոչում, իսկ 1993 թվականին արժանացել է կանանց գրոսմայստերի կոչման[13]։

Կարիերայի ամենաբարձր վարկանիշն ունեցել է 2003 թվականի հոկտեմբերի 1-ի դրությամբ, երբ հասել է 2394 միավորի և ՖԻԴԵ-ի համաշխարհային վարկանիշ-ցուցակում (Ելենա Սեդինայի հետ միասին) կիսել է 58-59-րդ տեղը՝ միաժամանակ 1-ին տեղը զբաղեցնելով հույն շախմատիստուհիների շարքում[14]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]