Անդրեյ Բելոուսով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Անդրեյ Բելոուսով
Andrey Belousov 24 September 2012.jpeg
 
Կուսակցություն՝ անկախ քաղաքական գործիչ
Կրթություն՝ ՄՊՀ տնտեսագիտության ֆակուլտետ
Գիտական աստիճան՝ տնտեսագիտության դոկտոր
Մասնագիտություն՝ տնտեսագետ և քաղաքական գործիչ
Դավանանք ուղղափառություն
Ծննդյան օր մարտի 17, 1959(1959-03-17) (61 տարեկան)
Ծննդավայր Մոսկվա, ԽՍՀՄ
Քաղաքացիություն Flag of Russia.svg Ռուսաստան
 
Կայք՝ economy.gov.ru
 
Պարգևներ

Պատվո շքանշան, «Մոսկվայի 850-ամյակի հիշատակի» մեդալ և Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր տնտեսագետ

Անդրեյ Բելոուսով (ռուս.՝ Андрей Рэмович Белоусов, մարտի 17, 1959(1959-03-17), Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս պետական և քաղաքական գործիչ, տնտեսագետ գիտնական։ Ռուսաստանի Դաշնության Կառավարության նախագահի առաջին տեղակալ 2020 թվականի հունվարի 21-ից[1]։ Ռուսաստանի Դաշնության 1-ին դասի գործող պետական խորհրդական (2011)։

Տնտեսագիտության դոկտոր, Ռուսաստանի Դաշնության Բնական գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ։ Գիտական խորհրդի[2] և ՌԳԱ ժողովրդատնտեսական կանխատեսման ինստիտուտի ատենախոսություն խորհրդի անդամ[3]։ «Կանխատեսման խնդիրներ» ամսագրի գիտա-խմբագրական խորհրդի անդամ[4]։ «Ֆորսայթ» ամսագրի խմբագրական խորհրդի անդամ[5]։

Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի տնտեսական հարցերով օգնական[6][7] (2013-2020), Ռուսաստանի Դաշնության տնտեսական զարգացման նախարարի օգնական (2012-2013)[8]։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Անդրեյ Բելոուսովը ծնվել է 1959 թվականի մարտի 17-ին Մոսկվայում, խորհրդային տնտեսագետ Ռեմ Բելոուսովի ընտանիքում (մայրը՝ Ալիսա Պավլովնան ռադիոքիմիկոս էր, հետագայում զբաղվել է հազվագյուտ տարրերի քիմիայով)[9]։ ԶԼՄ-ների տվյալներով՝ Ռեմ Բելոուսովը խորհրդային գիտական դպրոցի հիմնադիրն էր գնագոյացման և կառավարման ոլորտում, և ընդգրկված էր Կոսիգինի բարեփոխման նախապատրաստման մասնակիցների թվում[10], հետագայում զբաղվել է ԽՍՀՄ տնտեսական պատմությամբ։

Երկրորդ ֆիզիկամաթեմատիկական դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է Մ․ Լոմոնոսովի անվան Մոսկվայի պետական համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետ, որը 1981 թվականին գերազանցությամբ է ավարտել։ Ուսումնառության ընթացքում սկսել է համագործակցել մի խումբ տնտեսագետների հետ՝ Ալեքսանդր Անչիշկինի ղեկավարությամբ, որը 1977-1981 թվականներին եղել է տնտեսագիտական ֆակուլտետի ամբիոններից մեկի վարիչը[10]։

Բարձրագույն կրթության դիպլոմ ստանալուց հետո Անդրեյ Բելոուսովը ուսումը շարունակեց ԽՍՀՄ ԳԱ Կենտրոնական տնտեսամաթեմատիկական ինստիտուտի ասպիրանտուրայում։ Միաժամանակ, այնտեղ սկսել է գիտական աշխատանքային գործունեություն՝ սկզբում որպես հետազոտող-պրակտիկանտ, ապա ԳԱ Կենտրոնական տնտեսամաթեմատիկական ինստիտուտի մարդա-մեքենայական համակարգերի մոդելավորող լաբորատորիայի կրտսեր գիտաշխատող[11], որը գլխավորում էր էմիլ Երշովը։ ԳԱ Կենտրոնական տնտեսագիտական-մաթեմատիկական ինստիտուտի տնօրենի տեղակալի պաշտոնը զբաղեցրել է Յուրի Յարեմենկոն (1994 թվականին դարձել Է Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս)։ Ըստ որոշ տվյալների՝ հենց նրանց հետ փոխգործակցությամբ է ձևավորվել Անդրեյ Բելոուսովի գիտական դիրքորոշումը։ Ի դեպ, հնարավոր է, որ Կենտրոնական տնտեսագիտական-մաթեմատիկական  ինստիտուտում Ա. Ռ. Բելոուսովը ծանոթացել է Ալեքսանդր Շոխինի հետ, որը հենց 1982-86 թվականներին ինստիտուտում զբաղեցնում էր լաբորատորիայի վարիչի պաշտոնը։

1986 թվականի փետրվարին մի քանի գիտական ստորաբաժանումների հիման վրա կազմավորվել է ԽՍՀՄ ԳԱ Տնտեսագիտության և գիտատեխնիկական առաջընթացի կանխատեսման ինստիտուտը։ Ինստիտուտի գործունեության հիմնական ուղղությունը տնտեսական կանխատեսումն է։ Անդրեյ Բելոուսովը աշխատանքի է անցել ԽՍՀՄ ԳԱ Ժողովրդատնտեսական կանխատեսման ինստիտուտում, որտեղ նա հետևողականորեն զբաղեցնում էր կրտսեր գիտաշխատողի, գիտաշխատողի և ավագ գիտաշխատողի դիրքերը։ Նրա գիտական առաջնահերթությունները կենտրոնացած էին մակրոտնտեսական միտումների կանխատեսման, ինչպես նաև խորհրդային տիպի տնտեսության մեջ գնաճի և կառուցվածքային ճգնաժամի վրա[10]։

1988 թվականին Անդրեյ Բելոուսովը պաշտպանել է թեկնածուական ատենախոսությունը՝ Շրջանառու միջոցների ձևավորման և օգտագործման մեխանիզմների (բազմաոլորտ մոտեցում) իմիտացիոն մոդելավորումը«» թեմայով։ Երեք տարի անց՝ 1991 թվականին, նշանակվել է ԽՍՀՄ ԳԱ Ժողովրդատնտեսական կանխատեսման ինստիտուտի լաբորատորիայի վարիչ՝ փոխարինելով Էմիլ Երշովին։ Այս պաշտոնը Բելոուսովը զբաղեցրել է մինչև 2006 թվականը՝ այն համատեղելով այլ կազմակերպություններում աշխատանքի հետ, և ազատել է միայն պետական ծառայության անցնելով: Բելոուսովի նախաձեռնությամբ լաբորատորիային կից թողարկվել է տնտեսագիտության վերլուծական ամսագիր:[12]:

Պետական մարմինների հետ սկսել է համագործակցել 1999 թվականից։ Ընդգրկված էր էկոնոմիկայի նախարարության կոլեգիայի կազմում[13][14], եղել է մի շարք նախարարների խորհրդատու՝ Եվգենի Պրիմակովի, Սերգեյ Ստեպաշինի, Միխայիլ Կասյանովի և Միխայիլ Ֆրադկովի (Կասյանովի և Ֆրադկովի հետ աշխատել է արտահաստիքային խորհրդականի կարգավիճակում[10][11]):

1991 թվականի նոյեմբերին ստեղծվել է Արտաքին քաղաքական ասոցիացիայի վերլուծական խումբ, որը նաև երբեմն անվանում են Բեսմերտնիխների խումբ (նրա հիմնադիր, ԽՍՀՄ նախկին արտգործնախարար Ալեքսանդր Բեսմերտնիխի ազգանունով)։ Նրա աշխատանքի ձևաչափը կանոնավոր թեմատիկ քննարկումների, բանավեճերի կազմակերպումն է։ Հետագայում սղագրությունները վերծանվում են և դառնում ավելի խորը ուսումնասիրության առարկա, իսկ որոշ դեպքերում օգտագործվում են գիտական աշխատությունների հիմքում[15]: Անդրեյ Բելոուսովը 1990-ականների սկզբին միացել է Բեսմերտնիխների խմբին և մասնակցել մի շարք թեմաների մշակմանը: Նրա հետ միասին խմբի աշխատանքին մասնակցել է Անդրեյ Կլեպաչը, հետագայում՝ Ռուսաստանի տնտեսական զարգացման նախարարության տեղակալ Ա. Ռ. Բելոուսովը[12]:

2000 թվականին Անդրեյ Բելոուսովը հիմնադրել և գլխավորել է մակրոտնտեսական վերլուծության և կարճաժամկետ կանխատեսման կենտրոնը, որի հիման վրա 2005 թվականին հրապարակել է «Ռուսաստանի տնտեսության երկարաժամկետ միտումները. մինչև 2020 թվականը Ռուսաստանի տնտեսական զարգացման սցենարները»[12]։ Բելոուսովը զեկույցում կանխատեսել է 2008 թվականի տնտեսական ճգնաժամը, բացի այդ մատնանշել է 2011-2012 թվականներին տնտեսության հնարավոր անկումը և 2015-2017 թվականներին պետական կառավարման համակարգի խափանումը[16][17]։

2006 թվականին Անդրեյ Բելոուսովը սկսել է իր կենսագրության նոր գլուխը․ անցել է պետական ծառայության։ ՌԴ տնտեսական զարգացման նախարար Գերման Գրեֆի հրավերով զբաղեցրել է նրա տեղակալի պաշտոնը[18]։ Միաժամանակ նա հեռացել է մյուս բոլոր պաշտոններից։

Նույն թվականին Անդրեյ Բելոուսովը ստացել է տնտեսագիտության դոկտորի կոչում՝ պաշտպանելով «Ռուսաստանի տնտեսության վերարտադրության համակարգի հակասություններն ու զարգացման հեռանկարները» դոկտորական թեզը[19] («08.00.05՝ ժողովրդական տնտեսության էկոնոմիկա և կառավարում» մասնագիտությամբ)։

Նախարարությունում Անդրեյ Բելոուսովը ղեկավարում էր մակրոտնտեսական բլոկը, ներառյալ ներդրումային միջավայրի բարելավման հարցերը, դաշնային նպատակային ծրագրերի իրականացումը, Վնեշէկոնոմբանկի ներդրումային գործունեությունը[20]։ Նրա ղեկավարությամբ մշակվել են երկարաժամկետ սոցիալ-տնտեսական զարգացման հայեցակարգը և առևտրի մասին օրինագիծը (ընդունվել է 2009 թվականի դեկտեմբերի 28-ին[21]

2017 թվականի նոյեմբերի 29-ին Երկաթուղայինների համագումարում

2007 թվականին, երբ Գերման Գրեֆը հեռացավ Ռուսաստանի տնտեսական զարգացման նախարարությունից, նախարար նշանակվեց Էլվիրա Նաբիուլինան, որը մինչ այդ զբաղեցնում էր նախարարի տեղակալի պաշտոնը։ Իր պաշտոնը Բելոուսովը պահպանել է, իսկ հետո՝ 2008 թվականին, գնացել է ՌԴ-ի կառավարության բարձրացման. վարչապետ Վլադիմիր Պուտինը նրան նշանակել է Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության աշխատակազմի Էկոնոմիկայի և ֆինանսների դեպարտամենտի տնօրեն[22]։ Քիչ առաջ, 2007 թվականի ամռանը, Անդրեյ Բելոուսովը ստացավ Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր տնտեսագետի կոչում[23]։

Այսպիսով, Ռուսաստանի կառավարության տնտեսական օրակարգի ձևավորման համար 2008-2012 թվականներին պատասխանատու էին ՌԴ կառավարության նախագահի առաջին տեղակալ Իգոր Շուվալովը[24], Անդրեյ Բելոուսովը և Էլվիրա Նաբիուլինան։

Ռուսաստանի Դաշնության կառավարությունում Ա. Բելոուսովը պատասխանատու էր բյուջեի ձևավորման, պետական ներդրումների, ներդրումային միջավայրի բարելավման հետ կապված հարցերի համար։ Նրա օրոք ստեղծվել է Ռազմավարական նախաձեռնությունների գործակալություն և գործարկվել դրա բազայում, այսպես կոչված, Ազգային ձեռնարկատիրական նախաձեռնություն, որի նպատակն է կատարելագործել Ռուսաստանում ձեռնարկատիրական գործունեության իրականացման պայմանները[10][12][25]։

2012 թվականին կայացել են ՌԴ նախագահի հերթական ընտրությունները, որոնցում հաղթանակ է տարել Վլադիմիր Պուտինը։ Մայիսին Պետական դուման նախագահի ներկայացմամբ հաստատել է ՌԴ կառավարության նախագահ Դմիտրի Մեդվեդևի պաշտոնը։ Որոշ ժամանակ անց հրապարակվել է նաև նախարարների նոր կաբինետը. Անդրեյ Բելոուսովը նշանակվել է ՌԴ տնտեսական զարգացման նախարարի պաշտոնում[8][11]։Ընդ որում, ըստ ԶԼՄ-ների, Ա. Բելոուսովը նույնպես դիտարկվել է ՌԴ նախագահի տնտեսական հարցերով օգնականի պաշտոնում, սակայն ինչ-որ պահի որոշում է ընդունվել այդ պաշտոնում նշանակել Էլվիրա Նաբիուլինային[26]։

2013 թվականի հունիսի 24-ին նշանակվել է ՌԴ նախագահի տնտեսական հարցերով օգնականի պաշտոնում[6][27]՝ ՌԴ կենտրոնական բանկի ղեկավարի պաշտոնից հեռացած Էլվիրա Նաբիուլինայի փոխարեն[28]։

2015 թվականի հունիսի 17-ից մինչև 2017 թվականի սեպտեմբերի 29-ը «Ռոսնեֆտ» ՀԲԸ-ի տնօրենների խորհրդի նախագահն էր[29]։

2020 թվականի հունվարի 21-ին նշանակվել է Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության նախագահի առաջին տեղակալ Միխայիլ Միշուստինի նոր կառավարությունում[30]։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. «Подписаны указы о Первом заместителе и заместителях Председателя Правительства» (ռուսերեն)։ Президент России։ Վերցված է 2020-01-21 
  2. «Учёный совет»։ ИНП РАН։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-10-18-ին։ Վերցված է 2012-10-07 
  3. «Диссертационный совет»։ ИНП РАН։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-10-18-ին։ Վերցված է 2012-10-07 
  4. «Информация о журнале «Проблемы прогнозирования»»։ ИНП РАН։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-10-18-ին։ Վերցված է 2012-10-07 
  5. «Редакционный совет»։ Журнал Национального исследовательского университета «Высшая школа экономики»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-08-06-ին։ Վերցված է 2012-07-21 
  6. 6,0 6,1 «Андрей Белоусов назначен помощником Президента»։ Официальный сайт президента РФ։ 2013-06-24։ Վերցված է 2013-06-24 
  7. «Улюкаев стал министром экономического развития, Белоусов - помощником президента»։ Вести.ру։ 24 июня 2013։ Վերցված է 2013-06-24 
  8. 8,0 8,1 «Кабинет заместителей. Новые лица правительства Медведева»։ Газета.Ru։ 2012-05-21։ Վերցված է 2012-10-07 
  9. Всем хорош
  10. 10,0 10,1 10,2 10,3 10,4 «Белоусов Андрей Рэмович»։ РБК։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-10-18-ին։ Վերցված է 2012-10-14 
  11. 11,0 11,1 11,2 «Биография Андрея Белоусова»։ РИА Новости։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-10-18-ին։ Վերցված է 2012-10-07 
  12. 12,0 12,1 12,2 12,3 «Всем хорош»։ Коммерсант. Огонёк։ 2013-07-01 
  13. «Распоряжение Правительства РФ от 25.01.1999 г. № 145-р»։ Гарант.ру (ռուսերեն)։ 1999-01-25։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-10-18-ին։ Վերցված է 2012-10-14 
  14. «Распоряжение Правительства РФ от 31.01.2001 г. № 137-р»։ «Консультант Плюс» (ռուսերեն)։ 2001-01-31։ Վերցված է 2012-10-14 
  15. «Аналитическая группа Внешнеполитической ассоциации ("Группа Бессмертных")»։ «Русский журнал» (ռուսերեն)։ Վերցված է 2013-03-30 
  16. Борзова Дарья (2008-11-28)։ «О кризисе предупреждали давно»։ Zaks.ru։ Վերցված է 2012-10-14 
  17. Белоусов, Андрей Рэмович Долгосрочные тренды российской экономики. — 2005.
  18. Распоряжение Правительства Российской Федерации от 6 февраля 2006 г. № 133-р «О заместителе министра экономического развития и торговли Российской Федерации»
  19. Белоусов, Андрей Рэмович (2006)։ «Противоречия и перспективы развития системы воспроизводства российской экономики»։ disserCat (ռուսերեն)։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-08-18-ին։ Վերցված է 2012-08-04 
  20. «Белоусов, Андрей»։ Лента.ру (ռուսերեն)։ Վերցված է 2012-10-07 
  21. «Федеральный закон от 28 декабря 2009 г. N 381-ФЗ «Об основах государственного регулирования торговой деятельности в Российской Федерации»» (ռուսերեն)։ «Гарант.ру»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-10-18-ին։ Վերցված է 2012-10-07 
  22. Распоряжение Правительства Российской Федерации от 17 июля 2008 г. № 1019-р «О Белоусове А. Р.»
  23. Քաղվածելու սխալ՝ Սխալ <ref> պիտակ՝ economist անվանումով ref-երը տեքստ չեն պարունակում:
  24. «О распределении обязанностей между Первым заместителем Председателя Правительства Российской Федерации, заместителями Председателя Правительства Российской Федерации»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-10-18-ին։ Վերցված է 2012-10-02 
  25. «Андрей Белоусов назначен министром экономического развития РФ»։ Российская газета։ 2012-05-21։ Վերցված է 2012-10-14 
  26. Максим Товкайло; Ольга Плотонова (2013-06-18)։ «Новым министром экономического развития может стать Алексей Улюкаев»։ Ведомости։ Վերցված է 2013-06-20 
  27. Путин назначил Алексея Улюкаева главой Минэкономразвития
  28. «Указ «О Набиуллиной Э.С.»»։ Официальный сайт президента РФ։ 2013-06-24։ Վերցված է 2013-06-24 
  29. Помощник президента Андрей Белоусов возглавил совет директоров «Роснефти» — Интерфакс
  30. «Белоусов назначен первым вице-премьером» (ռուսերեն)։ ТАСС։ 2020-01-21։ Վերցված է 2020-01-22