Վասպուրական

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

38° հս. լ. 44° ավ. ե. / 38.8° հս. լ. 44° աե. ե.

Վասպուրական
Երկիր Մեծ Հայք Մեծ Հայք Մեծ Հայք
Ներառում է 35 գավառ գավառ
Գլխավոր քաղաք Վան
Այլ քաղաքներ Խլաթ, Բերկրի, Նախճավան
Կառավարող տոհմ(եր) Արծրունիներ, Ռշտունիներ
Ստեղծվել է Մ.թ.ա. 189
Վերացել է Մ.թ. 387
Տարածք 40,870 կմ 2 (տարածքով 1-ին) կմԱ
Ներկայիս երկրներ Իրան Իրան
Թուրքիա Թուրքիա
Ադրբեջան Ադրբեջան
Իրաք Իրաք
Պատմական Հայեր
Ներկա Թուրքեր, արաբներ, քրդեր, պարսիկներ, ազերիներ, փոքրաթիվ հայեր
Պատմական Հայ Առաքելական եկեղեցի Հայ Առաքելական եկեղեցի
Ներկա Իսլամ
Վասպուրականը Մեծ Հայքի քարտեզի վրա

Վասպուրական՝ նահանգ Մեծ Հայքում։ Հյուսիսից սահմանակից էր Այրարատ, հյուսիս–արևելքից՝ Սյունիք, արևելքից՝ Փայտակարան և Պարսկահայք, հարավից՝ Կորճայք, Մոկք և Աղձնիք, արևմուտքից՝ Տուրուբերան նահանգներին։ Ընդգրկում էր 35 գավառ։

Պատմություն[խմբագրել]

Մթա IX դարից Վասպուրականի տարածքը մտել է Ուրարտու պետության մեջ, ունեցել է զարգացած արհեստագործություն և երկրագործություն։ Մթա VI դարից Վասպուրականի ամբողջ տարածքը մտել է Երվանդունի, մթա II դարից մինչև մթ IV դարի վերջը՝ Արտաշեսյան, ապա Արշակունի հայկական թագավորությունների կազմի մեջ։ VII դ Վասպուրականը դարձել է արաբաբյուզանդական ընդհարումների ռազմաբեմ։ Վասպուրականի նախարարները հարել են Թեոդորոս Ռշտունու գլխավորած ազատագրական շարժմանը և պահպանել իրենց ինքնավարությունը։ Արաբական խալիֆայության նկատմամբ դիմադիր դիրքորոշման պատճառով Վասպուրականի նախարարները ենթակվել են դաժան հաշվեհարդարի։ Ստեղծված ծանր պայմաններում Վասպուրականի նախարարական տները համախմբվել են հզոր Արծրունիների շուրջ։ 774-775–ին Վասպուրականի նախարարները՝ Արծրունիների գլխավորությամբ, պատերազմել են Արաբական խալիֆայության գերակշիռ ուժերի դեմ։ Չնայած պարտությանը և ծանր կորուստներին, Վասպուրականի իշխանությունը պահպանել է գոյությունը։ Ընդունելով հայ Բագրատունիների գերակայությունը՝ Վասպուրականի իշխանները վերակողմնորոշվել են դեպի արաբները։ IX դ կեսին Արաբական խալիֆայությունը փորձել է ոչնչացնել Վասպուրականի իշխանությունը, ժամանակավորապես բռնագրավել նահանգի զգալի մասը, աքսորել շատ իշխանների։ Սակայն նվաճողները շուտով ծանր պարտություն են կրել նահանգի հայկական զորքից։ Մանազկերտի ճակատամարտ 1071–ում սելջուկյան թուրքերից բյուզանդական զորքի ծանր պարտությունից հետո նահանգն ընկել է սելջուկյան թուրքերի տիրապետության ներքո։ Վասպուրականի որոշ շրջաններում կիսանկախ վիճակում պահպանվել են Արծրունյաց տոհմի շառավիղները։ Այդ ժամանակաշրջանում Վասպուրական հասկացությունը տարածվել է միայն Վանա լճի ոլորտի և նահանգի հայաշատ շրջանների վրա։ XVI դ դարձել է իրանա–թուրքական պատերազմների ռազմաբեմ։ 1639-ին Սեֆյան Իրանի և Օսմանյան Թուրքիայի միջև կնքված հաշտությամբ Վասպուրականի մեծ մասը բռնատիրել է Թուրքիան։ XVI-XIX դդ Վասպուրականում շարունակել են գոյատևել հայ, քուրդ, ասորի ժողովրդների ինքնավար իշխանություններ ու համայնքներ։ Այդ երեք ժողովուրդները հաճախ միասնաբար պայքարել են իրանա–թուրքական բռնատերերի դեմ։ Չնայած օտար բռնակալության հարուցած խոչընդոտներին, Վասպուրականում զարգացել են գյուղատնտեսությունը, արհեստագործությունը և առևտուրը։ 1915-ի Մեծ եղեռնի ժամանակ Վասպուրականի հայ բնակչության զգալի մասը ռուսական զորքի հետ գաղթեց Արևելյան Հայաստան։[1]

Մեծ Հայքն ըստ «Աշխարհացոյց»-ի

Արտաքին հղումներ[խմբագրել]

Ծանոթագրություններ[խմբագրել]

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբանական տարբերակը վերցված է Հայկական սովետական հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ CC-BY-SA-icon-80x15.png