Ալեքսեյ Նավալնի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ալեքսեյ Անատոլիի Նավալնի
Алексе́й Анато́льевич Нава́льный
Alexei Navalny.JPG
Ալեքսեյ Նավալնին 2013 թվականին
Ծնվել է հունիսի 4, 1976 (42 տարեկան)
Ծննդավայր Բուտին, Օդինցովսկի շրջան, Մոսկվայի մարզ, Ռուսաստանի ԽՍՖՀ, Խորհրդային Միություն
Քաղաքացիություն Flag of Russia.svg Ռուսաստան
Ազգություն Ռուս
Մայրենի լեզու ռուսերեն
Կրոն Քրիստոնյա՝ ռուս ուղղափառ
Կրթություն ՌՈՒԴՆ, ՖՈՒՊՊՌՖ YWF
Մասնագիտություն փաստաբան, քաղաքական գործիչ, քաղաքական և ֆինանսական ակտիվիստ
Աշխատավայր Կոռուպցիայի դեմ պայքարի հիմնադրամ և Մարտական ակումբ (հեռուստածրագիր)
Ամուսին Յուլիա Նավալնայա
Քաղաքական կուսակցություն Առաջադիմական կուսակցություն (Ռուսաստան)
Պարգևներ և
մրցանակներ
YWF (2010)
Անդամություն Ռուսական ընդդիմության կոորդինացման խորհուրդ
Երեխաներ 2
Կայք navalny.com
Ստորագրություն
Signature of Alexey Navalny.jpg
Alexey Navalny Վիքիպահեստում
Ալեքսեյ Նավալնու ձայնը

Ալեքսեյ Անատոլիի Նավալնի (ռուս.՝ Алексе́й Анато́льевич Нава́льный, ծնվել է 1976 թվականի հունիսի 4-ին), ռուս փաստաբան, քաղաքական գործիչ, քաղաքական և ֆինանսական ակտիվիստ[1]։ Երկրորդ տեղ է զբաղեցրել Մոսկվայի քաղաքագլուխի ընտրություններում (2013), զիջելով անկուսակցական և Միասնական Ռուսաստանի կողմից պաշտպանվող Սերգեյ Սոբյանինին։ 2000-2007 թվականներին եղել է Յաբլոկո կուսակցության անդամ, 2013 թվականին հիմնադրել է Ռուսաստանի Առաջադիմական կուսակցությունը և կուսակցության ներկայիս նախագահն է։

Քաղաքական գործունեություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«Партия жуликов и воров»[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

«Партия жуликов и воров» ինտերնետ-մեմի հեղինակը Նավալնին է։ Նախադասությունը առաջին անգամ արտասանվել է 2011 թվականի փետրվարի 2-ին «Финам FM»-ի եթերում։

Մոսկվայի քաղաքագլուխի ընտրություններ, 2013[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Նավալնին առաջադրվեց 2013 թվականի Մոսկվայի քաղաքագլուխի ընտրություններում, իրեն բացի Առաջադիմական կուսակցությունից, պաշտպանում էր ՌՊՌ-ՊԱՌՆԱՍ-ը, ՌՆԴԿ-ն և ԿՍՈ-ն։ Արդյունքում անկուսակցական և Միասնական Ռուսաստանի կողմից պաշտպանվող Սերգեյ Սոբյանինը, որը հավաքեց 1 193 178 ձայն (51,37 %), իսկ Նավալնին ընտրությունների արդյունքում զբաղեցրեց 2-րդ տեղը, հավաքելով 632 697 ձայն (27,24 %)։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Carl Schreck (մարտի 9, 2010)։ «Russia's Erin Brockovich: Taking On Corporate Greed»։ Time։ Արխիվացված օրիգինալից փետրվարի 14, 2011-ին։ Վերցված է փետրվարի 9, 2011 

Արտաքին հղումներ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Wikiquote-logo-hy.svg
Վիքիքաղվածքն ունի քաղվածքների հավաքածու, որոնք վերաբերում են