Անատոլի Գոլիմբիևսկի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Անատոլի Գոլիմբիևսկի
հուլիսի 15, 1921(1921-07-15) - ոչ վաղ քան 2001
ԾննդավայրՊետրոգրադ, Խորհրդային Ռուսաստան
Մահվան վայրՊետրոգրադ, Խորհրդային Ռուսաստան
ԳերեզմանՊետրոգրադ
Զորատեսակծովային հետևակազոր
ԿոչումStarshina 1st stage?
Մարտեր/
պատերազմներ
Հայրենական մեծ պատերազմ
ՊարգևներԼենինի շքանշան, Կարմիր Աստղի շքանշան, «Աշխատանքի վետերան» մեդալ, Հայրենական պատերազմի I աստիճանի շքանշան, Հայրենական պատերազմի II աստիճանի շքանշան, Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշան, Վլադիմիր Իլյիչ Լենինի ծննդյան 100-ամյակի հոբելյանական մեդալ, «Օդեսսա պաշտպանության համար» մեդալ, «Կովկասի պաշտպանության համար» մեդալ, «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ, «1941-1945 թթ Հայրենական մեծ պատերազմի հաղթանակի 20-ամյակին» նվիրված հոբելյանական մեդալ, «1941-1945 թթ Հայրենական մեծ պատերազմի հաղթանակի 30-ամյակին» նվիրված հոբելյանական մեդալ, «1941-1945 թթ Հայրենական մեծ պատերազմի հաղթանակի 40-ամյակին» նվիրված հոբելյանական մեդալ, «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմի հաղթանակի 50-ամյակ» հոբելյանական շքանշան, Ժուկովի մեդալ, «ԽՍՀՄ Զինված ուժերի 50-ամյակին» նվիրված հոբելյանական մեդալ, «ԽՍՀՄ Զինված ուժերի 60-ամյակին» նվիրված հոբելյանական մեդալ, «ԽՍՀՄ Զինված ուժերի 70-ամյակին» նվիրված հոբելյանական մեդալ և Մեդալ «Լենինգրադի 250-ամյակի առթիվ»

Անատոլի Լեոպոլդի Գոլիմբիևսկի (ռուս.՝ Анатолий Леопольдович Голимбиевский, հուլիսի 15, 1921(1921-07-15), Պետրոգրադ, Խորհրդային Ռուսաստան - ոչ վաղ քան 2001, Պետրոգրադ, Խորհրդային Ռուսաստան), Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից, ծովային հետևակի դեսանտ, Ցեմեսյան ծովախորշում տեղի ունեցած մարտի հերոս, «Сообразительный» կործանիչի շարժիչագործ, ինժեներ[1][2]։

Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ Անատոլի Գոլիմբիևսկին Նովոռոսիսկի շրջաններից մեկում ծովային հետևակի դեսանտ էր։ Այդ ժամանակ նրան ընդունում են ԽՄԿԿ շարքերը[3]։ Մարտերից մեկի ժամանակ նրան վիրավոր ու անգիտակից գտնում են մարտի դաշտում։ Թբիլիսիի հիվանդանոցում փրկում են նրա կյանքը, բայց անդամահատում են ոտքերը։ Հետագայում ամուսնանում է ավագ բուժքույր վրացուհի Միրցայի հետ։

Aquote1.png «Նովորոսիսկի շրջաններից մեկում Անատոլի Գոլիմբիևսկուն ընդունեցին կուսակցություն: Նա անվախ կերպով մարտնչում էր և առաջ էր շարժվում: Միայն առաջ, թշնամու ուղղությամբ: Գոլիմբիևսկին ընկավ հրանոթային կրակոցների տակ: Ոտքի կանգնեց և կրկին ընկավ: Նա շոշափեց ծունկը և զգաց, որ այն ամբողջովին արնաշաղախ է:

Կռճտացնելով ատամները՝ նա սկսեց սողալ այն կողմ, որի ուղղությամբ բոլորը վազեցին: Շուտով Գոլիմբիևսկին սողալով հասավ մինչև թշնամու բունկերը, որն արդեն զբաղեցրել էին 13 վիրավոր դեսանտային զինվոր, և նրանց հետ միասին երկու օր պահեց պաշտպանությունը: Երրորդ օրը, երկու ոտքով վիրավոր լինելով, նա սողաց դեպի հրթիռային բույնը: Գոլիմբիևսկին կարողացավ զարմանալի ճշգրտությամբ ուղիղ նշանակետի վրա գցել ռումբը:

Թշնամու փամփուշտը վիրավորեց նրա աջ ձեռքը: Գոլիմբիևսկին վերադարձավ զինակիցների մոտ: Ողջ էին մնացել միայն չորսը: Միայն թեժ մարտի յոթերորդ օրը նրան գտան և տեղափոխեցին հիվանդանոց: Գելենջիկի հիվանդանոցում բուժզննումից հետո բժիշկն ասաց. «Հարկավոր է անդամահատում: Դուք համաձա՞յն եք»: «Ապրել եմ ցանկանում»,- պատասխանեց Գոլիմբիևսկին:-«Сообразительный» կործանիչի նախկին հրամանատար Ս.Ս.Վորկովի մեմուարնեից[4][5][6]։

Aquote2.png


Անատոլի Գոլիմբիևսկին իր գործածությունը շարունակել է չափագիտության համալսարանում, որպես առաջատար ինժեներ, պատրաստել է բազմաթիվ մեխանիզմներ, սարքեր և սարքավորումներ։ Ապրել է մոտ 80 տարի, ունեցել է դուստր, թոռ և ծոռ։

Լուսանկարներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]