Անդրիս Բերզինշ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Անդրիս Բերզինշ
 
Կուսակցություն՝ անկախ քաղաքական գործիչ
Կրթություն՝ Ռիգայի տեխնիկական համալսարան, Լատվիայի համալսարան և Sigulda State grammar school?[1]
Մասնագիտություն՝ քաղաքական գործիչ և բանկիր
Ծննդյան օր դեկտեմբերի 10, 1944(1944-12-10)[2] (79 տարեկան)
Ծննդավայր Նիտաուրե, Ռիգայի շրջան, Լատվիական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ
Քաղաքացիություն  Լատվիա և  ԽՍՀՄ
Ամուսին Դացե Սեյսումա
 
Պարգևներ
Սուրբ Գեորգիի հաղթանակի շքանշան, Մարիամի երկրի խաչի շքանշան, Սուրբ Օլաֆի շքանշան, Սուրբ Օլավի միաբանության մեծ խաչի ասպետ, Երեք աստղերի շքանշան, Վիեստուրա շքանշան, Ճանաչման Խաչ, Երեք աստղի շքանշան, 1-ին կարգ, Իշխան Յարոսլավ Իմաստունի 4-րդ աստիճանի շքանշան, Տոմիսլավ արքայի օրդեն, Ֆինլանդիայի Սպիտակ վարդի շքանշանի Մեծ խաչ շղթայով, Ֆինլանդական Սպիտակ Վարդի շքանշան, Սպիտակ Արծվի շքանշան, Շքանշան նշանակալի ավանդի համար,
և անվանական հրազեն

Անդրիս Բերզինշ (լատին․՝ Andris Bērziņš, դեկտեմբերի 10, 1944(1944-12-10)[2], Նիտաուրե, Ռիգայի շրջան, Լատվիական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), լատվիացի գործարար և քաղաքական գործիչ, Լատվիայի Հանրապետության նախագահը 2011 թվականի հունիսի 2-ից մինչև 2015 թվականի հուլիսի 8-ը։

1993 թվականից մինչև 2004 թվականը Բերզինշը եղել է լատվիական «Ունիբանկա» բանկի նախագահը։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կրթություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1958 թվականին ավարտել է Նիտաուրի միջնակարգ դպրոցը։

1971 թվականին ավարտել է Ռիգայի պոլիտեխնիկական ինստիտուտը՝ «ռադիոինժեներ» մասնագիտությամբ։

1988 թվականին ավարտել է Լատվիայի պետական համալսարանը՝ «արդյունաբերության պլանավորում» մասնագիտությամբ։

Կարիերան խորհրդային շրջանում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1970 թվականից՝ ինժեներ, հետագայում՝ «Էլեկտրոն» ձեռնարկության տնօրեն։ Եղել է ԽՄԿԿ-ի կազմում[3]։

1988 թվականից Լատվիայի ԽՍՀ կենցաղային ծառայությունների նախարարի տեղակալ։ Ղեկավարել է ժողովրդական պատգամավորների Խորհուրդը և Վալմիերսկի շրջանի գործկոմը։

1990 թվականին ընտրվել է Լատվիայի Գերագույն խորհուրդ, աշխատել է Լատվիայի Ժողովրդական ճակատի խմբակցությունում։ 1990 թվականի մայիսի 4-ին քվեարկել է անկախության վերականգնման օգտին։

Կարիերան անկախ Լատվիայում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1993 թվականին գլխավորել է Լատվիայի բանկին կից սեփականաշնորհման հիմնադրամը։

1993-2004 թվականներին եղել է АО Latvijas Unibanka-ի նախագահը։

2006 թվականի դեկտեմբերից մինչև 2009 թվականի ապրիլ՝ Latvenergo խորհրդի նախագահ։

2006-2010 թվականներին հասարակական հիմունքներով աշխատել է առևտրաարդյունաբերական պալատի նախագահ։

Աշխատել է սկանդինավիսկա էնսկիլդ բանկի նախագահի խորհրդական[4]։

Թոշակի անցնելուց հետո Բերզինշը վերադարձել է ակտիվ քաղաքականություն։ 2005 թվականին նա դարձել է Ռիգայի դումայի պատգամավորության թեկնածու Կանաչների և գյուղացիների միությունից (ԿԱԳ)[5]։

2010 թվականի նոյեմբերի 2-ից՝ Լատվիայի Սեյմի պատգամավոր և ազատ առևտրի գոտու խմբակցության անդամ։ 2010 թվականի նոյեմբերի 4-ից՝ Սեյմի տնտեսական, գյուղատնտեսական, բնապահպանական և տարածաշրջանային քաղաքականության կոմիտեի անդամ, իսկ նոյեմբերի 8-ից՝ կոմիտեի նախագահ։ 2010 թվականի նոյեմբերի 4-ից Սեյմի հարցումների հանձնաժողովի անդամ։

Գործունեությունը նախագահական ընտրարշավի ժամանակ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2011 թվականի հունիսի 2-ին մասնակցել է նախագահական ընտրություններին և երկրորդ փուլում հաղթանակ տարել հավաքելով 53 պատգամավորական ձայն Վ. Զատլերսի օգտին տրված 43-ի դիմաց[6]։ Պաշտոնապես պաշտոնը ստանձնել է 2011 թվականի հուլիսի 8-ին[7][8]։ Իր երկրորդ նախագահական մրցարշավին չի մասնակցել։

Պարգևներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Իշխան Յարոսլավ Իմաստունի IV աստիճանի շքանշան (Ուկրաինա, 2008 թվականի հունիսի 25), ուկրաինա-լատվիական համագործակցության զարգացման գործում ներդրած ծանրակշիռ անձնական ավանդի համար[9]։
  • Երեք աստղերի շքանշանի շղթա (2011 թվական)[10][11]
  • Վիեստուրի շքանշանի Մեծ խաչ (2011 թվական)[10][11]
  • Ճանաչման Խաչ (2011 թվական)[10][11]
  • Սպիտակ արծվի շքանշան (Լեհաստան, 2012)
  • Մարիամի Խաչի շքանշան շղթայով (Էստոնիա, 2012 թվականի մայիսի 31)[12]
  • Տոմիսլավ Թագավորի շքանշան (Խորվաթիա, 2012 թվական)
  • Անվանական հրազեն տարբերություն (Ուկրաինա)[13]
  • «Ակնառու վաստակի համար» շքանշան (Ուզբեկստան, 2013)[14]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 https://enciklopedija.lv/skirklis/137257-Andris-B%C4%93rzi%C5%86%C5%A1
  2. 2,0 2,1 Բրոքհաուզի հանրագիտարան (գերմ.) / Hrsg.: Bibliographisches Institut & F. A. Brockhaus, Wissen Media Verlag
  3. Алексеев Ю. Судьба президента DELFI
  4. Rīgas Dome. Zaļo un Zemnieku savienība. Andris Bērziņš Archived 2016-05-05 at the Wayback Machine.(լատիշերեն)
  5. Список СЗК на выборах в Рижскую думу в 2005 г. Archived 2016-03-13 at the Wayback Machine.(լատիշերեն)
  6. «Латвию возглавил крепкий хозяйственник»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011 թ․ օգոստոսի 20-ին։ Վերցված է 2020 թ․ ապրիլի 27 
  7. Президентом Латвии стал Андрис Берзиньш.
  8. Экс-банкир, мультимиллионер Берзиньш стал главой Латвии
  9. Указ Президента Украины № 582/2008 от 25 июня 2008 года «О награждении государственными наградами Украины граждан Латвийской Республики»
  10. 10,0 10,1 10,2 и 3 ст.В Латвии новый Президент вступил в должность Archived 2012-03-20 at the Wayback Machine.
  11. 11,0 11,1 11,2 Вступающего в должность президента Латвии наградят орденом
  12. Teenetemärkide kavalerid: Andris Bērziņš(էստոներեն)
  13. Указ Президента Украины № 139/2013 от 14 марта 2013 г.
  14. По итогам визита главы Узбекистана в Латвию подписан ряд документов

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]