Օսրոյենե

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Օսրոյենե, արամեական (ասորական) հելլենիստական պետություն Հյուսիսային Միջագետքում՝ Եդեսիա մայրաքաղաքով (մ.թ.ա. 132-մ.թ. 216)։ Հիմնական բնակիչները եղել են ասորիները, բնակվել են նաև հայեր, պարթևներ, արաբներ և հրեաներ։ Իշխող գահատոհմի ներկայացուցիչների մեծ մասը կրել են Աբգար անունը։ Գահատոհմը, հավանաբար, ունեցել է արաբական ծագում, սակայն մի քանի սերունդների ընթացքում արամեացել է։ Տիգրան Բ և Սանատրուկ թագավորների օրոք Օսրոյենեն ժամանակավորապես մտել է Հայաստանի կազմի մեջ։ Արևելաքրիստոնեական, այդ թվում՝ հայկական եկեղեցական ավանդությունը պնդում է, որ Օսրոյենեի՝ մ.թ. I դ. առաջին կեսին ապրած Աբգար V Ուքքաման («Սև») պատմության մեջ քրիստոնեություն ընդունած առաջին թագավորն էր, ընդ որում նա, իբր, Հիսուսին Աստծո որդի է ճանաչել դեռևս նրա կենդանության օրոք։ Ենթադրվում է, որ խոսքն իրականում Աբգար VIII Մեծ (177-212) թագավորի մասին է, ում օրոք քրիստոնեությունն արդեն բավականին տարածված է եղել Օսրոյենեում։ [1][2][3])։ 216-ին Կարակալլա կայսրը կործանել է Օսրոյենեի թագավորությունը և այն դարձրել հռոմեական նահանգ։

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]

  1. ABGAR dynasty of Edessa, 2nd century B.C. to 3rd century A.D., J. B. Segal


  2. The Cambridge History of Early Christian Literature


  3. Warwick Ball. Rome in the East: The Transformation of an Empire. — Routledge, 2000 — p. 95 — ISBN 9780415113762


Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) ազատ թույլատրագրով թողարկված Հայկական սովետական հանրագիտարանից։ CC-BY-SA-icon-80x15.png