Ֆայետոն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Ռուբենս. Ֆայետոնի անկումը, 1604-1605թթ.

Ֆայետոն (հուն.՝ Φαέθων, «փայլող»), հին հունական առասպելաբանության մեջ Արևի աստված Հելիոսի և Օվկիանոսի դուստր Կլիմենեի կամ Մերոպայի որդին։ Ըստ առասպելի հորից թույլտվություն է ստացել վարելու նրա կառքը, բայց չի կարողացել պահել ձիերի սանձը։ Ձիերը, դուրս գալով իրենց ճանապարհից, այրել են երկնքի մի շերտը, մինչև որ Զևսը, համաշխարհային հրդեհը կանխելու համար, միջամտել է՝ շանթահարելով անզգույշ կառապանին և նետելով նրան Երիդանում։