Պապա Քալանթարյան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից

Քալանթարյան Պապա Բեջանի (հուլիսի 10, 1887, Արդվի - փետրվարի 21, 1942), հայ սովետական ագրոքիմիկոս, մանրէաբան։ Գյուղատնտեսության դոկտոր, պրոֆեսոր (1934), ՀՍՍՀ գիտոական վաստակավոր գործիչ (1935)։ ՍՄԿԿ անդամ 1917-ից։

1905-ին ավարտել է Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցը, 1911-ին՝ Լայպցիգի համալսարանի բնագիտության ֆակուլտետը։ Աշխատել է Պոլտավայում, Մոսկվայում։ 1914-ին նշանակվել է Թիֆլիսի երկրագործության դեպարտամենտի կենտրոնական գյուղատնտեսական լաբորատորիայի մանրէաբան։ Հայաստանում սովետական կարգերի հաստատումից հետո եղել է հողագործության ժողկոմի տեղակալ, ժողտնտեսության խորհրդի կենտրոնի միացյալ լաբորատորիայի ղեկավար, ագրոհողագիտության գիտահետազոտական կայանի դիրեկտոր։ Մասնակցել է Երևանի համալսարանի կազմակերպմանը, եղել գյուղատնտեսական ֆակուլտետի առաջին դեկանը, հայկական գյուղատնտության ինստիտուտի դիրեկտորի տեղակալ ուսումնական և գիտական գծով։ Գիտական աշխատանքները վերաբերում են Հայաստանի հողերի ֆիզիկա-քիմիական հատկությունների, ագրոքիմիական և մանրէաբանական առանձնահատկությունների, բամբակենու փտախտ հիվանդության հարուցիչների հայտնաբերման, պալարաբակ տերիաների տարածվածության հարցերի ուսումնասիրմանը։

Այս հոդվածի կամ նրա բաժնի որոշակի հատվածի սկզբնական կամ ներկայիս տարբերակը վերցված է Հայկական սովետական հանրագիտարանից, որի նյութերը թողարկված են Քրիեյթիվ Քոմմոնս Նշում–Համանման տարածում 3.0 (Creative Commons BY-SA 3.0) թույլատրագրի ներքո։ CC-BY-SA-icon-80x15.png