Անդրեյ Արխանգելսկի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Անդրեյ Արխանգելսկի
Андрей Архангельский
Andrei Archangelski.jpg
Ծնվել էնոյեմբերի 26 (դեկտեմբերի 8), 1879
Ռյազան, Ռուսական կայսրություն[1]
Մահացել էհունիսի 16, 1940(1940-06-16)[1] (60 տարեկան)
Մոսկվա, Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն[1]
ԳերեզմանՆովոդեվիչյան գերեզմանոց
ՔաղաքացիությունFlag of Russia.svg Ռուսական կայսրություն, Flag of Russia.svg Ռուսական հանրապետություն, Flag of the Russian Soviet Federative Socialist Republic (1918–1925).svg Խորհրդային Ռուսաստան և Flag of the USSR (1936-1955).svg Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն
Մասնագիտություներկրաբան և համալսարանի դասախոս
Հաստատություն(ներ)Մոսկվայի պետական համալսարան և Մոսկվայի կայսերական համալսարան
Գործունեության ոլորտերկրաբանություն
ԱնդամակցությունԽՍՀՄ գիտությունների ակադեմիա
Ալմա մատերՄոսկվայի համալսարանի ֆիզիկամաթեմատիկական ֆակուլտետ
Կոչումպրոֆեսոր, ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս և ԽՍՀՄ ԳԱ անդամ
Գիտական աստիճանբնական գիտությունների դոկտոր
Տիրապետում է լեզուներինռուսերեն[2]
Գիտական ղեկավարԱլեքսեյ Պավլով
Հեղինակի անվան հապավումը (բուսաբանություն)Arkhang.
Ստորագրություն
Изображение автографа
Commons-logo.svg Andrey Arkhangelsky Վիքիպահեստում

Անդրեյ Դմիտրիևիչ Արխանգելսկի (ռուս.՝ Андрей Дмитриевич Архангельский, նոյեմբերի 26 (դեկտեմբերի 8), 1879, Ռյազան, Ռուսական կայսրություն[1] - հունիսի 16, 1940(1940-06-16)[1], Մոսկվա, Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միություն[1]), խորհրդային երկրաբան։ ԽՍՀՄ ԳԱ ակադեմիկոս 1929 թվականից։

Ավարտել է Մոսկվայի համալսարանը (1904)։ Եղել է Մոսկվայի համալսարանի (1918 թվականից) և Լեռնային ակադեմիայի (1924 թվականից) պրոֆեսոր, ԽՍՀՄ ԳԱ երկրաբանական ինստիտուտի դիրեկտոր (1934-1939)։ Զբաղվել է ԽՍՀՄ տեկտոնիկայի ուսումնասիրությամբ, նստվածքային ապարների շերտագրության և համեմատական լիթոլոգիայի հարցերով։ Անդրեյ Արխանգելսկին գլխավորել է Կուրսկի մագնիսային խոտորման (1919-1924), Ղազախստանի (1936-1938) և ԽՍՀՄ եվրոպական մասի (1939-1940) երկրաբանական կառուցվածքի ուսումնասիրման համալիր արշավախմբերը։ Առաջ է քաշել ալյումինի հանքանյութերի լատերիտային առաջացումը հերքող՝ բոքսիտների նստվածքային ծագման տեսակետը։ Մերձսևծովյան նավթաբեր մարզի հետազոտման համար արժանացել է Վ․ Ի․ Լենինի անվան մրցանակի (1928

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 Архангельский Андрей Дмитриевич // Большая советская энциклопедия (ռուս.): [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  2. Identifiants et Référentiels (ֆր.)ABES, 2011.

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Архангельский Андрей Дмитриевич // Ангола — Барзас. — М. : Советская энциклопедия, 1970. — (Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров ; 1969—1978, т. 2).
  • Андрей Дмитриевич Архангельский. (1879−1940) / Сост. Н. М. Асафова и О. В. Исакова. — М. : Изд-во Всес. книж. палаты, 1941. — 40 с. — (Материалы к библиографии трудов ученых СССР / Сектор сети спец. библиотек Академии наук СССР. Всес. книж. палата. Серия геологических наук ; вып. 3).
  • Гордеев, Д. И. Андрей Дмитриевич Архангельский, 1879−1940. — М. : Наука, 1981. — 97 с. — (Науч.-биогр. сер.).
  • Шатский, Н. С. Андрей Дмитриевич Архангельский : [Краткий очерк жизни и деятельности рус. геолога]. (1879−1940). — М. : тип. «Кр. печатник», 1944. — 60 с. — (Серия историческая/ Моск. о-во испытателей природы ; № 24).
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 2, էջ 65 CC BY-SA icon 80x15.png