Չե Գեվարա
Վիքիփեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Էռնեստո Գեվարա դե լա Սերնան (հունիսի 14, 1928 – հոկտեմբերի 9, 1967), սովորաբար կոչված ու ճանաչված իբրև Չե Գեվարա, Էլ Չե կամ միայն Չե, Արգենտինա ծնած մարքսիստ հեղափոխական, քաղաքական գործիչ և Կուբական ու միջազգային պարտիզանների առաջնորդն էր:
Երիտասարդ տարիքից ուսանելով բժշկության ճյուղում, Չե Գեվարան ճանապարհորդում էր Հարավային Ամերիկան ծայրեծայր ուր տեսնում էր մայրցամաքին ժողովուրդին աղքատ ապրելու վիճակը ու միջավայրը: Իր փորձառությունները և դիտողությունները այն ճանապարհորդությունների ընդացքին իրեն քաջալերում էին որ ուսումը շարունակէ Մարքսիսմի նյութին մասին քանի որ նա հավատում էր որ Մարքսիստ հեղափոխությունը մի լուծումն էր ժողովուրդին չքավորության:
1956-ին, երբ Մեքսիկո գտնվում էր, Չե Գեվարան ծանոթացում էր Ֆիդել Կաստրոյի և միացում էր այս վերջինին հեղափոխական 26 Հուլիսի Շարժումին: Շարժումը հաջողում էր կործանելու Կուբայի դիկտատոր՝ գեներալ Ֆուլգենսիո Բատիստայի 1959-ին: Քանի մը ամիս ետք հաջող հեղափոխությունից, Չե Գեվարա նշանակվում էր գերագույն հայցավոր Կուբայի, հսկումով հարյուրավոր պատերազմի ոճրագործների փորձարկումները և մահապատիժները Բատիստայի կարավարությունից: 1965-ին, նա կնում էր Կուբայից մտադրությունով հեղափովություն կազմակերպելու Կոնգոյում և Բոլիվիայում: Նա ձերբակալվում էր Բոլիվիայում ռազմական գործողությանում մը որ օժանդակված էր CIA-ի և ԱՄՆի հատուկ նշանակության գունդի կողմից: Չե Գեվարան կործանվում է Բոլիվիայի բանակից Լա Հիղերա գյուղում Վալեգրանդեյի մօտ հոկտեմբերի 9, 1967-ին:
Մահից ետք, Գեվարան դառնում է սոցիալիստ հեղափոխության շարժումների պատկերը: Այսօր, Գեվարային նկարը գտնվում է բազմաթիվ շապիկների և այլ առարկաների վրայ: Գեվարայի նկարը աշխարհի ամենեն նշանավոր նկարներից մին է և կոչված է 20-րդ դարու խորհըրդանիշը:


