Անդրե Պրևին

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Անդրե Պրևին
Andre Previn (on In Tune, BBC Radio, 2012).jpg
Բնօրինակ անունանգլ.՝ André Previn
Ի ծնե անունգերմ.՝ Andreas Ludwig Priwin
Ծնվել էապրիլի 6, 1929(1929-04-06)[1][2][3][4][5][6][7]
Բեռլին, Վայմարյան Հանրապետություն[8]
ԵրկիրFlag of Germany.svg Գերմանիա[9]
Flag of the United States.svg ԱՄՆ[9]
Մահացել էփետրվարի 28, 2019(2019-02-28)[10][5][6][7] (89 տարեկանում)
Նյու Յորք շրջան, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ
Ժանրերջազ, օպերա և դասական երաժշտություն
Մասնագիտությունդիրիժոր, հեղինակ-կոմպոզիտոր, ջազ երաժիշտ, կոմպոզիտոր, դաշնակահար, ֆիլմերի երաժշտությունների հեղինակ, music arranger և recording artist
Գործիքներդաշնամուր
ԼեյբլContemporary Records? և Deutsche Grammophon
ԿրթությունԲևեռլի Հիլզ բարձրագույն դպրոց
ԱնդամակցությունԱրվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիա
ԱմուսինՄիա Ֆերրոու, Անն-Սոֆի Մուտտեր, Dory Previn?, Betty Bennett?[11] և Heather Sneddon?[12]
ՊարգևներԲրիտանական կայսրութւան շքանշանի ասպետ-կոմանդոր, «Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի սպայական մեծ խաչ, Գրեմի կյանքի նվաճումների համար, Glenn Gould Prize?, Gramophone Award for Lifetime Achievement?, Օսկար մրցանակ լավագույն մյուզիքլի համար, Օսկար մրցանակ լավագույն մյուզիքլի համար, Academy Award for Best Score, Adaptation or Treatment?, Academy Award for Best Score, Adaptation or Treatment?, Քենեդու անվան կենտրոնի պատվոգիր, Ամերիկայի արվեստների և գիտությունների ակադեմիայի անդամ, Grammy Award for Best Jazz Instrumental Album?, Grammy Award for Best Jazz Instrumental Album?, Grammy Award for Best Sound Track Album or Recording of Original Cast From a Motion Picture or Television? և Grammy Award for Best Sound Track Album or Recording of Original Cast From a Motion Picture or Television?
Կայքandre-previn.com
André Previn Վիքիպահեստում

Անդրե Պրևին (անգլ.՝ André Previn, ի ծնե՝ Անդրեաս Լյուդվիգ Պրիվին, գերմ.՝ Andreas Ludwig Priwin, ապրիլի 6, 1929(1929-04-06)[1][2][3][4][5][6][7], Բեռլին, Վայմարյան Հանրապետություն[8] - փետրվարի 28, 2019(2019-02-28)[10][5][6][7], Նյու Յորք շրջան, Նյու Յորք, Նյու Յորք, ԱՄՆ), ամերիկացի դիրիժոր, դաշնակահար և կոմպոզիտոր: Լավագույն երաժշտության համար օսկարակիր, համաշխարհային կինեմատոգրաֆիայի պատմության ութ կոմպոզիտորներից մեկը, որն այդ մրցանակը ստացել է երկու տարի շարունակ: Բրիտանական կայսրության շքանշանի պատվավոր ասպետ-կոմանդոր (1996):

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Անդրե Պրևինը ծնվել է 1929 թվականի ապրիլի 6-ին Ռուսաստանից հրեա ներգաղթյալների՝ Շառլոթ Էպշթեյնի և Ջեք Պրիվինի ընտանիքում: Երաժշտական համակարգված կրթություն չի ստացել: 1937 թվականին Պրևինի ընտանիքը Գերմանիայի փախչել է Ֆրանսիայի, 1941 թվականին՝ Ֆրանսիայից ԱՄՆ, որտեղ Պրևինը 1943 թվականին ստացել է ամերիկյան քաղաքացիություն:

Մահացել է 2019 թվականի փետրվարին 28-ին Նյու Յորքում իր տանը՝ 90 տարեկան հասակում[13]:

Կարիերա[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

13 տարեկան հասակից Պրևինը սկսել է հանդես գալ որպես դաշնակահար՝ կատարելով հիմնականում ջազ: 1945-1946 թվականներին նրա կողմից ստեղծվել են մի քանի ջազային ձայնագրություններ: 1947 թվականից Պրևինը երաժշտություն է գրել հոլիվուդյան ֆիլմերի համար:

Պրևինի հետագա երաժշտական կարիերան կապված է եղել ակադեմիական երաժշտության հետ: 1967 թվականից Պրևինը դիրիժորական արվեստի աշխարհում հայտնի անձ էր համարվում: Նա որպես երաժշտական ղեկավար և գլխավոր դիրիժոր գլխավոր է այնպիսի հայտնի նվագախմբեր, ինչպիսիք են Հյուստոնյան սիմֆոնիկը (1967-1969), Լոնդոնյան սիմֆոնիկը (1969-1979), Պետերբուրգյան սիմֆոնիկը (1976-1984), Լոս-Անջելեսյան ֆիլարմոնիկը (1985-1989), Թագավորական ֆիլարմոնիկը (Լոնդոն՝ 1985-1991), Օսլոյի ֆիլարմոնիկը (2002-2006): Պրևինի իրականցրած ձայնագրությունների թվում են են Չայկովսկիի երեք բալետը, Վոան Ուիլյամսի սիմֆոնիայի ամբողջ հավաքածուն, Սերգեյ Ռախմանինովի բոլոր սիմֆոնիաները և դաշնամուրային համերգները, Պրոկոֆևի և Շտրաուսի շատ այլ ստեղծագործությունները:

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 SNAC — 2010.
  2. 2,0 2,1 Internet Broadway Database — 2000.
  3. 3,0 3,1 Encyclopædia Britannica
  4. 4,0 4,1 Discogs — 2000.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 Munzinger-Archiv — 1913.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 Բրոքհաուզի հանրագիտարան
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  8. 8,0 8,1 8,2 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #122379322 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  9. 9,0 9,1 LIBRIS — 2012.
  10. 10,0 10,1 10,2 https://pantheon.world/profile/person/André_Previn
  11. https://www.jazzwax.com/2011/07/an-echat-with-betty-bennett.html
  12. https://allaboutheaven.org/observations/previn-andre-with-heather-sneddon-025962/221
  13. «Умер оскароносный композитор Андре Превин.» 

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Martin Bookspan / Ross Yockey: André Previn. A Biography, Garden City/New York 1981.
  • Frédéric Döhl, André Previn. In: German Historical Institut Washington DC: Transatlantic Perspectives. Europe in the Eyes of European Immigrants to the United States, 1930–1980, Washington 2012.
  • Frédéric Döhl, André Previn. In: Charles Hiroshi Garrett: New Grove Dictionary of American Music. 2nd Edition, Oxford University Press, New York 2013, Vol. 6, pp. 597–599.
  • Frédéric Döhl, About the Task of Adapting a Movie Classic for the Opera Stage: On André Previn’s A Streetcar Named Desire (1998) and Brief Encounter (2009). In: Frédéric Döhl & Gregor Herzfeld (eds.): In Search of the Great American Opera: Tendenzen des amerikanischen Musiktheaters, Münster 2016, pp. 147–175.
  • Michael Freedland: André Previn, London 1991.
  • Edward Greenfield: André Previn. In: The New Grove Dictionary of Music and Musicians, hrsg. von Stanley Sadie, London 2001, Vol. 20, pp. 309–310.
  • Edward Greenfield: André Previn, London/New York 1973.
  • Lawrence Kramer: The Great American Opera: Klinghoffer, Streetcar, and the Exception. In: The Opera Quarterly 23/1 (2007), pp. 66–80.
  • David McKee: A Streetcar Named Desire. André Previn. In: The Opera Quarterly 16/4 (2000), pp. 718–723.
  • André Previn, No Minor Chords. My Days in Hollywood, New York 1991.
  • André Previn (Ed. and Introduction): Orchestra, London 1979.
  • André Previn / Antony Hopkins: Music Face to Face, London 1971.
  • Helen Drees Ruttencutter: Previn, New York 1985.
  • Frédéric Döhl: Book Musicals im Jazz um 1960: André Previns ›Modern Jazz Performances‹ von My Fair Lady (1956) und Porgy & Bess (1959). In: Lied und populäre Kultur/Song and Popular Culture. Jahrbuch des Deutschen Volksliedarchivs 58 (2013), pp. 73–105.
  • Frédéric Döhl: Brief Encounter: Zu David Leans Film (1945) und André Previns Oper (2009). In Archiv für Musikwissenschaft 70/4 (2013), pp. 311–332.
  • Frédéric Döhl: André Previn. In: Hanns-Werner Heister/Walter Wolfgang Sparrer (Ed.): Komponisten der Gegenwart, München 2013 (contains sheet music examples, a full catalog raisonné and a selected filmography and discography).
  • Frédéric Döhl: André Previn. Musikalische Vielseitigkeit und ästhetische Erfahrung (engl. André Previn. Musical Versatility and Aesthetic Experience), Stuttgart 2012, 351 p. (contains sheet music samples from Violin Concerto Anne-Sophie (2001), Brief Encounter (2009), Cello Concerto (2011), and for the first time full catalog raisonné, filmography and discography).
  • Frédéric Döhl: Movie for the stage? Zu André Previns Opern. In Archiv für Musikwissenschaft 69/1 (2012), Կաղապար:Pp..
  • Frédéric Döhl: André George Previn. In Claudia Maurer Zenck, Peter Petersen (Ed.): Lexikon verfolgter Musiker und Musikerinnen der NS-Zeit, Hamburg ²2012.
  • Frédéric Döhl: If the Image is valid. André Previn und die Rezeption musikalischer Diversifikation (engl. If the Image is valid. André Previn and the reception of musical diversification). In: Miriam Drewes / Ruth Reiche / Iris Romanos / Berenika Szymanski (Ed.): Transformationen – Entgrenzung in den Künsten (engl. Transformations – The Dissolution of Limits in the Arts), Bielefeld 2011, pp. 96–113.

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]