Ալֆորվիլ

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Քաղաք
Ալֆորվիլ
Alfortville
Զինանշան

ԵրկիրՖրանսիա Ֆրանսիա
ԵրկրամասԻլ-դը-Ֆրանս
Ներքին բաժանում20 շրջան
ՔաղաքապետԼուք Քարվունա
Հիմնադրված էապրիլի 1, 1885 թ.
Մակերես3.67 կմ²
ԲԾՄ32 մետր
Պաշտոնական լեզուֆրանսերեն
Բնակչություն44 201 մարդ (2010)
Խտություն12 044 մարդ/կմ²
Տեղաբնականունալֆորվիլցի
Ժամային գոտիUTC+1, ամառը UTC+2
Փոստային դասիչ94140[1]
Պաշտոնական կայքalfortville.fr(ֆր.) (անգլ.) (իսպ.)
Ալֆորվիլ (Ֆրանսիա)##
Ալֆորվիլ (Ֆրանսիա)

Ալֆորվիլ (ֆրանս.՝Alfortville։ ​[al.fɔʁ.vil]), քաղաք Ֆրանսիայում՝ Իլ դը Ֆրանս երկրամասի Վալ դը Մառն (Մառնի հովիտ) դեպարտամենտում, Փարիզի հարավարևելյան արվարձանում, Ֆրանսիայի մայրաքաղաքի կենտրոնից 7.6 կմ հեռավորության վրա։ Ընկած է Մառնի գետահովտում՝ Մառն և Սեն գետերի միախառնման վայրի մերձակայքում[2]։ Ունի երկաթուղային կայարան Փարիզ-Լիոն երկաթգծի վրա։ Ալֆորվիլի մոտով է անցնում ազգային A86 ավտոմայրուղին։ Քաղաքն զբաղեցնում է 3,67 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ 2018 թվականի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 44 446[3], 2020 թվականի հունվարի տվյալներով՝ 45 151:

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Քաղաքը հիմնադրվել է 1885 թվականի ապրիլի 1-ին։

Հայտնի մարդիկ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • Մարթեն Յորգանց (ծնվ. 1946), հայ երգիչ, ով Ալֆորվիլում ռեստորան է բացել
  • Բենդի Քասիմիր-մարտարվեստ
  • Օդաիր Ֆորտես-ֆուտբոլիստ
  • Ժան-Էուդես Մաուրիս-ֆուտբոլիստ
  • Միշել Մարգուեթ-ֆուտբոլիստ
  • Հասան Յեբդա-ֆուտբոլիստ
  • Ալեքիս Թովմասյան-կատակերգու
  • Ալաին Թեյինյան-դերասան

Քաղաքապետներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ժամանակաշրջան Անունը
1885-1886 Լուի Վարնիեր
1886-1888 Ժան-Բատիստ Սուրլոպ
1888-1889 Պաուլ Մեյնետ
1889-1891 Ֆելիքս Մոֆիրոն
1891-1892 Վիկտոր Բարֆիեր
1892-1893 Ժան Լաուրենտ
1993-1900 Ֆրանցոուս Լեմաինքուե
1900-1904 Ժան-Բատիստ Պրեուքս
1904-1922 Ժուլս Քուիլերիեր
1922-1929 Լուսիեն Բրենոտ
1929-1939 Մարսել Կապրոն
1939-1941 Ժան-Մարիե Բլոնդեու
1941-1944 Մարսել Կապրոն
1944-1947 Էուգեն Գոչարդ
1947-1965 Ռաուլ Բլեուս
1965-1988 Ժոսեֆ Ֆրանչեսքի
1988-2012 Ռենե Ռուքեթ
2012- Լուք Քարվունա

Քույր քաղաքներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ժողովրդագրություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ալֆորվիլում ապաստան են գտել 1915 թվականին թուրքերի կազմակերպած ցողասպանությունից փրկված հազարավոր հայեր, ովքեր այստեղ մեծ համայնք են ստեղծել։ Հայկական համայնքն այսօր էլ որոշակի դեր է խաղում քաղաքում։

Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հայերը Ալֆորվիլում[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ալֆորվիլի հայկական համայնքը նշանակալից է թե իր թվաքանակով, թե ազդեցիկությամբ[4]։ Մինչև անգամ ֆրանսիացի հեղինակներն են քաղաքի հարավային թաղամասը կոչում Փոքրիկ Հայաստան / «petite Hayastan» (petite Arménie): Համայնքի անդամների կարևոր հավաքավայրերից է քաղաքի հարավային մասում վեր խոյացող հայ առաքելական եկեղեցին։ Գործում են նաև հայկական ավետարանական ու բողոքական եկեղեցիները, երկլեզվյա (հայերեն և ֆրանսերեն) ուսուցմամբ տարրական ու միջնակարգ դպրոցներ, նախակրթարան։ Մի շարք փողոցներ հայկական անուններ են կրում (Կոմիտաս վարդապետի, Միսակ Մանուշյանի, Երևանյան փողոցները)։ Հրապարակներից մեկը կոչվել է Հայաստանի Հանրապետության Աշտարակ քաղաքի անունով, քաղաք, որի հետ Ալֆորվիլը եղբայրացել է։ Հայկական անուններ են կրում նաև բազմաթիվ խանութներ, ռեստորաններ, սրճարաններ։ Էտիեն Դոլե փողոցում վեր է խոյանում հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակին նվիրված հուշարձանը, որը 1984 թվականին ռմբակոծության է ենթարկվել թուրքական «Գորշ գայլեր» ազգայնական ահաբեկչական խմբավորման անդամ[5] Աբդուլլահ Չաթլիի կողմից (նրան ֆինանսավորել էր թուրքական հետախուզական ծառայությունը)[6][7][8][9]։

2015 թվականին տեղի է ունեցել Մեսրոպ Մաշտոցի հուշարձանի բացման հանդիսավոր արարողությունը[10]։

2020 թվականի աշնանը վերսկսված արցախյան պատերազից հետո Ալֆորվիլի քաղաքային խորհուդը փակ (գաղտնի) քվեարկությամբ հավանության է արժանացրել Արցախի Հանրապետության անկախությունը ճանաչելու որոշումը[11]՝ դառնալով այդ քայլը ձեռնարկած առաջին ֆրանսիական քաղաքը։

Տես նաև[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ալֆորվիլլում Հայոց ցեղասպանության հուշարձանի ռմբակոծումներ

Աղբյուրներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Հոդվածը թարգմանվել է

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Base officielle des codes postauxLa Poste, 2018.
  2. http://services.sandre.eaufrance.fr/Courdo/Fiche/client/fiche_courdo.php?CdSandre=----0010 
  3. Cytuj |tytuł = Populations légales 2018 − Ces données sont disponibles sur toutes les communes de France hors Mayotte | Insee |data dostępu = 2021-03-29 |opublikowany = www.insee.fr |url = https://www.insee.fr/fr/statistiques/5001880?geo=COM-94002
  4. L'importance de l'immigration arménienne est par exemple mentionnée dans le Film documentaire en ligne, réalisé à l'occasion de la parution du livre "Val-de-Marne : Anthologie 1964 - 2014" paru aux Éditions de l'Atelier en 2014.
  5. Atkins Stephen E. (2004)։ Encyclopedia of modern worldwide extremists and extremist groups / äc Stephen E. Atkins։ Westport, Conn. [u.a.]: Greenwood Press։ էջ 110։ ISBN 9780313324857 
  6. Grosscup Beau (1991)։ The new explosion of terrorism։ Far Hills, NJ: New Horizon Pr.։ էջ 297։ ISBN 9780882820743։ Վերցված է 22 December 2012 
  7. Ergenekon document reveals MİT’s assassination secrets Archived August 24, 2008, at the Wayback Machine., Today's Zaman, 19 August 2008
  8. Libaridian the Permanent Peoples' Tribunal ; preface by Pierre Vidal-Naquet ; [edited by Gerard (1985)։ A Crime of silence : the Armenian genocide։ London: Zed Books։ ISBN 9780862324230 
  9. British Broadcasting Corporation. Monitoring Service (1984)։ Summary of World Broadcasts: Non-Arab Africa, Issues 7631-7657։ Վերցված է 22 December 2012 
  10. http://www.leparisien.fr/alfortville-94140/l-inventeur-de-l-alphabet-armenien-va-veiller-sur-alfortville-18-09-2015-5104733.php.
  11. Ghazanchyan Siranush (9 October 2020)։ «French city of Alfortville supports recognition of Artsakh by France»։ Public radio of Armenia։ Վերցված է 9 October 2020