Պատրիարք

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Պատրիարք, ուղղափառ եկեղեցու բարձրագույն առաջնորդի տիտղոս մի շարք երկրներում։ Սահմանվել է Քաղկեդոնի եկեղեցական ժողովում 451-ին։ 1054-ին քրիստոնեական եկեղեցու բաժանումից (կաթոլիկ և ուղղափառ) հետո այն տրվել է ուղղափառ եկեղեցու հոգևոր պետերին։

Հայ եկեղեցում կաթողիկոսը համարվում է Ծայրագույն Հայոց Պատրիարք։ Պատրիարք են Կոստանդնուպոլսի և Երուսաղեմի հոգևոր առաջնորդները, որոնք եպիսկոպոսներից տարբերվում են նախաթոռությամբ (նրանց տիտղոսը պահպանվում է նաև պաշտոնից հրաժարվելուց հետո)։