Անդրեյ Արամնաու

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Անդրեյ Արամնաու
Andrei Aramnau 2010 Belarusian stamp.jpg
Անձնական տեղեկություն
Սեռ՝արական
Մասնագիտացում՝ծանրամարտիկ
Երկիր՝Flag of Belarus.svg Բելառուս
Ծննդյան ամսաթիվ՝ապրիլի 17, 1988(1988-04-17) (34 տարեկան)
Ծննդավայր՝Բորիսով, Մինսկի մարզ, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ

Անդրեյ Նիկոլաևիչ Արյամնով (բելառուս․՝ Андрэй Мікалаевіч Арамнаў, ապրիլի 17, 1988(1988-04-17), Բորիսով, Մինսկի մարզ, Բելառուսական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), Բելառուս ծանրորդ, Բելառուսի Հանրապետության ներքին գործերի նախարարության ներքին զորքերի զինծառայող։ Բելառուսի Հանրապետության սպորտի վաստակավոր վարպետ (2008)։

2008 թվականին Պեկինում կայացած օլիմպիական խաղերի չեմպիոն, 2007 թվականի ծանրամարտի աշխարհի չեմպիոն և 2019 թվականի առաջնությունում փոխչեմպիոն։

Սպորտային նվաճումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2006 թվականին պատանիների աշխարհի առաջնությունում նա նվաճեց արծաթե մեդալ մինչև 94 կգ քաշային կարգում՝ ընդհանուր 393 կգ արդյունքով։ 2007 թվականին նա մինչև 105 կգ քաշային կարգում նվաճեց պատանիների աշխարհի գավաթը՝ ընդհանուր առմամբ 407 կգ երկամարտի արդյունքով։

2007 թվականին նա դարձել է ծանրամարտի աշխարհի չեմպիոն մինչև 105 կգ քաշային կարգում, ընդհանուր 423 կգ-ով՝ աշխարհի ռեկորդ սահմանելով պատանիների շրջանում։

2008 թվականի Պեկինում կայացած օլիմպիական խաղերում նա նվաճեց ոսկե մեդալ մինչև 105 կգ քաշային կարգում՝ ծանրամարտի պատմության մեջ առաջին անգամ սահմանելով, օլիմպիական հարթակում անմիջապես 3 ռեկորդ՝ 200 կգ պոկում վարժությունով, հրումում՝ 236 կգ, իսկ ընդհանուր երկամարտի գումարը՝ 436 կգ[1]։

2010 թվականին նա դարձել է ծանրամարտի Եվրոպայի չեմպիոն մինչև 105 կգ քաշային կարգում՝ երկամարտում ցույց տալով ընդհանուր 420 կգ (195 կգ հրում և 225 կգ պոկում), բայց դոպինգ թեստի արդյունքների համաձայն նրան զրկեցին ոսկե մեդալից։ Կաննաբինոիդների հետքեր են հայտնաբերվել մարզիկի արյան մեջ։

2019 թվականին Բաթումիում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում նվաճել է արծաթե մեդալ՝ երկամարտի 411 կգ արդյունքով։ Հրում վարժությունում նա նվաճեց փոքր բրոնզե մեդալ (190 կգ)։

Դեպքեր[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

2008 թվականի դեկտեմբերին Արյամնովը կալանավորվեց ճանապարհային ոստիկանության կողմից՝ հարբած մեքենա վարելու համար։ Դրա համար նրան տուգանեցին և զրկեցին վարորդական իրավունքի վկայականից[2]։

Սակայն 2009 թվականի փետրվարին նա կրկին կալանավորված էր հարբած վիճակում մեքենա վարելու համար։ 2009 թվականի մարտին, Բելառուսի ծանրամարտի միության որոշմամբ, Անդրեյ Արամնաուն որակազրկվեց երկու տարով և զրկվեց կրթաթոշակից։ Նույն ժամանակահատվածում նրա նկատմամբ հարուցվել է քրեական գործ՝ հոդվածի 2-րդ մասով Բելառուսի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 317-1-ը («Արբած վիճակում մեքենա վարելը, այդպիսի անձին փոխադրելը կամ աուդիտ անցնելուց հրաժարվելը»)[3]։ 2009 թվականի մայիսին, Բորիսովի միջսահմանային ռազմական դատարանը Արամնաուին դատապարտեց 5 միլիոն 250 հազար ռուբլի տուգանքի։ 2009 թվականի հոկտեմբերին կրթաթոշակը վերադարձվեց մարզիկին[4]։

Հիմնական արդյունքներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Թվական Վայր Քաշային կարգ Պոկում (կգ) Հրում (կգ) Երկամարտ Հորիզոնական
1 2 3 Հորիզոնական 1 2 3 Հորիզոնական
Օլիմպիական խաղեր
2008 Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետություն Չինաստան, Պեկին 105 կգ 193 197 200 1 225 230 236 1 436 1st
Աշխարհի առաջնություն
2007 Թաիլանդ Թաիլանդ, Չիանգմայ 105 կգ 187 192 195 1st 220 225 228 2nd 423 1st
2018 Թուրքմենստան Թուրքմենստան, Աշխաբադ 105 կգ 175 181 182 5 210 215 215 16 392 9
2019 Թաիլանդ Թաիլանդ, Պատտայա 105 կգ 188 193 192 2nd 220 225 288 3rd 426 2nd
Եվրոպայի առաջնություն
2010 Բելառուս Բելառուս, Մինսկ 105 կգ 195 201 201 -- 220 225 -- -- 420 Որակազրկում
2014 Իսրայել Իսրայել, Թել Ավիվ 105 կգ 177 182 184 1st 212 212 220 5 396 3rd
2019 Վրաստան Վրաստան, Բաթում 76 կգ 181 186 190 3rd 216 221 226 4 411 2nd
Կատարի առաջնութոյւն
2018 Կատար Կատար Դոհա, 109 կգ 173 179 183 1st 208 218 - 2nd 401 1st

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Международная федерация тяжёлой атлетики։ «Мировые рекорды»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2011-05-27-ին։ Վերցված է 2010-09-04 (անգլ.)
  2. О. Ганевич (12.03.2009)։ «Андрей Арямнов: «Хай это останется за завесой тайны!»»։ Комсомольская правда։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-03-17-ին։ Վերցված է 2010-09-04 
  3. «В отношении Арямнова возбуждено уголовное дело»։ Արխիվացված է օրիգինալից 2009-03-30-ին։ Վերցված է 2019-09-26 
  4. А. Осмоловский (13.10.2009)։ «Проштрафившемуся чемпиону Арямнову вернули президентскую стипендию»։ Комсомольская правда։ Արխիվացված է օրիգինալից 2012-07-09-ին։ Վերցված է 2010-09-04 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]