Անդրեյ Ռուբլյով (ֆիլմ)

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Picto infobox cinema.png
Անդրեյ Ռուբլյով
Андрей Рублёв
Երկիր Flag of the Soviet Union (1924–1955).svg ԽՍՀՄ
Ժանր արտհաուս և դրամա
Թվական 1966 և դեկտեմբերի 24, 1971
Լեզու ռուսերեն, թաթարերեն և իտալերեն
Ռեժիսոր Անդրեյ Տարկովսկի[1][2][3]
Սցենարի հեղինակ Անդրեյ Տարկովսկի և Անդրեյ Կոնչալովսկի
Դերակատարներ Անատոլին Սոլոնիցին[2], Իվան Լապիկով[4][3], Նիկոլայ Գրինկո[5][3], Նիկոլայ Բուրլյաև[3], Իրմա Ռաուշ[3], Յուրի Նիկուլին, Նիկոլայ Սերգեև, Յուրի Նազարով[4], Ռոլան Բիկով[4], Ստեփան Կռիլով[4], Իգոր Դոնոսկոյ[4], Բոլոտ Բոյշենալիև, Իրինա Պետրովնա[4], Նելլի Սնեգինա և Նիկոլաի Գրաբբե
Օպերատոր Վադիմ Յուսով
Երաժշտություն Վյաչեսլավ Օվչինիկով
Պատմվածքի վայր Մոսկվա
Նկարահանման վայր Մոսկվա և Ռուսաստան
Կինոընկերություն Մոսֆիլմ
Տևողություն 185 րոպե
Բյուջե 900 000 Ռուսական ռուբլի[6]

Անդրեյ Ռուբլյով (ռուս.՝ Андрей Рублев), 1966 թվականին «Մոսֆիլմ»-ում նկարահանված Անդրեյ Տարկովսկու պատմական կինոդրաման: Սկզբում որոշված էր, որ ֆիլմի վերնագիրը լինի «Չարչարանքներ ըստ Անդրեյի»:

Սյուժե[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ֆիլմը բաժանված է 8 նովել-էպիզոդների, որոնք նկարագրում են XV դարասկզբին ՝ 1400-ից 1423 թվականներին Ռուսիայում տիրող խառնաշփոթ ժամանակաշրջանը, հոգևորական-սրբանկարիչ Անդրեյ Ռուբյովի աչքերով: Առանձին նովելները սյուժետապես քիչ են կապված միմյանց, բայց պատկերում են միջնադարյան Ռուսիայի ամբողջական պատկերը: Առաջին, ոչ մեծ գլուխը ցուցադրում է հոգևորականի թռիչքը օդապարիկով: Պատմությունը սկիզբ է առնում Անդրանիկյան մենաստանից երեք հոգևորականների՝ Դանիլի, Կիրիլի և Անդրեյի հեռանալով: Վատ եղանակի պատճառով հեգևորականները կանգ են առնում խոշոր ախոռի կամ գոմի կտուրի տակ, որտեղ ներկայացում է ցույց տալիս թափառական արտիստ-խեղկատակ: Չի հասցնում նա հանգստանալ ավարտից հետո, երբ նրան ծեծելով տանում են գյուղական ոստիկանները:

Հեթանոսական տոնը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հետևելով հին ավանդույթներին, մերկացած երիտասարդ աղջիկներ ու տղաներ նկարչի աչքի առաջ լողում են գետում: Օրիորդներից մեկը փորձում է գերել Անդրեյին: Դանիլը հասկանում է, թե ինչ է կատարվել գիշերը, ու փոքր հարցադրումներից հետո պատասխանում է. «Քո մեղքը, քո խիղճը, քո աղոթքները»: Եվ այստեղ նրանք ականատես են լինում, թե ինչպես են իշխանի պահապանները հարձակվում հեթանոսների վրա:

Արշավանք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Իշխանական հակամարտությունները հանգեցնում են թաթարների արշավանքին Վլադիմիրի վրա: Թաթար զինվերների կողմից թալանվել են քաղաքներն ու տաճարները: Ռուբլյովի նկարները ավերված են: Նա տեսնում է, թե ինչպես է զինվորներից մեկը քարշ տալիս օրիորդի, փրկում է նրան, կացնով հարվածելով թաթարի գլխին:

Բոլոր այդ սարսափելի պատկերները դիտվում են որպես Անդրեյ Ռուբլյովի հավատքի փորձություն: Ամբողջ ֆիլմի ընթացքում անց է կացվում Անդրեյ Ռուբլյովի և Ֆեոֆան Գրեկի փիլիսոփայական վեճը: Հիասթափված Անդրեյը վերադառնում է մենաստան, կասկածելով, արդյոք պետք են մարդկանց իր նկարները: Անդրեյի կասկածանքներին ու տանջանքներին զուգահեռ ներկայացվում է Ֆեոֆանի աշխարհի հանգիստ հոգևորական ընկալումը: Վերջինս համոզում և խնդրում է Ռուբլյովին, որ անկախ ամեն ինչից շարունակի ստեղծագործել:

Անդրեյ Ռուբլյովը, քավելով իր սարսափելի մեղքը՝ մարդու սպանությունը, լռության երդում է տալիս, որը սյուժեից ելնելով պահում է տասնհինգ տարի

Ավարտ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Վերջին նովելը ՝ «Զանգերը» պատմություն է մի պատանու մասին, ով իր փրկության համար ձևացրեց, թե գիտի զանգերի ձուլման գաղտնիքը, իսկ հետո բացահայտեց, որ իրականում էլ կարող է: Ավերված Սուզդալում պետք է ձուլել նոր զանգ տաճարի համար: Իշխանի ծառաները փորձում են գտնել զանգերի վարպետի, բայց արշավանքից հետո ոչ ոք ողջ չի մնացել: Միակը, ում կարողանում են գտնել՝ երիտասարդ Բորիսկան է վարպետ-ձուլողներից մեկի որդին, ով համոզում է, էե գիտի գաղտնիքը: Իշխանին ոչինիչ չի մնում, բացի համաձայնվելուց:

Բորիսկան գիտակցելով ամբողջ պատասխանատվությունը, աշխատանք է սկսում իր ձեռքի տակ վերցնելով հարյուրավոր մարդկանց: Իշխանի ամենադժվար պահանջը կատարված է ժամանակին, և զանգերը հնչեցվում են: Ռուբլյովը տեսնելով հրաշքը, որոշում է ավարտել իր երդումը Բորիսկային ասելով.

Aquote1.png Ահա մենք միասին քեզ հետ կգնանք: Դու՝ զանգեր ձուլելու, ես՝ սրբապատկերներ նկարելու... Aquote2.png

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]