Անդրե Ստիլ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox auteur.png
Անդրե Ստիլ
ֆր.՝ André Stil
Bundesarchiv Bild 183-15152-0005, Berlin, Protestkundgebung für Andre Stil.jpg
Ծնվել է ապրիլի 1, 1921({{padleft:1921|4|0}}-{{padleft:4|2|0}}-{{padleft:1|2|0}})[1][2]
Ծննդավայր Էրնի
Վախճանվել է սեպտեմբերի 3, 2004({{padleft:2004|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:3|2|0}})[3][2] (83 տարեկանում)
Վախճանի վայր Կամելա
Մասնագիտություն գրող
Լեզու ֆրանսերեն[4]
Քաղաքացիություն Flag of France.svg Ֆրանսիա
Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Կրթություն Université Lille Nord de France
Ժանրեր վեպ
Կուսակցություն Ֆրանսիայի կոմունիստական կուսակցություն
Աշխատավայր Լ'Յումանիտե
Պարգևներ Ստալինյան մրցանակ Eugène Dabit populist novel award և Պատվավոր Լեգեոնի շքանշան
André Stil Վիքիպահեստում

Անդրե Ստիլ (ֆր.՝ André Stil, ապրիլի 1, 1921({{padleft:1921|4|0}}-{{padleft:4|2|0}}-{{padleft:1|2|0}})[1][2], Էրնի - սեպտեմբերի 3, 2004({{padleft:2004|4|0}}-{{padleft:9|2|0}}-{{padleft:3|2|0}})[3][2], Կամելա), ֆրանսիացի գրող, հրապարակախոս։ Ֆրանսիայի կոմկուսի (ՖԿԿ) անդամ՝ 1942 թվականից։ Ավարտել է Լիլի համալսարանը։ Դիմադրության շարժման մասնակից։ 1945—1949 թվականին կուսաշխատող, ժուռնալիստ։ 1950-1959 թվականներին՝ «Հումանիտե» («L’Humanite») թերթի գլխավոր խմբագիր, ապա գրական տեսաբան։ Եղել է ՖԿԿ-ի Կենտկոմի անդամության թեկնածու, ապա՝ անդամ (1950-1969)։ Պատմվածքների առաջին ժողովածուներում («Հանքափոր» հպարտ բառը, ընկերներ», 1949, «Սենը» ծով է դուրս եկել», 1950) Անդրե Ստիլը պատկերել է երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո Ֆրանսիայում տիրող իրադրությունը, աշխատավորների պայքարը հանուն իրենց իրավունքների պաշտպանության՝ ընդդեմ Հնդկաչինում շարունակվող գաղութային պատերազմի։ «Առաջին հարվածը» (1951 - 1953, ԽՍՀՄ պետական մրցանակ առաջին մասի համար, 1952, հայկական հրատարակչություն 1955) եռապատում նկարագրել է ֆրանսիացիների հայրենասիրական պայքարն ընդդեմ երկրում ամերիկական ռազմական բազաների ստեղծման։ «Դրված է երջանկության հարցը» շարքը միավորում է Անդրե Ստիլի հետագա շրջանի ստեղծագործությունները («Մենք միմյանց կսիրենք վաղը», 1957, «Փլուզում», 1960, «Վերջին քառոր՛դ ժամը», 1962, «Գնանք պարելու, Վիոլին», 1964, «Անդրե», 1965, «Գեղեցիկ է ինչպես մարդը», 1968, «Ո՛վ», 1969, վեպեր, «Ցավ», 1961, «Երկնքի տեսարան», 1967, «Ծաղիկներ սխալմամբ», 1973, պատմվածքների ժողովածուներ), որոնք նվիրված են ժամանակակից Ֆրանսիային. նրա հասարակ մարդկանց կյանքին, աշխատանքին ու պայքարին, երիտասարդ ֆրանսիացիների հոգևոր ձևավորմանը, բանվորական համերաշխությանը և այլ հարցերի։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 11, էջ 140 CC-BY-SA-icon-80x15.png