Ադմետոս

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Jump to navigation Jump to search
Ադմետոս
Farewell of Admetus & Alcestis.jpg
ՏեսակՀին հունական դիցաբանության կերպար, մարդ, որը հնարավոր է՝ հորինված է և գեղարվեստական կերպար
Սեռարական
ՀայրPheres?
ԱմուսինAlcestis?
ԶավակներEumelus?
Admetus Վիքիպահեստում

Ադմետոս (հին հուն․՝ Ἄδμητος, «անզուսպ»), հունական դիցաբանության մեջ Ֆեսալիայի թագավոր Ֆերետայի և Պիրինիկլիմենի որդին է[1]։ Նշված է «Իլյադ»-ում (II 714 և այլն):

Կալիդոնյան վարազի որսի և արգոնացիների քարոզարշավի անդամ[2][3][4]։

Հայտնի է այն պատմություններում, որտեղ նրան էր ծառայում Ապոլլոնը՝ որպես պատիժ վիշապ Պիոնին սպանելու համար[5]։

Ապոլլոնը Ադմետոսի ոչխարների հոտը արածացնելու է տանում 1[6], 8[7] կամ 4 տարի[8]։ Երբ Ապոլլոնը գմբեթավոր լեյտա և ոսկե կիֆառ էր նվագում, գիշատիչ գազանները դուրս էին գալիս անտառից, գնում դեպի ախոռ։ Առաջին անգամ առասպելը հիշատակել է Ֆրեյդը[9]։ Սակայն Հոմերը հիշատակում էր Ապոլոնի մոտ դաստիարակված Էվմելի ձիերի մասին[10]։

Երբ Պելիյը խոստացավ իր աղջիկ Ալքեստային տալ նրան, որը կլծի առյուծի կամ վարազի[11][12], Ապոլլոնը Ադմետոսին օգնում է անել դա (կամ էլ նրան օգնել են Ապոլլոնը և Հերակլը[13])։ Ադմետոսը համարվում էր նա Հերակլի սիրեցյալը[14]։

Ադմետոսը մոռացել էր ամուսնական զոհաբերության մասին հայտնել Արտեմիսին[15], զայրացած աստվածուհին հարսանեկան հանգստի ժամանակ նրան օձեր ուղարկեց, սակայն Ապոլլոնին հաջողվեց հանգստացնել նրանց։ Ի վերջո, Մոյրին հարբեցնելով՝ իմացան, որ Ադմետոսի փոխարեն կարող է ուրիշը մահանալ[16]։ Դա արեց Ադմետոսի կին Ալքետիդան[17]։ Սակայն Հերակլը ազատեց նրան Այդայից, վերադարձրեց Ադմետոսին։

Ադմետոս կառուցել է Ապոլոնի տաճար Թամինայում, Էրիտրեայում և Եվբեում[18]։ Նա ունեցել է որդի և դուստր[19]։

Պատկերասրահ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել | խմբագրել կոդը]

  1. Мифы народов мира. М., 1991-92. В 2 т. Т.1. С.46
  2. Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека I 8, 2; Овидий. Метаморфозы VIII 310; Гигин. Мифы 173
  3. Пиндар. Пифийские песни IV 127; Софокл. Лемниянки, фр.386 Радт; Аполлоний Родосский. Аргонавтика I 48-49; Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека I 9, 16; Валерий Флакк. Аргонавтика I 444; Гигин. Мифы 14 (с.24)
  4. Павсаний. Описание Эллады V 17, 9
  5. Еврипид. Алкестида 8; Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека III 10, 4; Диодор Сицилийский. Историческая библиотека VI, фр.8
  6. Паниасид. Гераклия, фр.3; Плутарх. Об Эроте 17
  7. Сервий. Комментарий к «Энеиде» Вергилия VII 761 // Примечания В. Г. Боруховича в кн. Аполлодор. Мифологическая библиотека. Л., 1972. С.152
  8. Первый Ватиканский мифограф II 16, 7
  9. Схолии к Еврипиду. Алкестида 1 // Комментарий Д. О. Торшилова в кн. Гигин. Мифы. СПб, 2000. С.71
  10. Гомер. Илиада II 766; намек в XXIII 383
  11. Гигин. Мифы 50
  12. Павсаний. Описание Эллады III 18, 16
  13. Первый Ватиканский мифограф I 91, 3
  14. Плутарх. Об Эроте 17
  15. Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека I 9, 15
  16. Эсхил. Эвмениды 723—728; Гигин. Мифы 51
  17. Адмет // Малый энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 4 т. — СПб., 1907—1909.
  18. Страбон. География X 1, 10 (стр.448)
  19. Еврипид. Алкестида 191

Գրականություն[խմբագրել | խմբագրել կոդը]