Ալեքսանդր Չակովսկի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ալեքսանդր Չակովսկի
Ծնվել էօգոստոսի 13 (26), 1913[1]
ԾննդավայրՍանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն[2]
Վախճանվել էփետրվարի 17, 1994(1994-02-17)[1][3][4] (80 տարեկանում)
Վախճանի վայրՄոսկվա, Ռուսաստան[3]
Մասնագիտությունհեղինակ, լրագրող, գրող և քաղաքական գործիչ
Լեզուռուսերեն[1]
Ազգությունհրեա
ՔաղաքացիությունFlag of the Soviet Union.svg ԽՍՀՄ
ԿրթությունՄաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտ
Ժանրերվեպ
ԱնդամակցությունԽՍՀՄ Գրողների միություն և ԽՄԿԿ Կենտրոնական կոմիտե
ԿուսակցությունԽՄԿԿ
ՊարգևներՍտալինյան մրցանակ ԽՍՀՄ պետական մրցանակ Լենինի շքանշան «1941-1945 թթ. Հայրենական մեծ պատերազմում Գերմանիայի դեմ տարած հաղթանակի համար» մեդալ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշան Հայրենական պատերազմի I աստիճանի շքանշան Աշխատանքային Կարմիր դրոշի շքանշան Կարմիր Աստղի շքանշան «Լենինգրադի պաշտպանության համար» մեդալ Ալեքսանդր Ֆադեևի անվան մեդալ ՌՍՖՍՀ Վասիլև եղբայրների անվան պետական մրցանակ և Լենինյան մրցանակ

Ալեքսանդր Բորիսովիչ Չակովսկի, ռուս խորհրդային գրող, հասարակական գործիչ, ծնվել է օգոստոսի 13(26) 1913 թվականին, Պետերբուրգում։

Ճանաչվել է սոցիալիստական աշխատանքի հերոս 1973 թվականին։ Եղել է ԽՄԿԿ-ի անդամ 1941 թվականից։ Ավարտել է Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտը 1938 թվականին։ Եղել է «Ինոստրաննայա լիտերատուրա» ամսագրի գլխավոր խմբագիր 1955-ից 1963 թվականները, «Լիտերատորոնայա գազետա» թերթի գլխավոր խմբագիր 1962 թվականից։ ԽՍՀՄ ԳՄ-ի քարտուղար 1962 թվականից։ Առաջին գեղարվեստական ստեղծագործությունը՝ «Այդ եղել է Լենինգրադում» 1944 թվականին, «Լիդա» 1945 թվականին, «Խաղաղ օրեր»՝ 1947 թվականին գրված եռերգությունը, որը նվիրված է Լենինգրադի հերոսական պաշտպանությանը, «Մեզ մոտ արդեն առավոտ է» (1947) վեպը տոգորված է պատերազմից հետո Հարավային Սախալինի սոցիալիստական վերափոխման պաթոսով և ստացել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակ 1950 թվականին։ Չակովկկին գրել է նաև վիպակներ՝ «Կյանքի տարին» 1956 թվականին «ճանապարհներ, որ ընտրում ենք» վեպերը 1960 թվականին, «Հեռավոր աստղի լույսը» 1962 թվականին, «Հարսնացուն» 1966 թվականին։ «Բլոկադա»[5] վեպում Ալեքսսանդր Չակովկկին տվել է Լենինգրադի համար մղված ճակատամարտի պատմական նշանակությունը, խորհրդային զինվորների բարոյաքաղաքական գերազանցությունը թշնամու նկատմամբ։ «Հաղթանակ»[6] քաղաքական վեպը պատմում է ետպատերազմյան շրջանի երկու պատմական կարևորագույն իրադարձությունների՝ 1945 թվականի Պոտսդամի կոնֆերանսի և 1975 թվականի Հելսինկիի եզրափակիչ ակտի մասին։ Ալեքսանդրը հանդես է եկել նաև որպես հրապարակախոս[7]։ 2, Հոկտեմբերյան հեղափոխության և այլ շքանշաններով։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. 1,0 1,1 1,2 data.bnf.fr: տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
  2. Чаковский Александр Борисович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  3. 3,0 3,1 German National Library, Berlin State Library, Bavarian State Library et al. Record #128414103 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  4. filmportal.de — 2005.
  5. (ԳԻՐՔ 1—5, 1968—75, լենինյան մրցանակ, 1978, հայ հրտ․, գիրք 1—3, 1973— 1977)
  6. (գիրք 1-3, 1980-1982, հայ․ հրտ․, գիրք 1-2, 1981-1982)
  7. («Երջանի՜կ են արդյոք հոգով աղքատները» 1970 թվական)
Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից  (հ․ 8, էջ 662 CC-BY-SA-icon-80x15.png