Սալեռնո

Քաղաք Սալեռնո Salerno Դրոշ Զինանշան Քաղաքի նավահանգիստը 40.683333, 14.93333340°41′00″ հս. լ. 14°56′00″ ավ. ե.40.683333° հս. լ. 14.933333° աե. ե. Երկիր ԻտալիաԻտալիա Իտալիայի վարչական բաժանում ԿամպանիաԿամպանիա Քաղաքապետ Վինչենցո Դե Լուկա Մակերես 58,96 կմ² Բարձրություն ծովի մակարդակից 4 մ Խոսվող լեզուներ Իտալերեն Բնակչություն 146 045 մարդ (2009) Խտություն 2518 մարդ/կմ² Տեղաբնականուն սալեռնցի Ժամային գոտի UTC+1 Հեռախոսային կոդ 089 Փոստային ինդեքսներ 84121-84135 Թվային իդենտիֆիկատոր 065116 Պաշտոնական կայք www.comune.salerno.it Նյութեր Վիքիպահեստում

Սալեռնո (իտալերեն՝ Salerno) ― քաղաք Իտալիայում, համանուն գավառի (Սալեռնո գավառ) մայրաքաղաքը։ Գտնվում է Հարավային Իտալիայի Կամպանիա մարզում, Սալեռնոյի ծոցի ափին, Նեապոլից հարավ-արևելք։

Պատմություն

Հին հռոմեական 'Սալեռնում' բնակավայրը հիմնվել է մ. թ. ա. 197-ին, նախկին մեկ այլ բնակավայրի (հավանական է՝ էտրուսկյան) տեղում։ 646-ից Սալեռնո քաղաքը մտավ Լոմբարդյան դքսության կազմի մեջ, և 839-ին դարձավ անկախ իշխանության մայրաքաղաք, մինչև նորման արկածախնդիր իշխան Ռոբերտ Գվիսկարի կողմից նվաճվելը (1077) և այդ նոր տիրակալի նորաստեղծ իշխանության մայրաքաղաքը դառնալը։ 1194 թվականին Սալեռնոն ավարի է ենթարկվել Շվաբիայի Հոհենշտաուֆենների արշավանքի հետևանքով և նորից մասամբ վերականգնվել է սիցիլիական ապստամբությունների հերոս Ջովաննի դա Պրոչիդայի ղեկավարության ներքո (1282)։ Նա ոչ միայն լայնացրեց և աշխուժացրեց Սալեռնոյի նավահանգիստը, այլ նաև մեծապես նպաստեց քաղաքի և շրջակայքի տնտեսական վերելքին։ Այնուհետև, 1419-ից սկսյալ, Սալեռնոն անցավ տարբեր իշխանական տոհմերի տիրապետության տակ (Կոլոննաների, Օրսինիների և Սանսևերինոների), մինչև Նեապոլի թագավորությանը ենթարկվելը։

Սալեռնոն հատկապես հռչակավոր է իր բժշկական ուսումնարանի շնորհիվ, որը հնագույնն է Եվրոպայում և որը ծաղկում ապրեց 11-րդ և 12-րդ դարերում, բազմաթիվ ուսանողներ հրապուրեց ոչ միայն Իտալիայից, այլ նաև՝ Եվրոպայի այլ վայրերից, Մերձավոր Արևելքից և Հյուսիսային Աֆրիկայից։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Սալեռնոյի ծովափը ծանր ճակատամարտերի թատերաբեմ դարձավ (սեպտեմբեր 8-18, 1943թ.)՝ գերմանական ռազմուժերի և դաշնակիցների ափհանման դեսանտի միջև։ Պատերազմական գործողությունների հետևանքով քաղաքը հսկայական կորուստներ և վնասվածքներ կրեց, մինչև բրիտանական 8-րդ Բանակի ժամանումը Կալաբրիա, և գերմանական զորքերի նահանջը։

Ճարտարապետություն

Լոմբարդյան ժամանակաշրջանից պահպանվել են Արեկիի դղյակի փլատակները, դղյակի դարպասը, իշխանական այդ ապարանքի մնացուկները, բայց քաղաքի ամենահայտնի հուշարձանն է Սուրբ Մատթեոսի մայր տաճարը, որը հիմնվել է 845-ին և վերականգնվել՝ 1076 - 1085 շրջանում, Ռոբերտ Գվիսկարի կողմից։ Տեղիս ավանդության համաձայն, Սուրբ Մատթեոսի աճյունը բերվել է հենց այդտեղ՝ 10-րդ դարում, և մինչև հիմա պահվում է այդ տաճարի դամբարանում։ Մայր տաճարում նույնպես գտնվում է Հռոմի պապ Գրիգոր VII-ի աճյունը։

Բնակչություն

2009թ. դրությամբ, Սալեռնոյի բնակչությունը կազմում էր 146,045մարդ։