Օդրի Հեփբերն

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Picto infobox film.png
Օդրի Հեփբերն
Օդրի Քեթլին Հեփբերն-Ռասթոն
Audrey Kathleen van Heemstra Hepburn-Ruston
Audrey Hepburn Roman Holiday cropped.jpg
Օդրի Հեփբերնը «Հռոմեական արձակուրդ» շարժանկարում
Բնօրինակ անուն Օդրի Քեթլին Հեփբերն-Ռասթոն
Audrey Kathleen van Heemstra Hepburn-Ruston
Հասակը 169 սմ
Ծնվել է՝ մայիսի 4, 1929 (1929-05-04) (85 տարեկան)
Ծննդավայր Բրյուսել, Բելգիա Բելգիա
Մահացել է հունվարի 20, 1993 (63 տարեկան)
Մահվան վայր Տոլոշենազ, Շվեյցարիա
Քաղաքացիություն Մեծ Բրիտանիա
Ազգություն մայրական՝ հոլանդուհի, հայրական՝ իռլանդացի
Մասնագիտություն Դերասանուհի
Ակտիվ շրջան 1948–1989
Ժանրեր Կատակերգություն,
Դրամա,
Մելոդրամա
Ընտրանի "Հռոմեական արձակուրդ",
"Ինչպես գողանալ միլիոն",
"Մանկական ժամ"
Ամուսին(ներ) Անդրեա Դոթի
(ամուսնալուծված)
(1 երեխա),
Մել Ֆերեր
(ամուսնալուծված)
(1 երեխա),
Ռոբերտ Ուոլդես
Երեխա(ներ) 2 երեխա
Պարգևներ և մրցանակներ Բրիտանական կինոակադեմիայի «BAFTA» մրցանակ
IMDb ID 0000030
ԿինոՊոիսկ ID 135681
[Պաշտոնական կայք Պաշտոնական կայք]

Օդրի Հեփբերն (Մայիս 4, 1929 - Հունվար 20, 1993), բրիտանացի և ամերիկացի դերասանուհի, պարուհի, ֆոտոմոդել, նորաձևության աստղ և հումանիստ։

Կենսագրություն[խմբագրել]

Ծնվել է Բելգիայում՝ Օդրի Քեթլին Ռասթոն անվամբ, հետագայում իր հայրիկի կողմից վերագրանցվել է որպես Օդրի Քեթլին Հեփբերն-Ռասթոն։ Մանկությունը և պատանեկությունն անց է կացրել Նիդերլանդներում։ Ապրել և գործել է ԱՄՆ-ում, Ֆրանսիայում, Մեծ Բրիտանիայում և այլ երկրներում, իր փայլուն գործունեության արդյունքում դառնալով բոլոր ժամանակների ամենաերանելի աստղերից մեկը և՛ որպես կինոյի գեր-աստղ, և՛ որպես նորաձևության աշխարհի դիցուհի, ինչպես նաև որպես ՅՈՒՆԻՍԵՖ կազմակերպության բարի կամքի դեսպան։

Մանկության տարիներին սովորել է Լոնդոնում, որտեղ նաև զբաղվել է բալետով՝ նպատակ ունենալով դառնալ պարուհի, և մեծ դառնությամբ է հետագայում հրաժարվել իր երազանքից երբ պարզվել է, որ ֆիզիկական տվյալներով չի բավարարում պրիմա բալերինայի պահանջներին։ Դերասանական առաջին փորձերն արել է բրիտանական մի քանի երաժշտական շարժանկարներում նկարահանվելով։ Հոլիվուդյան կինոյի իր առաջին իսկ գլխավոր դերի համար Օդրին արժանացել է ԱՄՆ կինոակադեմիայի Օսկար մրցանակի, Հոլիվուդյան «Ոսկե Գլոբուս» մրցանակի և բրիտանական կինոակադեմիայի «BAFTA» մրցանակի։

Օդրի Հեփբերնը

«Սաբրինա» շարժանկարի նկարահանման ժամանակ ծանոթանանալով ֆրանսիացի նորաձևության վարպետ կոմս Հուբերտ Դ՛Ջիվենշիի հետ, դարձել է «Ջիվենշի» ապրանքանիշի ներկայացուցիչն ու քարոզողը և Հուբերտ Դ՛Ջիվենշիի մտերիմ ընկերն ու մուսան։ Իսկ Ջիվենշին դարձել է Օդրիի միակ գործընկերը հետագա բոլոր շարժանկարների նկարահանման ժամանակ, ինչպես նաև նրա անձնական զգեստերի մեծ մասի ձևավորողը, և իր առաջին՝ L'Interdit օծանելիքը ստեղծել է Օդրի Հեփբերնի համար։

Օդրի Հեփբերնի անունն ընդգրկված է միջազգային լավագույն զգեստակիրների ցանկում և Ամերիկյան կինոակադեմիայի կողմից հրապարակած Ամերիկյան բոլոր ժամանակների ֆիլմերի 100 մեծագույն աստղերի ցանկում պատվավոր 3-րդ տեղում։

1980-90 ական թթ. Օդրի Հեփբերնը իր ժամանակի մեծ մասը նվիրել է ՅՈՒՆԻՍԵՖ կազմակերպությանը՝ աշխատելով Աֆրիկայի, Հարավային Ամերիկայի և Ասիայի առավել կարիքավոր երկրներում, ինչի համար 1992 թվականին արժանացել է ԱՄՆԱզատության նախագահական շքանշանի։

Մահացել է քաղցկեղից 1993-ին 63 տարեկան հասակում, Շվեյցարիայի իր տանը։

Կյանքը երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին[խմբագրել]

Օդրին հաճախել է մասնավոր դպրոցներ Անգլիայում և Հոլանդիայում։ Նրա մայրը շատ խիստ էր, իսկ հայրը լքել եր ընտանիքը երբ Օդրին դեռ փոքր էր։ Հետագայում նա հոր հեռանալը գնահատել էր որպես իր կյանքի ընթացքում ստացած ամենամեծ հարվածը։ Տարիներ անց նա գտել է հորը, և նամակագրական կապի մեջ է եղել նրա հետ, ինչպես նաև դրամական օգնություն ուղարկել։ 1935թ ծնողների ապահարձանից հետո նա ապրում եր մոր հետ Արնհեմում։ Երբ սկսվեց երկրորդ համաշխարհայինը և Գերմանացիները ներխուժեցին Ավստրիա, նա փոխեց իր և մոր փաստաթղթերը, կոչվելով Էդդա Վան Հեմստրա, քանի որ անգլերեն հնչող ազգանունը վտանգավոր էր համարվում։ Սակայն դա երբեք իր օրինական անունը չի եղել, թեև հետագայում շփոթություն է առաջացրել և որոշ կենսագրականներում նրա անունը նշված է որպես Էդդա։

Պատերազմի վերջում իրավիճակը Հոլանդիայում խիստ սրվել էր։ Ֆաշիստական զորքերը առգրավել էին հոլանդացիների առանց այն էլ սահմանափակ մթերային և ջեռուցման պաշարները։ Մարդիկ մահանում էին սովից և ցրտահարումից իրենց տներում և փողոցներում։ Արնհեմը նաև մեծապես տուժել եր ռմբակոծումներից Շուկայի Այգի գործողության ժամանակ։ Թերի սնունդի հետեվանքով Օդրին առողջական լուրջ խնդիրներ ունեցավ։ Այդ տարիներին նա պարում եր բալետի խմբում, և այդպիսով դրամ հավաքում ընդհատակյա շարժմանն օգնելու համար։ Սովը ստիպում էր սնվել բույսերի արմատներով։ Այս ամենը մեծ ազդեցություն ունեցավ իր աշխարհայացքի և արժեհամակարգի վրա։

Աստղային վերելքը[խմբագրել]

Օդրի Հեփբերն ու Մել Ֆերերը

Պատերազմից հետո Օդրին մոր հետ տեղափոխվեց Լոնդոն, որտեղ շարունակեց սովորել բալետ, աշխատել որպես մոդել, և 1951թ սկսեց նկարահանվել շարժանկարներում, մեծապես երկրորդական դերերում, արդեն որպես Օդրի Հեփբերն։ Նա սկսեց նկարահանվել հիմնականում դրամ վաստակելու համար, որպեսզի մայրը ստիպված չլինի աշխատել իրենց պահելու համար։ Նրա առաջին մեծ դերը «Գաղտնի Մարդիկ» շարժանկարում էր, որտեղ նա հանդես եկավ որպես բալետի պարուհի։ Մանկուց բալետով զբաղվելը օգնեց արժանանալու քննադատների հավանությանը։ Սակայն բալետի ուսուցիչները նրան համարեցին չափազանց բարձրահասակ պրֆեսիոնալ պարուհի դառնալու համար, քանի որ 170սմ հասակով նա նույնիսկ գերազանցում էր շատ տղամարդ պարողների։

Այնուհետև նա ընտրվեց բրոդվեյան «Ջիջի» ներկայացման առաջատար դերի համար, որը բացվեց 1951թ նոյեմբերի 24ին, և մեծ հաջողությամբ անց կացվեց Նյու Յորքում վեց ամիսների ընթացքում։ Այս դերի համար նա ստացավ «Թատրոնի Աշխարհի» մրցանակը։

Այդ նույն թվին Օդրին առաջարկություն ստացավ խաղալ Գրեգորի Պեկի հետ միասին Հոլիվուդյան «Հռոմեական Արձակուրդ» շարժանկարում։ Պեկը, նկատելով նրա տաղանդը, պնդեց որ գովազդային վահանակների վրա Օդրիի անունը գրվի վերնագրում՝ իր անվան հետ միասին, և չսխալվեց․ այս դերի համար Օդրին ստացավ 1953թ Օսկար մրցանակը որպես լավագույն դերասանուհի։ Տարիներ անց, երբ նրան հարցրեցին թե ո՞րն է իր սիրած շարժանկարը, նա առանց վարանելու նշեց «Հռոմեական Արձակուրդը», քանի որ դրա շնորհիվ նա դարձավ աստղ։

Այդ շարժանկարից հետո նա նկարահանվեց «Սաբրինա»-ում, Համֆրի Բոգարտի և Ուիլյամ Հոլդենի հետ միասին։ 1954թ նա վերադարձավ թատրոն, «Օնդին»-ում խաղալով Մել Ֆերերի հետ միասին, որի հետ ամուսնացավ նույն թվին։ Այս դերի համար նույն թվին նա ստացավ «Թոնի» մրցանակը, որպես լավագույն դերասանուհի։ Օսկարից ընդամենը վեց ամիս անց ստացված այս մրցանակը ամրապնդեց նրա համբավը որպես կինոյի և բեմի աստղ։

Հետագա գործունեությունը կինոյում[խմբագրել]

Օդրի Հեփբերնը ֆիլմի նկարահանման ժամանակ

Դառնալով հոլիվուդյան ամենահանրաճանաչ աստղերից մեկը, Օդրին նկարահանվեց այլ աստղերի հետ․ Ֆրեդ Ասթերի հետ «Զվարճալի մռութը» շարժանկարում, Համֆրի Բոգարտի և Գերի Կուպերի հետ «Սերը կեսօրից հետո» շարժանկարում, Ջորջ Պեպարդի հետ «Նախաճաշը Թիֆանիի մոտ», Քերի Գրանտի հետ «Շարադ» շարժանկարում, Ռեքս Հարիսոնի հետ «Իմ չքնաղ լեդի» շարժանկարում, Պիտեր Օ'Թուլի հետ «Ինչպես գողանալ միլիոն» ֆլիլմում և Շոն Քոներիի հետ «Ռոբին և Մարիան» շարժանկարում։

Այս դերասաններից շատերի հետ նա մտերմացավ։ Ռեքս Հարիսոնը նրան անվանեց իր ամենասիրելի կին գործընկերը, Քերի Գրանտը սիրում էր կատակել նրա հետ կապված, և մեկ անգամ ասաց․ «նոր տարվա համար իմ միակ ցանկությունն Օդրի Հեփբերնի հետ ևս մեկ շարժանկարում նկարահանվելն է», իսկ Գրեգորի Պեկի հետ ընկերությունը շարունակվեց Օդրիի ողջ կյանքի ընթացքում։ Օդրիի մահից հետո Պեկը հարցազրույցի ժամանակ ասմունքեց Օդրիի սիրած բանաստեղծությունը՝ «Չվերջացող սերը»։

Օդրի Հեփբերնը " Նախաճաշ Թիֆանիի մոտ " ֆիլմում

«Նախաճաշ Թիֆանիի մոտ» շարժանկարում «Հոլի Գոլայթիի» դերակատարման արդյունքում ստեղծվեց 20րդ դարի ԱՄՆ կինոյի ամենապաշտելի կերպարներից մեկը։ «Ելիզա Դուլիթլի» դերի համար «Իմ չքնաղ լեդին» շարժանկարում նրա մրցակիցն էր Ջուլի Էնդրյուսը, որն այդ դերը կատարում եր Բրոդվեյում, բայց այդ դերում Ջուլիյի թեկնածությունը հանվել էր մինչ Օդրյին փորձելը։ Օդրին սկզբից հրաժարվել էր այդ դերից, և խնդրել Ջեք Վերներին այդ դերը տալ Ջուլի Էնդրյուսին, բայց երբ նրան ասել են որ Ջուլին այլեևս չի դիտարկվում այդ դերի համար, և իր հրաժարվելու դեպքում այն կառաջարկվի Էլիզաբեթ Թեյլորին, նա որոշեց մասնակցել։ Նոյն թվին Ջուլի Էնդրյոսը նկարահանվեց հանրահայտ «Մերի Փոփինս» շարժանկարում, որի համար շահեց այդ տարվա Օսկարը, իսկ Օդրիի դերը «Իմ չքնաղ լեդի»-ում նույնիսկ թեկնածուների ցանկում տեղ չգտավ, ինչը մեծ աղմուկ առաջացրեց մամուլում։ Սակայն երկու դերասանուհիներն էլ պնդում էին որ այս դեպքերը ոչ մի կերպ չանդրադարձան իրենց լավ հարաբերությունների վրա։

«Իմ չքնաղ լեդին» շարժանկարում երգերը սկզբից ձայնագրվեցին Օդրիի կատարմամբ, սակայն հետագայում որոշվեց նրա ձայնը փոխարինել պրեֆեսիոնալ երգչուհի Մարնի Նիքսոնի կատարումով։ Դա սկզբում զայրացրեց Օդրիին, բայց հաջորդ օրը նա համաձայնվեց շարունակել նկարահանումները։ Օդրիի կատարմամբ մի քանի երգերի ձայնագրությունները պահպանվել են և ներառվել են շարժանկարի DVD հրատարակման մեջ։

1967թ հետո, տասնհինգ տարվա հաջող դերասանական փորձ ունենալով, Օդրին հազվադեպ էր նկարահանվում։ Մել Ֆերերի հետ ամուսնալուծվելուց հետո նա ամուսնացավ իտալացի հոգեբան Անդրեա Դոտտիի հետ, և աշխարհ բերեց իր երկրորդ որդուն, ծանր հղիությունից հետո, որը բացառում էր նկարահանումները։ Դոտտիի հետ բաժանվելուց հետո նա փորձեց վերադառնալ կինո, 1976թ նկարահանվելով Շոն Քոներիյի հետ «Ռոբինը և Մերիանը» շարժանկարում, որը մեծ հաջողություն չունեցավ։ Զարմանալիորեն նա հրաժարվեց բալետի պարուհու խոստումնալից դերից «Շրջադարձային կետ» շարժանկարում։

Հետագայում Օդրին կինո վերադառնալու ևս մի քանի անհաջող փորձ կատարեց, որոնցից վերջինը 1988թ Սթիվեն Սփիլբերգի «Միշտ» շարժանկարում հրեշտակի դերակատարումն էր։

Աշխատանքը UNICEF-ում[խմբագրել]

Օդրի Հեփբերնը և Ռոնալդ Ռեյգանը

Օդրիի վերջին դերից քիչ անց նա նշանակվեց ՄԱԿԻ Մանկական Հիմնադրամի (UNICEF) հատուկ դեսպան։ Պատերազմի դաժան տարիներից շնորհակալության զգացում տածելով այս կազմակերպության նկատմամբ, նա աշխատում էր այս հիմնադրամի հետ դեռ 50-ականներից, բայց 80-ականների վերջում նա իր ողջ ժամանակը նվիրեց այս աշխատանքին, մինչև իր կյանքի վերջը։ Այդ տարիներին հիմնադրամիի ծրագրերի շրջանակում նա այցելեց տարբեր երկրներ Աֆրիկայում և հարավային Ասիայում, իրեն նվիրելով այդ երկրներում ապրող ժողովորուրդի վիճակի մասին հանրությանը ահազանգելուն։ Նա աշխատեց այս երկրներում մինչև իր կյանքի վերջին ամիսները։ 1992թ ԱՄՆ նախագահը շնորհեց նրան ԱՄՆի Նախագահական Ազատության մեդալի, և, հետմահու՝ ԱՄՆ Կինոակադեմիայի Յան Հերշոլտի անվան մարդասիրական մրցանակի։

Կյանքի ավարտը[խմբագրել]

Օդրի Հեփբերնի Հոլլիվուդյան աստղը

1992թ վերջում ստամոքսի ցավերի հետ կապված հետազոտությունների արդյունքում հայտնաբերվեց հազվադեպ տեսակի քաղցքկեղ, որն սկսվել էր կույրաղիքից։ Օդրիին վիրահատեցին Լոս Նգելեսի հիվանդանոցում բայց քաղցկեղը շարունակեց տարածվել։ Հուբերտ Դ՛Ժիվենշիի օգնությամբ նրան տեղափոխեցին Տոլոշենազ, Շվեյցարիա, որտեղ նա վախճանվեց 1993թ հունվարի 20-ին, 63 տարեկան հասակում։ Նրա շիրիմը գտնվում է Տոլոշենազի գերազմանատանը։ Իր ավագ որդին՝ Շոնը, իր հուշերում մեջբերում է մահվանից առաջ Օդրիի վերջին խոսքերը՝ «ոչ, բայց ես չեմ կարող հասկանալ․․․ ինչու է այսքան չարչարանք բաժին ընկնում․․․ երեխաներին․․․»։

Գրականություն[խմբագրել]

  • Հեփբերն-Ֆերրեր (Hepburn-Ferrer), Շոն (Sean) (2003)։ Օդրի Հեփբերն, Նրբագեղ Ոգի։ որդու հուշերը (Audrey Hepburn, An Elegant Spirit: A Son Remembers)։ Ատրիա (Atria)։ ISBN 0671024787։  (անգլերեն)
  • Վեռլա(Verlhac), Պիեռ-Հենրի(Pierre-Henri) (2007)։ Օդրի Հեփբերն։ պատկերազարդ կենսագրություն (Audrey Hepburn: A Life in Pictures)։ Pavilion։ ISBN 1862057753։ (անգլերեն)
Wikiquote-logo-en.svg
Վիքիքաղվածքն ունի քաղվածքների հավաքածու, որոնք վերաբերում են՝