Շառլ-Մորիս Թալեյրան

Վիքիպեդիայից՝ ազատ հանրագիտարանից
Շառլ-Մորիս Թալեյրան

Շառլ-Մորիս դը Թալեյրան (ֆր.՝ Charles Maurice de Talleyrand-Périgord) (փետրվարի 2, 1754 - մայիսի 17, 1838), ֆրանսիացի քաղաքական և պետական գործիչ, դիվանագետ։ Ֆրանսիայի արտաքին գործերի նախարար (1797 թ հուլիսի 15 - 1799 թ հուլիսի 20, 1799 թ նոյեմբերի 221807 թ օգոստոսի 9, 1814 թ մայիսի 131815 թ մարտի 20), Ֆրանսիայի վարչապետ (1815 թ հուլիսի 91815 թ սեպտեմբերի 26

Նապոլեոնյան Կայսրության այն վառ դիվանագետներից էր, որին Նապոլեոնը չէր վստահում։ Սակայն, ինչպես Ֆուշեի պարագայում էր, Նապոլեոնը ուղղակի առանց նրան չէր կարող վարել իր կայսրության արտաքին գործերը։ Խնդիրն այն է, որ Նապոլեոնը, Թալեյրանի պարագայում ավելի կոշտ գտնվեց, քան Ֆուշեի։ Նապոլեոնը ինքը բավականին հաջողված դիվանագետ էր ու ինքն էր նախևառաջ նախընտրում իր որոշել տերության արտաքին ուղղվածությունը։

Հայտնի է, որ Նապոլեոնը ուղղակի Ֆրանսիայի կենսական շահերից էր համարում դաշինքը Ռուսաստանի հետ։ Սրան դեմ էր Շառլ-Մորիս Թալեյրանը։ Բնականաբար, լինելով դիվանագետ, նա չէր կարող չհասկանալ, որ Ֆրանսիային իսկապես ձեռնտու է դաշինքը Ռուսական Կայսրության հետ։ Բայց և այնպես, Թալեյրանը շատ անգամ էր հաստատել իր կարծիքը՝ դաշինք կնքել ոչ թե Ռուսաստանի, այլ Ավստրիայի հետ։

19-րդ դարի ամենամեծ դիվանագետներից մեկը խոշոր ֆինանսական օժանդակություն էր ստանում Ավստրիական Կայսրությունից։ Հենց սրա համար էր Թալեյրանը պնդում Ռուսաստանի հետ դաշինք կնքելուց հրաժարվելու անհրաժեշտության մասին։ Անգամ այնտեղ հասավ, որ նա հենց իր քայլերով թշնամի դարձրեց Բոնապարտին ու Ալեքսանդրին։ Նապոլեոնը ճակատագրական սխալ էր թույլ տվել այդ վճռական բանակցություններում վստահելով Շառլ-Մորիս Թալեյրանին, ով հանդես էր գալիս յուրօրինակ ավստրիական գործակալ։

Արտաքին հղումներ[խմբագրել]