Ումբերտո Էկո
Վիքիփեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
| Արևմտյան փիլիսոփայություն 20րդ / 21րդ դարի փիլիսոփայություն |
|
| Ամբողջ անուն | Umberto Eco |
|---|---|
| Ծնունդ | հունվարի 5 1932 թ. Ալեսսանդրիա, Իտալիա |
| Դպրոց/Ավանդ | Ախտանշաբանություն |
| Գլխավոր հետաքրքրություններ | Ընթերցող-պատասխան քննադատություն |
| Գրառելի գաղափարներ | "Բաց աշխատանքը" ("opera aperta") |
| Ազդվել է | Ջոյս, Բորխես, Պիրս, Կանտ, Լեվի-Ստրաուս, Մերլո-Պոնտի, Ադորնո, Գրամշի, Կաֆկա, Բոդելեր, Պարեյսոն, Կրոկ, Կոնան Դոյլ |
Ումբերտո Էկոն (իտալերեն Umberto Eco) (ծնվ. 1932) իտալացի գրող է՝ գեղարվեստական գրականության, ակնարկների, գիտական տեքստերի, մանկական գրքերի հեղինակ,ինչպես նաև փիլիսոփա:
Նրա առավել հայտնի գործերից են Վարդի Անունը և Ֆուկոլտի Ճոճանակը գրքերը:
Նա ախտանշաբանության պրոֆէսոր է Բոլոնիայի Համալսարանում: Իր գեղարվեստական գրվածքները ճանաչվում են իրենց լեզվի և սիմվոլի չարաճճի օգտագործմամբ, իրենց զարմանալի ակնարկներով և տեղեկանքներով, և իրենց գլուխկոտրուկների և պատմողական գյուտերի խելոք օգտագործումից: Նրա ակնարկները ժամանակակից մշակույթի վրա լեցուն են կատակով և հեգնանքով, և իր մտքերը ախտանշաբանության, մեկնաբանության, և էսթետիկայի մասին հիմնադրել են իր համբավը որպես ակադեմիայի առաջավոր մտածողներից մեկը:[1]