Անատոլի Գավրիլով
Անատոլի Գավրիլով | |
|---|---|
| Ծնվել է | հունվարի 21, 1946 (80 տարեկան) |
| Ծննդավայր | Մարիուպոլ, Դոնեցկի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ |
| Մասնագիտություն | գրող |
| Լեզու | ռուսերեն |
| Քաղաքացիություն |  ԽՍՀՄ և  Ռուսաստան |
| Կրթություն | Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտ |
| Պարգևներ | |
Անատոլի Նիկոլաևիչ Գավրիլով (ռուս.՝ Анатолий Николаевич Гаврилов, հունվարի 21, 1946, Մարիուպոլ, Դոնեցկի մարզ, Ուկրաինական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս գրող, դրամատուրգ[1]:
Կենսագրություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]1978 թվականին հեռակա ավարտել է Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտը: ԽՍՀՄ-ում չի տպագրվել մինչև 1989 թվականը, ավելի ուշ տպագրվել է «Վոլգա», «Յունոստ», «Սոլո», «Օկտյաբր», «Новый мир», «Զնամյա» և այլ ամսագրերում։ 1984 թվականից ապրում է Վլադիմիրում[2], աշխատում է որպես փոստատար, գրում է քիչ, տպագրվում է չափազանց հազվադեպ։
Ռուս գրողների միության և Ռուսական ՊԵՆ-կենտրոնի անդամ (1999):
Գրողին է նվիրված Բորիս Կարաջևի «Բառերի առաքիչը» (2002) վավերագրական ֆիլմը։
Ստեղծագործություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]Գավրիլովի մինիմալիստական արձակը բնութագրվում է բանավոր միջոցների առավելագույն լակոնիզմով, իրավիճակների աբսուրդիստական գրոտեսկով և, միևնույն ժամանակ, եզակի ոճական երաժշտությամբ:
Մրցանակներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Անդրեյ Բելիի մրցանակի դափնեկիր «Արձակ» անվանակարգում (2010):
- «Չեխովյան շնորհ» մրցանակ «Արտասովոր հեքիաթասաց» անվանակարգում (2011)։
- «Բեռլինյան ֆլեյտա" վիպակը, որը նվիրված է կոմպոզիտոր Սերգեյ Բերինսկու հիշատակին, դարձել է «Улов» համացանցային գրական մրցույթի դափնեկիր (2002):
- «Ամբողջ Գավրիլովը» (ռուս.՝ «Весь Гаврилов») արձակի գիրքն ընդգրկվել է Անդրեյ Բելիի մրցանակի 2005 թվականի կարճ ցուցակում, «Книжное обозрение» թերթը այն ճանաչել է որպես տարվա գիրք։
Մատենագիտություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- В преддверии новой жизни. М.: Московский рабочий, 1990.
- Старуха и дурачок: Рассказы. Владимир: Золотые Ворота, 1992.
- История майора Симинькова // Русские цветы зла. М.: Подкова, 1997.
- К приезду Н: Рассказы. М.: Б-ка ж-ла «Соло», 1997.
- [Рассказы] // Очень короткие тексты: В сторону антологии. М.: Новое литературное обозрение, 2000, с. 121—122.
- [Рассказы] // Жужукины дети, или Притча о недостойном соседе: Антология. М.: Новое литературное обозрение, 2000, с. 128—155.
- Берлинская флейта // Октябрь, 2002, № 2[3].
- Берлинская флейта // Проза новой России / Составитель Елена Шубина. М.: Вагриус, 2003, с. 302—324.
- Берлинская флейта — 2 // Современная русская проза. М.: Захаров, 2003.
- Весь Гаврилов. М.: Emergency Exit, 2004.
- Берлинская флейта. М.: КоЛибри, 2010. — Серия «Уроки русского».
- Играем Гоголя. Пьеса в одном действии // Вестник Европы, 2011, № 30.
- Вопль впередсмотрящего: Рассказы, повесть.— М.: КоЛибри, Азбука-Аттикус, 2011. — 304 с. — Серия «Уроки русского».
- С новым годом! — Берлин: Propeller, 2018. — 72 c.
- Таким, значит, образом. — Берлин: Propeller, 2019. — 72 c.
- На вокзале не появляйтесь. — Берлин: Propeller, 2020. — 48 c.
- Под навесами рынка Чайковского. — М.: ИД «Городец», 2021. — 192 с.
Ծանոթագրություններ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- ↑ «Анатолий Гаврилов — биография, книги, отзывы, цитаты». Лайвлиб (ռուսերեն). Վերցված է 2022 թ․ ապրիլի 15-ին.
- ↑ Владимирские ведомости. «Анатолий Гаврилов: «Держитесь за меня! Я тоже падаю!»». ЛитИнститут (ռուսերեն). Արխիվացված է օրիգինալից 20 грудня 2018-ին. Վերցված է 2022 թ․ ապրիլի 15-ին.
- ↑ «Анатолий Гаврилов». Журнальный зал (ռուսերեն). Горький. Արխիվացված է օրիգինալից 15 квітня 2022-ին. Վերցված է 2022 թ․ ապրիլի 15-ին.
Գրականություն
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]- Клех И. Чистый бриллиант «мутной воды» // Гаврилов А. Весь Гаврилов. М.: Emergency Exit, 2004, с.219-225.
- Ларионов Д. Fin de partie: репетиции. Рец. на кн.: Гаврилов А. Берлинская флейта: Рассказы, повести. М., 2010(չաշխատող հղում) // Новое литературное обозрение. № 109 (2011).
Արտաքին հղումներ
[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
| ||||||||
