Անդրիս Բերզինշ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Անդրիս Բերզինշ
Flickr - Saeima - 10.Saeimas deputāts Andris Bērziņš (ievēlēts no Vidzemes apgabala).jpg
 
Կուսակցություն՝ անկախ քաղաքական գործիչ
Կրթություն՝ Ռիգայի տեխնիկական համալսարան և Լատվիայի համալսարան
Մասնագիտություն՝ քաղաքական գործիչ և բանկիր
Ծննդյան օր դեկտեմբերի 10, 1944(1944-12-10)[1] (75 տարեկան)
Ծննդավայր Նիտաուրե, Ամատայի շրջան, Լատվիա
Քաղաքացիություն Flag of Latvia.svg Լատվիա և Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Ամուսին Դացե Սեյսումա
 
Պարգևներ

Սպիտակ Արծվի շքանշան, Ճանաչման Խաչ, Վիեստուրա շքանշան, Երեք աստղի շքանշան, 1-ին կարգ, Սուրբ Օլավի միաբանության մեծ խաչի ասպետ և Շքանշան նշանակալի ավանդի համար

Անդրիս Բերզինշ (լատ.՝ Andris Bērziņš, դեկտեմբերի 10, 1944(1944-12-10)[1], Նիտաուրե, Ամատայի շրջան, Լատվիա), լատվիացի գործարար և քաղաքական գործիչ, Լատվիայի Հանրապետության նախագահը 2011 թվականի հունիսի 2-ից մինչև 2015 թվականի հուլիսի 8-ը։

1993 թվականից մինչև 2004 թվականը Բերզինշը եղել է լատվիական «Ունիբանկա» բանկի նախագահը։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կրթություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1958 թվականին ավարտել է Նիտաուրի միջնակարգ դպրոցը:

1971 թվականին ավարտել է Ռիգայի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը՝ «ռադիոինժեներ» մասնագիտությամբ։

1988 թվականին ավարտել է Լատվիայի պետական համալսարանը՝ «արդյունաբերության պլանավորում» մասնագիտությամբ:

Կարիերան խորհրդային շրջանում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1970 թվականից՝ ինժեներ, հետագայում՝ «Էլեկտրոն» ձեռնարկության տնօրեն։ Եղել է ԽՄԿԿ-ի կազմում[2]։

1988 թվականից Լատվիայի ԽՍՀ կենցաղային ծառայությունների նախարարի տեղակալ: Ղեկավարել է ժողովրդական պատգամավորների Խորհուրդը և Վալմիերսկի շրջանի գործկոմը։

1990 թվականին ընտրվել է Լատվիայի Գերագույն խորհուրդ, աշխատել է Լատվիայի Ժողովրդական ճակատի խմբակցությունում։ 1990 թվականի մայիսի 4-ին քվեարկել է անկախության վերականգնման օգտին։

Կարիերան անկախ Լատվիայում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1993 թվականին գլխավորել է Լատվիայի բանկին կից սեփականաշնորհման հիմնադրամը։

1993-2004 թվականներին եղել է АО Latvijas Unibanka-ի նախագահը։

2006 թվականի դեկտեմբերից մինչև 2009 թվականի ապրիլ՝ Latvenergo խորհրդի նախագահ։

2006-2010 թվականներին հասարակական հիմունքներով աշխատել է առևտրաարդյունաբերական պալատի նախագահ։

Աշխատել է սկանդինավիսկա էնսկիլդ բանկի նախագահի խորհրդական[3]։

Թոշակի անցնելուց հետո Բերզինշը վերադարձել է ակտիվ քաղաքականություն։ 2005 թվականին նա դարձել է Ռիգայի դումայի պատգամավորության թեկնածու Կանաչների և գյուղացիների միությունից (ԿԱԳ)[4]։

2010 թվականի նոյեմբերի 2-ից՝ Լատվիայի Սեյմի պատգամավոր և ազատ առևտրի գոտու խմբակցության անդամ: 2010 թվականի նոյեմբերի 4-ից՝ Սեյմի տնտեսական, գյուղատնտեսական, բնապահպանական և տարածաշրջանային քաղաքականության կոմիտեի անդամ, իսկ նոյեմբերի 8-ից՝ կոմիտեի նախագահ: 2010 թվականի նոյեմբերի 4-ից Սեյմի հարցումների հանձնաժողովի անդամ:

Գործունեությունը նախագահական ընտրարշավի ժամանակ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2011 թվականի հունիսի 2-ին մասնակցել է նախագահական ընտրություններին և երկրորդ փուլում հաղթանակ տարել հավաքելով 53 պատգամավորական ձայն Վ. Զատլերսի օգտին տրված 43-ի դիմաց[5]։ Պաշտոնապես պաշտոնը ստանձնել է 2011 թվականի հուլիսի 8-ին[6][7]։ Իր երկրորդ նախագահական մրցարշավին չի մասնակցել։

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Իշխան Յարոսլավ Իմաստունի IV աստիճանի շքանշան (Ուկրաինա, 2008 թվականի հունիսի 25), ուկրաինա-լատվիական համագործակցության զարգացման գործում ներդրած ծանրակշիռ անձնական ավանդի համար[8]։
  • Երեք աստղերի շքանշանի շղթա (2011 թվական)[9][10]
  • Վիեստուրի շքանշանի Մեծ խաչ (2011 թվական)[9][10]
  • Ճանաչման Խաչ (2011 թվական)[9][10]
  • Սպիտակ արծվի շքանշան (Լեհաստան, 2012)
  • Մարիամի Խաչի շքանշան շղթայով (Էստոնիա, 2012 թվականի մայիսի 31)[11]
  • Տոմիսլավ Թագավորի շքանշան (Խորվաթիա, 2012 թվական)
  • Անվանական հրազեն տարբերություն (Ուկրաինա)[12]
  • «Ակնառու վաստակի համար» շքանշան (Ուզբեկստան, 2013)[13]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]