Վինչենցո Բելլինի

Վինչենցո Բելլինին

Վինչենցո Սալվատորե Կարմելո Ֆրանչեսկո Բելլինի (իտ.՝ Vincenzo Salvatore Carmelo Francesco Bellini; 1801թ. նոյեմբեր 3, Կատանիա, Սիցիլիա — 1835թ. սեպտեմբեր 25, Պյուտո, Փարիզի մոտակայքում), իտալացի երգահան։

Սերվել է երաժիշտների ընտանիքից (հայրը՝ դիրիժոր, պապը՝ երգեհոնահար և երգահան): Ուսանել է Նեապոլի երաժշտանոցում։ Գրել է 11 օպերա, որոնցից այսօր առավել հաճախ կատարվողներն են «Կապուլետներ և Մոնտեկիներ» (առաջին կատարումը՝ 1830, «Ֆենիչե» թատրոն, Վենետիկ), «Լուսնոտը» (1831, «Կարկանո» թատրոն, Միլան), «Պուրիտաններ» (1835, Իտալական թատրոն, Փարիզ).

Առավել նշանավոր ստեղծագործությունը «Նորմա» օպերան է (1831, «Լա Սկալա», Միլան)։

Բելլինին իտալական բելկանտո ոճի խոշորագույն վարպետներից է։ Նրա երաժշտության աչքի է ընկնում վառ մեղեդայնությամբ, ճկունությամբ, զարգացման անընդհատությամբ։

Մահացել է 1835 թ. սեպտեմբերի 23-ին Փարիզի արվարձաններից մեկում։

Օպերաներ

• «Ադելսոն և Սալվինի» («Adelson e Salvini»), 1825
• «Բյանկա և Ջերնանդո» («Bianca e Gernando»), 1826. «Բյանկա և Ֆերնանդո» («Bianca e Fernando») անվան տակ՝ 1828 թ.
• «Ծովահենը» («Il pirata»), 1827
• «Օտարերկրուհին» («La straniera»), 1829
• «Զաիրա» («Zaira»), 1829
• «Կապուլետներ և Մոնտեկիներ» («I Capuleti e i Montecchi»), 1830
• «Էրնանի» (անավարտ), 1830
• «Լուսնոտը» («La sonnambula»), 1831
• «Նորմա» («Norma»), 1831
• «Բեատրիչե դի Տենդա» («Beatrice di Tenda»), 1833
• «Պուրիտաններ» («I puritani»), 1835