Վինչենցո Բելլինի

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Վինչենցո Բելլինին

Վինչենցո Սալվատորե Կարմելո Ֆրանչեսկո Բելլինի (իտալ.՝ Vincenzo Salvatore Carmelo Francesco Bellini; 1801թ. նոյեմբեր 3, Կատանիա, Սիցիլիա - 1835թ. սեպտեմբեր 25, Պյուտո, Փարիզի մոտակայքում), իտալացի երգահան։

Սերվել է երաժիշտների ընտանիքից (հայրը՝ դիրիժոր, պապը՝ երգեհոնահար և երգահան)։ Ուսանել է Նեապոլի երաժշտանոցում։ Գրել է 11 օպերա, որոնցից այսօր առավել հաճախ կատարվողներն են «Կապուլետներ և Մոնտեկիներ» (առաջին կատարումը՝ 1830, «Ֆենիչե» թատրոն, Վենետիկ), «Լուսնոտը» (1831, «Կարկանո» թատրոն, Միլան), «Պուրիտաններ» (1835, Իտալական թատրոն, Փարիզ).

Առավել նշանավոր ստեղծագործությունը «Նորմա» օպերան է (1831, «Լա Սկալա», Միլան)։

Բելլինին իտալական բելկանտո ոճի խոշորագույն վարպետներից է։ Նրա երաժշտության աչքի է ընկնում վառ մեղեդայնությամբ, ճկունությամբ, զարգացման անընդհատությամբ։ [1]

Մահացել է 1835 թ. սեպտեմբերի 23-ին Փարիզի արվարձաններից մեկում։

Օպերաներ[խմբագրել]

Հղումներ[խմբագրել]