Ալխաֆերիա

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Coa Illustration Elements Building Castle.svg
Ալխաֆերիա
իսպ.՝ Palacio de la Aljafería
արաբ․՝ قصر الجعفرية‎‎
Aljafería2.JPG
Տեսակ պալատ, դղյակ, խորհրդարանի շենք և հուշարձան[1]
Վարչական միավոր Սարագոսա[1]
Երկիր Flag of Spain.svg Իսպանիա[1]
Համալիրի մաս Mudéjar Architecture of Aragon
Կազմված է մասերից Patio de Santa Isabel և Torre del Trovador
Ճարտարապետական ոճ Mudéjar Architecture of Aragon, Q16573710?, Վերածննդի ճարտարապետություն, Պլատերեսկո և Q2860314?
Ընթացիկ
սեփականատեր
Banu Hud
Կոորդինատներ: 41°39′23.300000099199″ հս․ լ. 0°53′48.3000001″ ամ. ե. / 41.65647222224977497° հս․. լ. 0.896750000028° ավ. ե. / 41.65647222224977497; 0.896750000028
Ալխաֆերիաը գտնվում է Իսպանիաում
Ալխաֆերիա
Palacio de la Aljafería (Zaragoza) Վիքիպահեստում

Ալխաֆերիա (իսպ.՝ Palacio de la Aljafería, արաբ․՝ قصر الجعفرية‎‎, Qasr al-Jaʿfariya), մավրիտանական միջնադարյան դղյակ Իսպանիայի Սարագոսա քաղաքում: Կառուցվել է 11-րդ դարի երկրորդ կեսին:

Պատմություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Կորդովայի խալիֆայության անկումից հետո նրա տարածքում ձևավորվել են մի շարք փոքր պետություններ, որոնց 11-րդ դարում ստեղծված թվում էր Սարագոսայի տայֆան: Պետության ղեկավարները, ներքաշվելով ռազմական բախումների մեջ, ստիպված է լինում համագործակցել Իսպանիայի կաթոլիկական իշխանության հետ: Մավրիտանական Սարագոսայի վերջին կառավարիչը՝ Աբդ-ալ-Մալիք Իմադ-ադ-Դաուլան հրաժարվել է գահից և ճանաչել Ալֆոնսո І Արագոնցու գերիշխանությունը: Նա դարձել է Ալֆոնսո I-ի վարած քաղաքականության կողմնակիցն, իսկ նրա զորքը պատերազմական գործողություններին մասնակցել է Արագոնի կողմից:

Տրուբադուրի աշտարակը

Ամրոցն ու դղյակը կառուցվել են Սարագոսայի տայֆայի անկախության ու ծաղկման կարճատև ժամանակաշրջանում՝ 11-րդ դարի երկրորդ կեսին[2]: Այն եղել է Բանու Հուդի (Banu Hud) նստավայրը: Չնայած իր պետության անկախությանը՝ Բանու Հուդն ընդունել է հարևան քրիստոնեական պետության քաղաքական գերիշխանությունն ու վճարել հարկ: 1118 թվականին Սարագոսա քաղաքը գրավվել է քրիստոնյա զորքերի կողմից և դարձել Արագոնի թագավորության մայրաքաղաք:

Ամրոցի ամենահին կառույցը Տրուբադուրի աշտարակն է, որի ներքին երկու հարկերը կառուցվել են 9-րդ դարում: Աշտարակի շինարարությունն ավարտվել է 10-րդ դարում:

Իր անվանումն աշտարակն ստացել է 19-րդ դարում, երբ իսպանացի գրող Անտոնիո Գարսիա Գուտերեսն ստեղծել է «Տրուբադուր» դրաման, որի գործողությունները կատարվում են Ալխաֆերայում[2][3]: Դրաման վերածվել է օպերայի լիբրետոյի, որի երաժշտությունը գրել է իտալացի կոմպոզիտոր Ջուզեպպե Վերդի 1853 թվականին:

Ամրոցի կառույցները, որ զարդարված են մավրիտանական ոճով, 1492 թվականին հարմարեցվել են դղյակի համար, որ պիտի ծառայեր կաթոլիկ թագավորներին: Շինության մի մասը վերակառուցվել է 1593 թվականին՝ նպատակ ունենալով ուժեղացնել նրա պաշտպանությունը: Անկախության համար պատերազմի տարիներին (1808-1814) ամրոցը վնասվել է նապոլեոնյան զորքերի հարձակումներից:

20-րդ դարի երկրորդ կեսին ամրոցը վերակառուցվել է: Այն հարմարեցվել է Իսպանիայի Կորտեսի (կառավարություն) և Արագոնի օրենսդիր պալատի նիստերի անցկացման համար:

Պատկերասրահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 Monuments database — 2017.
  2. 2,0 2,1 «Альхаферия» (ռուսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2012-08-01-ին։ Վերցված է 2011-05-31 
  3. «Альхаферия» (ռուսերեն)։ Արխիվացված օրիգինալից-ից 2012-08-01-ին։ Վերցված է 2011-05-31 

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  • BORRÁS GUALIS, Gonzalo La ciudad islámica // Guía histórico-artística de Zaragoza. — 3. — Zaragoza City Council, 1991. — С. 71-100. — ISBN 978-84-86807-76-4
  • BIEL IBÁÑEZ, María Pilar Nuevas noticias sobre el palacio de la Aljafería // Guía histórico-artística de Zaragoza. — Zaragoza City Council, 2008. — P. 711-727. — ISBN 978-84-7820-948-4
  • CABAÑERO SUBIZA, Bernabé La Aljafería. — Zaragoza: Cortes de Aragón, 1998. — ISBN 978-84-86794-97-2
  • EXPÓSITO SEBASTIÁN La Aljafería de Zaragoza. — 6. — Zaragoza: Cortes de Aragón, 2006. — ISBN 978-84-86794-13-2

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]