Ալեքսանդր Դավիդով (կինեմատոգրաֆիստ)

Ալեքսանդր Դավիդով
Ալեքսանդր Դավիդով
Ծննդյան թիվ՝	հունվարի 25, 1937
Ծննդավայր՝	Մոսկվա, ԽՍՀՄ
Վախճանի թիվ՝	նոյեմբերի 20, 2012 (75 տարեկան)
Վախճանի վայր՝	Մոսկվա, Ռուսաստան
Քաղաքացիություն՝	ԽՍՀՄ; Ռուսաստան
Մասնագիտություն՝	մուլտիպլիկատոր և կինոռեժիսոր
IMDb։	ID 1843416

Ալեքսանդր Դավիդով (ռուս.՝ Алекса́ндр Рома́нович Давы́дов), հունվարի 25, 1937(1937-01-25)^[1], Մոսկվա, ԽՍՀՄ - նոյեմբերի 20, 2012(2012-11-20)^[1], Մոսկվա, Ռուսաստան), ռուս և խորհրդային ռեժիսոր-մուլտիպլիկատոր և նկարիչ-մուլտիպլիկատոր, «Նիկա» մրցանակի դափնեկիր:

Նրա ամենահայտնի աշխատանքներից են՝ «Մեկ ոլոռ, երկու ոլոռ», «Անառակ թութակի վերադարձը (երկրորդ թողարկում)» և այլն:

Կենսագրություն

Ալեքսանդր Դավիդովը ծնվել է 1937 թվականի հունվարի 25-ին Մոսկվայում, հայտնի մուլտիպլիկատոր՝ Ռոման Դավիդովի ընտանիքում:

Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ Դավիդովի ընտանիքին տարհանել են Սամարղանդ: Պատերազմից հետո Ալեքսանդրը Մոսկվայում հաճախել է դպրոց, տարրական դասարանից տարվել է նկարչությամբ:

1956 թվականին Դավիդովը մասնակցել է «Սոյուզմուլտֆիլմ» կինոստուդիայի երկամյա դասընթացներին, որտեղ էլ մնացել է աշխատելու: 1959 թվականին՝ առաջին անգամ որպես մուլտիպլիկատոր մասնակցել է «Շուտով անձրև կլինի» մուլտֆիլմի ստեղծմանը:

1980 թվականին ռեժիսորական առաջին աշխատանքն եղել է «Ուրախ կարուսել. № 11. Հետապնդում» մուլտֆիլմը:

1959-2005 թվականներին Ալեքսանդր Դավիդովը մասնակցել է շուրջ 100 մուլտիպլիկացիոն ֆիլմերի ստեղծմանը՝ որպես մուլտիպլիկատոր, նկարիչ, ռեժիսոր, սցենարիստ կամ բեմադրող:

1986-1988 թվականներին Դավիդովը որպես ռեժիսոր մասնակցել է «Ֆիտիլ» կինո-երգիծական ամսագրին:

1988 թվականին «Անառակ թութակի վերադարձը» սերիալի համար Ալեքսանդր Ռոմանովիչը արժանացել է Կինեմատոգրաֆիստների միության (ԽՍՀՄ) «Նիկա» ազգային մրցանակի՝ դառնալով այդ մրցանակի առաջին մուլտիպլիկատոր-դափնեկիրը:

Որոշ ժամանակ նա աշխատել է արտասահմանում՝ Հնդկաստանի կինոդպրոցում^[2]:

Դավիդովի վերջին աշխատանքն եղել է 2005 թվականի «Կեշա թութակի նոր արկածները»^[3]:

Ալեքսանդր Դավիդովը մահացել է 2012 թվականի նոյեմբերի 20-ին Մոսկվայում^[4]^[5]:

Ֆիլմագրություն

Ռեժիսոր

1980 թվական՝ Ուրախ կարուսել. № 11. Հետապնդում
1981 թվական՝ Մեկ ոլոռ, երկու ոլոռ
1982 թվական՝ Պապիկի, տատիկի և հավիկ Րյաբայի մասին
1983 թվական՝ Ուրախ կարուսել. № 15. Ինչու՞ է ինձ դուր գալիս փիղը
1983 թվական՝ Անհաջողակները
1985 թվական՝ Դերեզա
1986 թվական՝ Ուրախ կարուսել. № 18. Տոնածառի տակ
1987 թվական՝ Անառակ թութակի վերադարձը (երկրորդ թողարկում)
1989 թվական՝ Երկու դյուցազունները
1990 թվական՝ Ուրախ կարուսել. № 21. Բանաստեղծություններ գետաձու հետ
1992 թվական՝ Ուրախ կարուսել. № 24. Ագռավ
1994 թվական՝ Աթուրմա № 1
1997 թվական՝ Կոշկավոր կատուն
1997 թվական՝ Իվանն ու Միտրոֆանը հեռուստատեսությամբ
2000 թվական՝ Ուրախ կարուսել. № 31. Վրձինը
2002 թվական՝ Թութակ Կեշայի առավոտը
2005 թվական՝ Կեշա թութակի նոր արկածները

Նկարիչ

1962 թվական՝ Կենդանի թվեր

Սցենարիստ

«Պատահար ճահճի վրա»
2000 թվական՝ Ուրախ կարուսել. № 31. Վրձինը

Սյուժեներ «Ֆիտիլ» կինոամսագրից` որպես ռեժիսոր

1986 թվական՝ Հիշողություններ ապագայի մասին («Ֆիտիլ» № 287)
1986 թվական՝ Ամեն դեպքում («Ֆիտիլ» № 292)
1987 թվական՝ Կախարդական մատանին («Ֆիտիլ» № 298)
1988 թվական՝ Կոմբայն ճանճի տակ («Ֆիտիլ» № 314)
1988 թվական՝ Հատուկ ուշադրության գոտում («Ֆիտիլ» № 318)

Նկարիչ-մուլտիպլիկատոր

1959 թվական՝ Շուտով անձրև կլինի
1960 թվական՝ Տզզան ճանճը
1960 թվական՝ Տարբեր անիվներ
1961 թվական՝ Բանալի
1961 թվական՝ Ճպուռն ու մրջյունը
1962 թվական՝ Երկու հեքիաթ
1962 թվական՝ Երկնային պատմություն
1964 թվական՝ Մատնաչափիկը
1964 թվական՝ Քեռի Ստյոպան` միլիցիոներ
1965 թվական՝ Ձեր առողջությունը
1965 թվական՝ Հովվուհին և ծխնելույզ մաքրողը
1966 թվական՝ Արջուկը և գետակում ապրողը
1967 թվական՝ Կախարդ դարբինը
1967 թվական՝ Շոգեքարշը Ռոմաշկովոյից
1967 թվական՝ Մաուգլի
1968 թվական՝ Կոշկավոր կատուն
1968 թվական՝ Ջրահարսը
1968 թվական՝ Ուզում եմ պոզահարել
1969 թվական՝ Պարուհին նավի վրա
1969 թվական՝ Բրեմենյան երաժիշտներ
1970 թվական՝ Եղելություն-հերյուրանք
1971 թվական՝ Վերնատնակ
1972 թվական՝ Կոլյան, Օլյան ու Արքիմեդը
1973 թվական՝ Մենք Ջեքի հետ
1973 թվական՝ Շնորհակալություն
1974 թվական՝ Ինչպես կորյունը և կրիան երգ երգեցին
1974 թվական՝ Մի պարկ խնձոր
1974 թվական՝ Երիտասարդության խնձորներ
1974 թվական՝ Պոնին վազում է շրջանով
1974 թվական՝ Գնաց տրամվայի տասներորդ համարը...
1975 թվական՝ Եվ մայրիկն ինձ կների
1976-1980 թվականներ՝ Գավ անունով փիսիկը
1977 թվական՝ Գաղտնի արկղիկը
1978 թվական՝ Շփում
1979 թվական՝ Հրաձգարան
1979 թվական՝ Ողջույն, Օլիմպիադա
1980 թվական՝ Դե, սպասի՛ր (թողարկում 13)
1980 թվական՝ Նեպրյադվայի կարապները
1984 թվական՝ Կեղծ ոտքով արջը
1993 թվական՝ Դե, սպասի՛ր (թողարկում 17)
1993 թվական՝ Ծաղրածու Բալակիրևը
1994 թվական՝ Իվանը և Միտրոֆանը դարանում
1997 թվական՝ Կոշկավոր կատուն
2002 թվական՝ Թութակ Կեշայի առավոտը

Ընտրված մրցանակներ^[6]

1988 թվական՝ «Նիկա» մրցանակ՝ լավագույն մուլտիպլիկացիոն ֆիլմի՝ «Անառակ թութակի վերադարձը» սերիալի համար:

Տես նաև

Ռոման Դավիդով

Ծանոթագրություններ

1 2 3 4 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.
↑ Энциклопедия отечественной мультипликации
↑ Новые приключения попугая Кеши (2005)
↑ Российская газета — «Скончался режиссёр мультфильмов про попугая Кешу»
↑ РИА-Новости — «Скончался режиссёр мультфильмов про попугая Кешу»
↑ «Лауреаты Национальной кинематографической премии «НИКА» за 1987 год». Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ նոյեմբերի 18-ին. Վերցված է 2025 թ․ մայիսի 6-ին.

Գրականություն

Сергей Капков Энциклопедия отечественной мультипликации. — М.: Алгоритм, 2006. — 816 с. — 3000 экз. — ISBN 5-9265-0319-4 Стр. 220-221.

Արտաքին հղումներ

[_eb67b8cb9844427c-1] 1 2 3 4 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (ֆր.): տվյալների բաց շտեմարան — 2011.

[2] Энциклопедия отечественной мультипликации

[3] Новые приключения попугая Кеши (2005)

[4] Российская газета — «Скончался режиссёр мультфильмов про попугая Кешу»

[5] РИА-Новости — «Скончался режиссёр мультфильмов про попугая Кешу»

[ника-6] «Лауреаты Национальной кинематографической премии «НИКА» за 1987 год». Արխիվացված է օրիգինալից 2012 թ․ նոյեմբերի 18-ին. Վերցված է 2025 թ․ մայիսի 6-ին.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]