Անատոլի Պապանով

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox film.png
Անատոլի Պապանով
Russia-2001-stamp-Anatoli Papanov.jpg
Ծնվել է հոկտեմբերի 31, 1922({{padleft:1922|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:31|2|0}})[1]
Ծննդավայր Վյազմա, Սմոլենսկի գավառ, ՌԽՖՍՀ
Մահացել է օգոստոսի 5, 1987({{padleft:1987|4|0}}-{{padleft:8|2|0}}-{{padleft:5|2|0}}) (64 տարեկանում)
Մահվան վայր Մոսկվա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ[2]
Կրթություն Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարան
Քաղաքացիություն Flag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
Մասնագիտություն թատրոնի դերասան և կինոդերասան
Ամուսին(ներ) Նադեժդա Կարատաևա
Երեխա(ներ) Ելենա Պապանովա
Պարգևներ և մրցանակներ


Անատոլի Դմիտրիևիչ Պապանով (ռուս.՝ Анато́лий Дми́триевич Папа́нов, հոկտեմբերի 31, 1922({{padleft:1922|4|0}}-{{padleft:10|2|0}}-{{padleft:31|2|0}})[1], Վյազմա, Սմոլենսկի գավառ, ՌԽՖՍՀ - օգոստոսի 5, 1987({{padleft:1987|4|0}}-{{padleft:8|2|0}}-{{padleft:5|2|0}}), Մոսկվա, ՌԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ[2]), ԽՍՀՄ թատրոնի և կինոյի դերասան։ Ժողովրդական դերասան (1978)։
ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1973), ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր (1987 - հետմահու)։

Կենսագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Անատոլի Պապանովը ծնվել է Վյազմա քաղաքում (այժմ՝ Սմոլենսկի շրջանում)։ Հայրը՝ Դմիտրի Ֆիլիպովիչ Պապանովը (1897 - 1982) զինվորական էր, մայրը՝ լեհուհի Ելենա Բոլեսլավովնա Ռոսկովսկայան (1901 - 1973)՝ դերձակ։

Ընտանիք[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1945 թ-ից Անատոլի Պապանովը ամուսնացած էր դերասանուհի Նադեժդա Յուրևնա Կառատաևայի հետ։ 1954 թ-ին ծնվեց նրանց դուստրը՝ Ելենա Պապանովան, որն ավելի ուշ դարձավ Երմոլովայի անվան թատրոնի դերասանուհի։

Դերեր կինոյում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

1952 - Կոմպոզիտոր Գլինկա
1952 - Ռևիզորի - չինովնիկ
1960 - Ամենայն լրջությամբ - խմբագիր
1961 - Մարդը գնում է արևի հետևից - զբոսայգու ադմինիստրատոր
1961 - Կազակներ
1962 - Կռվախնձոր - Կրյաչկո
1962 - Քայլ ձիով - Ֆոնարյով
1963 - Դատարկ երթուղին - Ակիմ Սեվոստյանովիչ
1963 - Կարճ պատմվածքներ
1963 - Եկեք վաղը… - Նիկոլայ Վասիլյևիչ
1964 - Հարազատ արյուն - Սոնյայի Ամուսինը<br /> 1965 - Կանաչ ճրագը - Ժմուռկին
1965 - Դոն Կիխոտի - Պյոտր Բոնդարենկո, բժիշկ-մանկաբույժ
1965 - Մեր տունը - Իվանով - հայր
1965 - Տվեք բողոքի գիրքը - մետրդոտել Կուտայցև՛'
1966 - Զգուշացիր ավտոմեքենայից - Սոկոլ Կրուժկին, Սեմիցվետովի աները
1966 - Ս. քաղաքում - Դմիտրի Իոնովիչ Ստարցեվ (Իոնիչ)
1967 - Հատուցում - Սերպիլին
1968 - Յոտ ծերունի և մի օրիորդ - իրավախորհրդատու
1968 - Վիրինեյա - Մագարա
1968 - Ծառայուն էին երկու ընկեր - գնդապետ
1968 - Ադամանդե ձեռք - Լյոլիկ
1969 - Շվեյկը երկրորդ համաշխարհային պատերազմում - Ադոլֆ Հիտլեր
1969 - Գիշերվա ժամը տասներեքին - Օվիննի
1969 - Երեկ, այսօր և միշտ - Բետտի մորաքույրը
1969 - Ընտանեկան երջանկություն - Չուբուկով
1970 - Բելառուսական կայարան - Նիկոլայ Իվանովիչ Դուբինսկի
1970 - Կրակը պահպանողները - Կրուտով
1971 - Թագավորական ողջ զորքը - Բյորդեն-ավագ
1971 - Հաջողության ջենթլմեններ - շախմատիստ հյուրանոցում
1971 - Թույլատրեք թռիչքը - Սախնո
1972 - Սպիտակ թագուհու խաղաքայլը - Նատաշայի հայրը
1973 - Ամառանոց - Պավլիկ
1973 - Սիրային գործեր - Բորիս Իվանովիչ
1973 - Վատ լավ մարդ - Սամոյլենկո
1974 - Մեկ անգամ մեկ - Վանյա Կարետնիկով
1975 - Բարձրության վախ - Մազին
1976 - Տասնմեկ հույս - Վորոնցով
1976 - 12 աթոռ (ռեժիսոր Մարկ Զախարով) - Իպոլիտ Մատվեևիչ Վորոբյանինով
1977 - Ընտանեկան հանգամանքներով - դայակ
1978 - Ամեն ինչ որոշում է պահը - Նադյայի պապիկը
1978 - Իմ սերը, իմ տխրությունը աստղագուշակ
1979 - Փրփուռ - Մանոխին
1981 - Իմ հավերժ սերը
1982 - Իվան - Իվան
1982 - Հայրերն ու պապերը - պապ Լուկովը
1984 - Ցանկության ժամանակ - Վլադիմիր Դմիտրիևիչ
1987 - Հիսուն երեքի ցուրտ ամառը… - Կոպալիչ/Ստարոբոգատով(հնչյունավորում՝ Ի.Կ. Եֆիմով)

Պարգևներ և մրցանակներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշան (1986),
  • Հայրենական պատերազմի շքանշան I-ին աստիճանի, (1985),
  • Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան (1981),
  • ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1973),
  • ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստ (1966),
  • ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստ (1958),
  • ԽՍՀՄ պետական մրցանակ (1987),
  • ՌԽՖՍՀ Վասիլև եղբայրների անվան պետական մրցանակ (1966).

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]