Պոլ Էլուար

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Պոլ Էլուարի գերեզմանը

Պոլ Էլուարը ֆրանսիացի բանաստեղծ է, ապրել է 1895-1952 թթ.։ 1912-ին պատանի Էլուարը հիվանդանում է տուբերկուլոզով, նա ընդհատում է Փարիզում իր ուսումն ու մեկնում Շվեյցարիա՝ բուժման։ Այստեղ նա հանդիպում է Ելենային՝ Գալային։ Գալան դառնում է Պոլի մուսան, և նա սկսում է բանաստեղծություններ գրել։ 1917-ին Պոլն ու Գալան ամուսնանում են, մեկ տարի անց ծնվում է նրանց դուստր Սեսիլը։ Պոլը մասնակցում է Առաջին աշխարհամարտին որպես հոսպիտալի սանիտար, ֆրոնտում գրում է բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն։ 1918-ին նա ծանոթանում է Ժան Պոլանի, ապա՝ Բրետոնի, Արագոնի, Մաքս Էռնստի հետ։ Նրանց հետ մեկտեղ Էլուարը դառնում է դադաիզմի, ապա՝ սյուրռեալիզմի հիմնադիր։ 1923-ին հրաժեշտ է տալիս դադաիզմին։ 1926-ին այլ սյուրռեալիզտների հետ անդամագրվում է կոմունիստական կուսակցություն, 1933-ին՝ հանվում հակախորհրդային քարոզչության համար։ 1929-ին Էլուարը հանդիպում է Սալվադոր Դալիին և ծանոթացնում նրան իր կնոջը։ Գալան որոշում է թողնել Էլուարին և գնալ Դալիի մոտ. վերջինս այս առիթով նկարում է «Պոլ Էլուարի դիմանկարը»։ Իսպանիայում քաղաքացիական պատերազմի օրերին Էլուարը հանդես է գալիս ընդդեմ ֆրանկիստական շարժման։ Այդ տարիներին մտերմանում է Պաբլո Պիկասոյի հետ։ Երկրորդ համաշխարհայինի տարիներին Պոլը հաստատվում է Փարիզում և իր բանաստեղծություններով խրախուսում Դիմադրության շարժումը։ Էլուարի «Ազատություն» բանաստեղծության թերթոնները անգլիական ինքնաթիռները գցում էին Ֆրանսիայի վրա։