Անժելիկան և սուլթանը

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox cinema.png
Անժելիկան և սուլթանը
Angélique et le Sultan
ԵրկիրՖրանսիա
Flag of Italy.svg Իտալիա
Flag of Tunisia.svg Թունիս
Flag of Germany.svg Գերմանիա
Ժանրմելոդրամա
Թվական1968
Լեզուֆրանսերեն
ՌեժիսորԲեռնար Բորդերի[1][2][3]
Սցենարի հեղինակԲեռնար Բորդերի և Pascal Jardin?
ԴերակատարներՄիշել Մերսիե[2][3], Ռոբերտ Օսսեյն[2], Jean-Claude Pascal?[2], Helmuth Schneider?, Ettore Manni?, Erno Crisa?, Renato De Carmine?, Արտուրո Դոմինիչի, Մինո Դորո, Sieghardt Rupp?, Aly Ben Ayed?, Անտուան Բո, Անրի Կոգան, Jacques Santi?, Mohamed Kouka? և Ռոժե Պիգո
ՕպերատորՀենրի Փերսին
ԵրաժշտությունՄիշել Ման
ՄոնտաժՔրիստիան Գաուդին
Տևողություն105 րոպե

Անժելիկան և սուլթանը (ֆրանս.՝ Angélique et le Sultan), ֆրանսիական պատմա-արկածային ռոմանտիկ գեղարվեստական կինոնկար, որը նկարահանվել է 1968 թվականին, ռեժիսոր Բեռնար Բորդերիի կողմից: Կինոնկարը Անն և Սերժ Գոլոն ամուսինների՝ Անժելիկայի մասին պատմող վիպաշարի հինգերորդ էկրանավորումն է, որը ներառում է «Խռովարար Անժելիկան» գրքի «Անսաստելի Անժելիկան» և «Անժելիկան և սուլթանը» գլուխները:

Սյուժեն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ժոֆրեյ դը Պեյրակը հասնելով Անժելիկային առևանգած ծովահեն դ՛Էսկրենվիլի նավին, նավաճանկման միջոցով կանգնեցնում է այն, սակայն Անժելիկային այնտեղ չի հայտնաբերում: Նավապետի օգնականը խոստովանում է, որ իրենք Անժելիկային վաճառել են ստրկավաճառ Մեցցո-Մորտեին, ով Մեկնեսի սուլթան Մուլայ Իսմաիլ Էլ-Ռաշիդի առաքիչն է: Դը Պեյրակը դիմում է հուսահատ քայլի՝ մակույկով միայնակ դուրս է գալիս ծով: Նրան շուտով գտնում է մի արաբական թիանավ: Նավապետը նրան օգտագործում է որպես թիավարի և հասնելով Ալժիր, ուղարկում է քրիստոնյա ստրուկների բանտ: Դը Պեյրակին հավատարիմ բանտապահներից մեկը շղթայազերծ է անում բանտարկյալներին, իսկ Ժոֆրեյը, փախչելով պահակազորից, ապաստան է գտնում թուրքական դեսպանատանը:

Մեցցո-Մորտեն Անժելիկային փոխանցում է սուլթանի հարեմի վերակացու Օսման Ֆերաջիին: Քարավանը կտրում անցնում է անապատը: Ֆերաջին սուլթանին ցուցադրում է իր կողմից գնված ապրանքները, որոնց թվում է նաև անգլիական հովատակը: Նա Անժելիկային փորձում է համոզել, որպեսզի վերջինս կամավոր կերպով հնազանդվի սուլթանին, սակայն Անժելիկան հրաժարվում է: Ֆերաջին Անժելիկային տեղավորում է հարեմի՝ սուլթանի կողմից մերժված կանանց հարկաբաժնում: Կանանցից մեկի մահապատժի ժամանակ, Անժելիկան ինքն իրեն մատնում է սուլթանի կանանց առջև: Սուլթանի գլխավոր կինը՝ Լեյլա Այշան ցնցված է Անժելիկայի գեղեցկությունից:

Սուլթանը ցանկանում է քրիստոնյա գերի Կոլեն Պատյուրելին դարձնել վագրին կեր, սակայն գազանը ոչինչ չի անում խիզախ գերուն: Նա պատմում է սուլթանին իր գաղտնիքի մասին, բայց զայրանալով գերու հանդուգն պահվածքից, սուլթանը ցանկանում է գլխատել նրան: Անժելիկայի ճիչը կանգնեցնում է սուլթանին: Վերջինս տեսնում է Անժելիկային և հրամայում է, որ նրան տեղափոխեն իր հարեմ: Այդ նույն գիշեր սուլթանը ցանկանում է տիրանալ Անժելիկային, սակայն վերջինս թքում է սուլթանի դեմքին, որի համար նրան պատժում են մտրակի հարվածներով:

Առավոտյան սուլթանի պահակազորը բռնում է մի համր թափառականի, որի մոտ գտնվող ոսկով լի պարկը պատռվում է: Համրը ցույց է տալիս, որ պարկը գտել է այդտեղից երկու օրվա հեռավորության ճանապարհի վրա գտնվող վայրում: Սուլթանի ջոկատին թափառականն ուղեկցում է մի քարանձավ, որտեղ նրանց սպասում էր դը Պեյրակը: Նա սուլթանին առաջարկում է փոխանակել հանքաքարից ոսկի ձուլելու գաղտնիքը՝ Անժելիկայի հետ: Սուլթանը համաձայնվում է:

Գիշերը Կոլեն Պատյուրելը թափանցում է սուլթանի հարեմ և վերջին պահին փրկում Անժելիկային՝ խանդոտ Լեյլա Այշայի դաշույնից: Վերջինս համաձայնվում է օգնել փախստականներին անհրաժեշտ պիտույքով, որպեսզի նրանք կարողանան անցնել անապատը: Պատյուրելը, Անժելիկան և ֆրանսիացի ազնվականը ավազների միջով շարժվում են դեպի ծովը, որտեղ նրանց սպասում է նավը: Զայրանալով Անժելիկայի փախուստի և դը Պեյրակի մոտ սևերես լինելու հանգամանքից, սուլթանը ցանկանում է մահապատժի ենթարկել Օսման Ֆերաջիին, սակայն դը Պեյրակը կանգնեցնում է նրան: Սուլթանի պահակազորը նետվում է փախստականներին հետապնդելու և նրանց է հասնում ծովափին: Անժելիկան Պատյուրելին խնդրում է սպանել իրեն, սակայն պահակազորը հասցնում է կրակել տատանվող Պատյուրելի վրա: Անժելիկան անզգայանում է և աչքերը բացում է Ժոֆրեյի գրկում՝ նրա իսկ նավի վրա...

Դերասանական կազմ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Դերակատար Կերպար
Միշել Մերսյե Անժելիկա Սանսե դե Մոնտելու
Ռոբեր Հոսեյն Ժոֆրեյ դը Պեյրակ
Ռոժե Պիգո մարքիզ դ՛Էսկրենվիլ
Ալի Բեն Այեդ սուլթան Մուլայ Իսմաիլ Էլ-Ռաշիդ
Ժան-Կլոդ Պասկալ Օսման Ֆերաջի
Հելմուտ Շնայդեր Կոլեն Պատյուրել
Արթուրո Դոմինչի Մեցցո-Մորտե
Էտտոր Մաննի Յասոն
Էրնո Կրիսա թուրք դեսպան
Անրի Կոգան Սիմոն Բոլբեկ
Վիլմա Լինդամար Լեյլա Այշա

Նկարահանող խումբ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կինոգործիչ Ներդրումը
Լուի Ագոտե, Բեռնար Բորդերի, Ֆրանսիս Կոն, Պասկալ Ժարդեն սցենարիստ
Բեռնար Բորդերի ռեժիսոր
Ֆրանսիս Կոն, Ֆրանսուա Շավեն, Ռայմոն Բորդերի պրոդյուսեր
Անրի Պերսեն օպերատոր
Միշել Ման կոմպոզիտոր

Հետաքրքիր փաստեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]